ΔΡΟΜΟΙ

Ο Νετανιάχου…
… μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Ο Ομπάμα δεν θα μειώσει τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ. Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στην ισραηλινή ραδιοφωνία πως ο Ομπάμα θα εξακολουθήσει να τροφοδοτεί την ισραηλινή πολεμική μηχανή με 30 δισ. δολάρια, όπως και ο Μπους. Και θα περιμένει, λέει, από τον Νετανιάχου να ξαναρχίσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τους Παλαιστινίους (μολονότι το καταστατικό του κόμματός του αντιτίθεται στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και στη διάλυση των εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα εδάφη).

Η διεθνής…
… διάσκεψη στην Αίγυπτο υποσχέθηκε τις προάλλες 4,5 δισ. δολάρια για την ανασυγκρότηση της Λωρίδας της Γάζας (ένα ποσό πενιχρό, μπροστά στα 30 δισ. που δίνει ο Ομπάμα, όμως οι πόλεμοι κοστίζουν πάντα πιο ακριβά από την ειρήνη). Με τη συμμετοχή 70 χωρών, ήταν μια εντυπωσιακή πρωτοβουλία, αν τη συγκρίνουμε με τη νεκρική σιωπή που είχε τυλίξει τη «διεθνή κοινότητα», όταν οι ισραηλινές βόμβες ανέσκαπταν επί έναν μήνα τη Γάζα. Τώρα, η θύελλα μοιάζει να έχει κοπάσει. Το τέρας ηρέμησε, έστω προσωρινά, κι έχει αποσυρθεί στο λαγούμι του. Μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα, οι μεγάλοι αυτού του κόσμου συνεχάρησαν τον εαυτό τους κι έδωσαν τον οβολό τους. Ατμόσφαιρα εορταστική. Σαν να είχαν όλα τελειώσει, μολονότι ο ισραηλινός αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας συνεχίζεται ακόμη, στραγγαλίζοντας έναν ολόκληρο πληθυσμό κατατρεγμένων ανθρώπων. Κι αυτοί οι κατατρεγμένοι είναι τόσο αξιοθρήνητοι, που αξίζει να τους βοηθήσει κανείς να ξανασταθούν στα πόδια τους. Για να ξαναστηθεί το ντεκόρ για το επόμενο θέαμα. Ο Τυνήσιος συγγραφέας Φετχί Γκάρμπι δεν μπορεί να μην υπογραμμίσει τον κυνισμό της αμερικανικής προσφοράς: «900 εκατομμύρια δολάρια για την ανασυγκρότηση της Γάζας, από εκείνους που προσέφεραν τις βόμβες φωσφόρου και ουρανίου για την καταστροφή της!».

Η δεξιά…
… (και ακροδεξιά) κυβέρνηση του Νετανιάχου ετοιμάζεται από τώρα για να δώσει την επόμενη παράσταση. Και όπως λέει ο Ισραηλινός αρθρογράφος Ούρι Άβνερι, ο «ειρηνόφιλος» και «κεντρώος» Εχούντ Μπαράκ είναι πρόθυμος να της προσφέρει ένα φύλλο συκής: «Γιατί όχι; Δεν θα είναι η πρώτη πολιτική πόρνη του κόμματός του. Το 1977, ο Μοσέ Νταγιάν είχε αποστατήσει από το Εργατικό Κόμμα για να χρησιμεύσει ως υπουργός Εξωτερικών και ως φύλλο συκής στον Μεναχέμ Μπέγκιν, που απέτρεψε με τη βία την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Και το 2001, ο Σιμόν Πέρες έβαλε το Εργατικό Κόμμα στην κυβέρνηση του Αριέλ Σαρόν, για να χρησιμεύσει ως υπουργός Εξωτερικών και ως φύλλο συκής σε έναν άνθρωπο, το όνομα του οποίου ήταν για όλον τον κόσμο συνώνυμο της σφαγής στη Σάμπρα και τη Σατίλα. Γιατί όχι και ο Εχούντ Μπαράκ;».

Ποιος ξέρει;…
… Ίσως μάλιστα και να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στην επόμενη διεθνή διάσκεψη στην Αίγυπτο- εκείνη που θα συγκληθεί μετά τον επόμενο πόλεμο, όταν πια στη Λωρίδα της Γάζας δεν θα έχει απομείνει λίθος επί λίθου. Άλλωστε, θα χρειαστούν και τότε πολλά χρήματα για να ξαναχτιστεί.