Τo φιλί που με σημάδεψε

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «LΕ ΜΟΝDΕ» ΑΛΛΑ ΚΑΙ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΠΕΖΟΓΡΑΦΟΣ, Ο ΕΡΙΚ ΦΟΤΟΡΙΝΟ
ΜΑΣ ΞΕΝΑΓΕΙ ΣΤΗ ΝΟΥΒΕΛ ΒΑΓΚ, ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑ
ΑΔΥΤΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ
Ισχυρός άνδρας της γαλλικής «Le Μonde», εκδότης και διευθυντής της, ο Ερίκ Φοτορινό, εκπέμπει μια ηρεμία, χωρίς όμως να αφήνει έδαφος για παρεξηγήσεις. Μικρόσωμος ναι, χαμηλών τόνων, ίσως, τίποτα όμως απ΄ αυτά δεν τον εμποδίζει να είναι ουσιαστικός, παρεμβατικός, γεμάτος ενέργεια. Τα χαρακτηριστικά του ετούτα εξειδικεύονται με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο στη δεύτερή του ιδιότητα, του πεζογράφου.

Στο καινούργιο του μυθιστόρημα Κινηματογραφικά φιλιά (Βραβείο Femina 2007) πραγματεύεται επιδέξια το θέμα του φωτός και της σκιάς, και από δίπλα το θέμα του έρωτα, της θέλησης για ζωή, της ελευθερίας, της αναζήτησης της ταυτότητας, της διαχείρισης της μνήμης αλλά και της απουσίας μνήμης. Τίποτα το πολιτικό ή το δημοσιογραφικό δηλαδή. Ο Φοτορινό διαχωρίζει τις δύο ιδιότητες με αξιοθαύμαστη καθαρότητα. Σαν τους ήρωές του, ξέρει και αυτός τα πάντα για το φως, για το πώς μπορεί να σε λούζουν οι προβολείς και εσύ ίσα να φαίνεσαι, ή για το πώς μπορεί να είσαι στη σκιά και ταυτόχρονα να αποτελείς πηγή αστείρευτης ενέργειας, σαν ήλιος.

Ο ήρωάς του, ο Ζιλ, είναι γιος ενός σημαντικού διευθυντή φωτογραφίας που συνεργάστηκε με μεγάλους κινηματογραφιστές: από τον Φρανσουά Τριφό μέχρι τον Κλοντ Σαμπρόλ και από τον Αντονιόνι μέχρι τον Φελίνι. Ο Ζαν Εκτόρ αιχμαλώτιζε στον φακό του μεγάλες σταρ του σινεμά: την Ανούκ Εμέ, τη Ρόμι Σνάιντερ, την Κατρίν Ντενέβ, την Ιζαμπέλ Ατζανί, τη Μαρλέν Ζομπέρ, τη Μάρθα Κέλερ. Αλλά αν ήξερε να αποκαλύπτει την ομορφιά τους στον φακό, ήξερε παράλληλα να κρύβεται ο ίδιος από τον γιο του. «Για το φως δεν μιλάμε», έλεγε. Πέθανε χωρίς να του αποκαλύψει ούτε το ποια ήταν η μητέρα του. Μόνο λίγο πριν πεθάνει, του είπε ότι ήταν καρπός ενός κινηματογραφικού φιλιού.

Ο Ζιλ είναι δικηγόρος. Στον ελεύθερο χρόνο του βλέπει τις ταινίες του ΄60 και του ΄70, καθώς αναζητά τη μητέρα του στην οθόνη και μαζί αναζητά τη μήτρα μιας παρισινής εποχής που πλέον τη σκεπάζει η ομίχλη. Σε μια τέτοια αίθουσα γνωρίζει μια αέρινη ύπαρξη, τη Μεϊρίλ, παντρεμένη, πρώην μοντέλο του Ντιόρ και τώρα μεταφράστρια στην Ουνέσκο. Εκείνη διαθέτει το φως μιας πρωταγωνίστριας, αυτός αναζητά τις ρίζες του στα σκοτάδια του παρελθόντος. Η σχέση εξελίσσεται σε πάθος, ακολουθώντας εξελικτικά την πορεία των ερευνών του Ζιλ για τη μητέρα του. Η ταυτόχρονη κορύφωση των δύο ιστοριών θα φέρει και την απότομη λύση. Τα Κινηματογραφικά φιλιά είναι ταυτόχρονα μια ελεγεία της νουβέλ βαγκ, ένας φόρος τιμής στους αφανείς ήρωές της, τους φωτογράφους των πλατό, επίσης μια διαπραγμάτευση της σχέσης του παιδιού με τα πατρικά μυστικά, μια διερεύνηση του ερωτικού πάθους, του νοήματος, της αναμέτρησης με την ίδια την ύπαρξη. Και όλα αυτά σε ύφος λιτό, χαλαρό, κάπως ψυχρό, χωρίς πάθος, με μια ελευθερία που μπορεί, όπως και η νουβέλ βαγκ, να αποστασιοποιείται ακόμη και από τον ίδιο τον εαυτό της.

Εric Fottorino

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΙΑ

ΜΤΦ. ΑΝΝΑ ΔΑΜΙΑΝΙΔΗ ΕΚΔ. ΠΟΛΙΣ