[ Δρόμοι ]

Εννιά ετών…
… σε μια πολίχνη της Καλιφόρνιας, ο Ντάνιελ Βάλντες είναι απορροφημένος από διάβασμα της «Οικογένειας Ελβετών Ροβινσώνων». Είναι ένα βιβλίο για τις περιπέτειες μιας οικογένειας που ναυάγησε σε ένα τροπικό νησί. Στην πραγματική ζωή, ο Ντάνιελ και η οικογένειά του είναι κι αυτοί ναυαγοί. Όμως, ο αγώνας τους να επιβιώσουν σε αυτή την πολίχνη κοντά στο Λος Άντζελες δεν έχει τίποτα από τον ρομαντισμό του μυθιστορήματος.
Ο Ντάνιελ…
… η μητέρα του και τα πέντε αδέλφια του, ηλικίας από ενός έως 17 ετών, ζουν κρυφά σε ένα γκαράζ χωρίς θέρμανση και τρεχούμενο νερό, που βρίσκεται ανάμεσα στις πλούσιες κατοικίες των ηθοποιών και τον Ειρηνικό. Κάθε πρωί σηκώνονται χαράματα, ντύνονται και φεύγουν αθόρυβα. Επιστρέφουν μονάχα όταν πια έχει πέσει το σκοτάδι. Γιατί αν τους δει κανένα μάτι, κινδυνεύουν να χάσουν το άσυλό τους. Ο Ντάνιελ και τα αδέλφια του, βρέξει χιονίσει, κοιμούνται στο γκαράζ εδώ κι έναν χρόνο. Ανήκουν κι αυτοί στις λεγεώνες των άστεγων παιδιών που, όπως λένε οι σχολικές αρχές, πληθαίνουν μέρα με τη μέρα. Είναι τα πιο μικρά θύματα της οικονομικής κρίσης. Ολοένα και περισσότερες οικογένειες πληρώνουν το βαρύ τίμημα των εξώσεων και των απολύσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Την περασμένη σχολική χρονιά, στις 14.000

σχολικές περιφέρειες είχαν καταμετρηθεί 780.000 άστεγοι μαθητές- 15% περισσότεροι από την προηγούμενη χρονιά. Είναι παιδιά που οι οικογένειές τους δεν προέρχονται μόνο από την εργατική, αλλά και από τη μεσαία τάξη. Και το χειρότερο απ΄ όλα γι΄ αυτές τις άστεγες οικογένειες είναι πως, αν οι γονείς πιαστούν στα πράσα, η Υπηρεσία Προστασίας του Παιδιού θα τους αφαιρέσει την επιμέλεια των παιδιών τους (σε αυτή την αστυνομική δράση εξαντλείται όλο το ενδιαφέρον των κρατικών υπηρεσιών για την προστασία των άστεγων παιδιών). Φοβούμενοι μη χάσουν τα παιδιά τους, λέει η Μπεθ Μακάλοου, στέλεχος των σχολικών αρχών, «οι άστεγοι γονείς που δεν έχουν τη δυνατότητα να τα στείλουν στο σχολείο, μας τηλεφωνούν και μας λένε πως θα λείψουν μια εβδομάδα στην Ντίσνεϊλαντ ή λένε στα παιδιά τους να κρατούν κρυφό το μέρος όπου ζουν».

Ανύποπτος…
… για το τι μπορεί να του ξημερώνει η επόμενη μέρα, ο μικρός Ντάνιελ λέει πως θέλει να τελειώσει το σχολείο. Κι όπως άλλα παιδιά της ηλικίας του, κάνει κι αυτός μεγάλα όνειρα. Να γίνει κάποτε ένας σπουδαίος μπασκετμπολίστας. Και να αποκτήσει «ένα μεγάλο και όμορφο σπίτι». Με ένα δικό του δωμάτιο. «Θα γεμίσω τους τοίχους με ζωγραφιές που έχω ζωγραφίσει στο σχολείο», λέει. Τα παιδιά…
… του συστήματος- έτσι χαρακτηρίζει το περιοδικό «Νιούσγουικ» τα άστεγα παιδιά της Αμερικής, που, όπως ανακοινώθηκε χθες, έφτασαν το ενάμισι εκατομμύριο. Είναι τα παιδιά ενός συστήματος που μέχρι πρότινος, πριν από την κατάρρευσή του, οι προπαγανδιστές του το περιέφεραν ως πρότυπο στην Ευρώπη. Για να θυσιάσουμε στον βωμό του και τα δικά μας παιδιά.