ΟΙ ΛΑΘΟΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Όταν πνίγεσαι δεν έχεις την πολυτέλεια να αναρωτιέσαι για ποιον λόγο έφτασες να πνίγεσαι και ποιος φταίει γι΄ αυτό. Είναι οι λάθος ερωτήσεις οι οποίες, μπορεί μεν να σε βοηθήσουν να γλιτώσεις από το βάρος της ευθύνης- αγαθό που σπανίζει στα μέρη μας ούτως ή άλλως- όμως δεν πρόκειται ποτέ να σε γλιτώσουν από τον πνιγμό.

Στον ζωολογικό κήπο της δημόσιας ζωής μας ο ένας αποδίδει ευθύνες στον άλλον, όμως, δυστυχώς, κανείς δεν προθυμοποιείται να μας εξηγήσει πώς θα ξεφύγουμε από το καθεστώς του κοινωνικού κραχ, από αυτό το αίσθημα του «όλοι εναντίον όλων» που υπονομεύει την καθημερινότητά μας, όπως η κατάθλιψη υπονομεύει τη διάθεσή μας.

Όντως, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Ελλάδα άλλαξε σελίδα. Μόνον που η αφήγηση που άρχισε να εκτυλίσσεται από εκεί και πέρα δεν ήταν αυτή που μας είχε υποσχεθεί η υπεραισιοδοξία των καλοθελητών της συνείδησής μας.

Και η μελαγχολία της Δευτέρας το πρωί που ακολούθησε το Σαββατοκύριακο εκείνο του 2004 μοιάζει τώρα πια να κρατάει ολόκληρη εβδομάδα.