Οι «Ισλαμίτες» του «Σάμι μπιν Λάντεν»

Η υπόθεση: Ο γερουσιαστής Κέτσαμ διεκδικεί στο μυθιστόρημα το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία και- όπως κάθε φιλότιμος Ρεπουμπλικανός- παίζει δυνατά το χαρτί του τρόμου. Η αγαπημένη του πατρίδα, με δυο πολέμους εν προόδω- στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ-, δεν έχει την πολυτέλεια να χαλαρώσει την αντιτρομοκρατική της επαγρύπνηση. Σύμφωνα πάντα με την ίδια τρομολαγνική λογική, ο εχθρός έχει πάψει προ πολλού να είναι «εξωτερικός», και είναι πλέον «εσωτερικός». Εκατοντάδες Αμερικανοί πολίτες, φαινομενικά υπεράνω πάσης υποψίας αλλά ουσιαστικά βαθιά απογοητευμένοι και περιθωριοποιημένοι από το «σύστημα», δέχονται να υπονομεύσουν την ασφάλεια της πατρίδας τους εκ των έσω. Οι φύλακες όμως επαγρυπνούν.

Κουραφέξαλα. Οι φύλακες δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. Η μυθοπλαστική ευρηματικότητα του Τόρστεν Κρολ έγκειται στο ότι δεν επιλέγει έναν ευφυήας σατανικό τρομοκράτη για να εξευτελίσει τις δυνάμεις ασφαλείας- κατά το στερεότυπο μοντέλο του Χόλιγουντ- αλλά κάποιον με χαμηλή νοημοσύνη. Ο υψηλόσωμος Οντέλ Ντίφους, τυπικό «βλαχαδερό» από το Γιόντερ του Γουαϊόμινγκ, αφηγητής και κεντρικός ήρωας της ιστορίας, δεν έχει αποφοιτήσει καν από το Λύκειο και το μόνο βιβλίο που έχει διαβάσει στη ζωή τουδεκαέξι φορές παρακαλώ!είναι το… Παιδί και το Ελαφάκι. Ο Ντίφους κατευθύνεται με το σαράβαλό του προς την κομητεία Καλλίστο του Κάνσας, όπου και σκοπεύει να παρουσιαστεί στο (ήδη κλειστό) στρατολογικό γραφείο για να καταταγεί στο πεζικό και να πολεμήσει στο Ιράκ τους «Ισλαμίτες» του «Σάμι μπιν Λάντεν». Για κάτι παραπάνω από κακή του τύχη, το σαράβαλό του θα χαλάσει κοντά στην αγροικία του Ντιν Λόουρι, ενός σαλταρισμένου τύπου.

Οι γκάφες
Το τι ακολουθεί δεν περιγράφεται. Ο Τόρστεν Κρολ βάζει μπρος μια κατεδαφιστική σατιρική μηχανή, πιστή στη λαμπρή παράδοση του Catch-22. Ο σχεδόν ηλίθιος Ντίφους πέφτει από τη μια γκάφα στην άλλη και πλέκει τριγύρω του έναν ιστό που οι υπόλοιποι, οι «ξύπνιοι» υποτίθεται, αρνούνται να τον δεχτούν ως απότοκο ηλιθιότητας, μα τον προσλαμβάνουν ως προϊόν απύθμενης πανουργίας (εν προκειμένω ο Ντίφους συγγενεύει με την περσόνα του Πίτερ Σέλερς στο κύκνειο άσμα του, το αλησμόνητο Να είσαι εκεί κύριε Τσανς, όπου οι κοινοτοπίες ενός αγαθιάρη κηπουρού εκλαμβάνονται ως αποστάγματα σπάνιας σοφίας). Μια ετερόκλητη κομπανία από φραγκοφονιάδες ιεροκήρυκες, διεφθαρμένους αστυνομικούς υπαλλήλους- βαποράκια ναρκωτικών στις φυλακέςκαι μυστικούς πράκτορες του FΒΙ και της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφαλείας, θα οδηγήσει τον Ντίφους ώς την Κόλαση- λέγε με… Γκουαντάναμο- αλλά, ερήμην της, θα στρώσει και το χαλί για την αποκατάστασή του. Ο Κρολ προχωράει όμως κι ένα βήμα παραπέρα.