Άνθρωποι στα σκουπίδια

Η ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΑΝΑΝΕΩΝΟΥΝ
ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ. ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΟΥ
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΜΠΑΡΙ ΟΜΩΣ, Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΣΒΑΡΝΑ Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Στο έργο του πενηντατεσσάρων χρόνων σήμερα Δουβλινέζου συγγραφέα, η «εθνική λογοτεχνία» βρίσκει ξανά τον εαυτό της και τη χαμένη της εκρηκτικότητα. Η Μυστική γραφήλειτουργεί σαν βραδυφλεγής βόμβα διακοσίων σελίδων στα χέρια όποιου έχει τα κότσια να πάει μέχρι το τέλος τη συναρπαστική ιστορία της Ροσίν και του δόκτορος Γκρεν. Οι ήρωές μας ζουν ξεχασμένοι κι από τον Θεό σε ένα υπό κατάρρευση ψυχιατρικό κατάστημα της σύγχρονης αγροτικής Ιρλανδίας. Ο γιατρός Γκρεν έχει αυτόν τον καιρό ένα μεγάλο βάσανο.

Πρέπει να επανεξετάσει τις περιπτώσεις των χρονίων ασθενών του και να ξεσκαρτάρει ποιοι θα μετακομίσουν στο μοντέρνο ψυχιατρείο που είναι υπό κατασκευή και ποιοι θα υποστούν την περιπέτεια της επανένταξης, δηλαδή θα «ξεσπιτωθούν». Μια παλιά ομορφιά, η υπέργηρη τρόφιμος Ροσίν που έχει περάσει τα τρία τέταρτα της ζωής της μέσα στο ευαγές ίδρυμα, ξυπνάει το ενδιαφέρον του γιατρού. Το όψιμο πλησίασμά τους έχει όλα τα χαρακτηριστικά της συναισθηματικής ταύτισης, τα ψυχικά κίνητρα όμως του καθενός μένουν για πολύ καιρό αδιευκρίνιστα. Φαινομενικά το ενδιαφέρον του γιατρού για την γηραλέα ενζενί εξαντλείται στα τυπικά: μπορεί άραγε η Ροσίν να αποδοθεί ξανά στην κοινωνία καίτοι εκατό ετών και πώς στο καλό βρέθηκε έγκλειστη σε ψυχιατρείο μια γυναίκα που φαίνεται να τα έχει τετρακόσια; Σε δεύτερο πλάνο ο γιατρός διερευνά τη δική του δυνατότητα να ξαναπιάσει τη ζωή του από την αρχή, ύστερα από τον θάνατο της συζύγου του που σήμανε το τέλος μιας προβληματικής έγγαμης ζωής.

Ανάμεσα στις χαλαρές συζητήσεις τους ο δόκτωρ Γκρεν και η Ροσίν, κρυφά ο ένας από τον άλλον, γράφουν πυρετωδώς ένα είδος ημερολογίου όπου το παρελθόν μπαίνει στο μικροσκόπιο για να ανακαλυφθούν εκεί εστίες μικροβίων που στιγμάτισαν τη ζωή του καθενός. Έτσι, τρίτο πρόσωπο στην ίδια ιστορία αναδύεται η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Ιρλανδία. Μεταμφιεσμένη άλλοτε σε αφιονισμένο ένοπλο του ΙRΑ κι άλλοτε σε αδίστακτο κουμπουροφόρο της πολιτοφυλακής, θα ορμήσει στη ζωή της άμοιρης Ροσίν, θα γονιμοποιήσει τη μήτρα της με τον σπόρο του δωσιλογισμού και του σεκταρισμού, για να την οδηγήσει εν τέλει στον σκουπιδοτενεκέ της σύγχρονης Ιστορίας. Μια γυναίκαθύμα του πιο παράλογου εμφύλιου και ένας άνδραςθεράπων με προβλήματα συνείδησης. Τι παραπάνω έχουν τα ιρλανδέζικα τραύματα από τα ιστορικά τραύματα του υπόλοιπου κόσμου;

Μα, τον Σεμπάστιαν Μπάρι και πολλούς άλλους δυναμικούς νέους συγγραφείς.

Sebastian Βarry

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ

ΜΤΦ. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΟΡΤΩ, ΕΚΔ.
ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2009, ΣΕΛ. 237