[ΡΙΠΕΣ] Αποκλεισμένοι

ΣΙΓΑ σιγά το κέντρο της Αθήνας αποκτά όλο και πιο πολύ τα χαρακτηριστικά ενός γκέτο.

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ολόκληρες έχουν αφεθεί στο έλεος εγκληματικών στοιχείων που έχουν φτάσει να μονοπωλούν κάθε δραστηριότητα.

ΣΠΕΙΡΕΣ παρανόμων και έμποροι ναρκωτικών κυκλοφορούν ανενόχλητοι επιβάλλοντας τον δικό τους νόμο και τρομοκρατώντας τους περιοίκους.

ΤΗΝ ίδια στιγμή τοξικομανείς στα τελευταία στάδια εξαθλίωσης κάνουν χρήση μέρα μεσημέρι μπροστά στους περαστικούς χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται. ΚΑΙ η κατάσταση διαρκώς χειροτερεύει, με αποτέλεσμα κάτοικοι και καταστηματάρχες να πουλάνε τις περιουσίες τους όσο όσο και να φεύγουν- επιτείνοντας έτσι τον φαύλο κύκλο της υποβάθμισης.

ΜΕΧΡΙ στιγμής η μοναδική απάντηση της Αστυνομίας είναι οι γνωστές επιχειρήσεις-σκούπα, που βέβαια έχουν αποτέλεσμα όσο διαρκούν. Μετά τα ίδια. ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτή η εγκληματικότητα πολύ λίγο απασχόλησε χθες τη Βουλή. Ο Πρωθυπουργός διάλεξε να επικεντρώσει την ομιλία του στις καταχρήσεις του πανεπιστημιακού ασύλου. Λες και δεν είναι η σημερινή κυβέρνηση που έφερε τον σχετικό νόμο.

Η εγκληματικότητα της καθημερινότητας όμως είναι και πιο επικίνδυνη αλλά και πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Γιατί βέβαια καταστρέφει τον ιστό της πόλης και δημιουργεί φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού- παρά το ότι οι ίδιοι οι μετανάστες είναι τα πρώτα της θύματα.

ΓΙΑ την αντιμετώπισή της ασφαλώς χρειάζεται περισσότερη και κυρίως καλύτερη αστυνόμευση. Όμως δεν αρκεί.

ΟΙ τοξικομανείς για παράδειγμα μπορεί να εκδιωχθούν από μία περιοχή, θα πάνε όμως σε κάποια άλλη και μαζί τους θα μεταναστεύσει και το μικροέγκλημα.

ΚΑΙ το ίδιο θα συμβεί και με τους μετανάστες, αυτούς τουλάχιστον που λόγω της κρίσης δεν βρίσκουν δουλειά και δεν έχουν την παραμικρή αλληλεγγύη από πουθενά.

ΕΥΚΟΛΕΣ λύσεις δεν υπάρχουν. Αλλά ούτε και λύσεις στα λόγια!