ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ… ΧΑΟΥΣ

Ο Τόρστεν Κρολ αποδεικνύει, με την καλά σχεδιασμένη αφηγηματική του ενορχήστρωση- αληθινή χειραγώγηση του… χάους- ότι ένα πολύπλοκο και πολυδαίδαλο σύστημα ασφαλείας, όπως το αμερικανικό (με «περίπλοκες αλληλεξαρτήσεις», παραδέχεται στωικά κάποια στιγμή ο πράκτορας Ντιντλ, φύλακας-άγγελος του Ντίφους), εξαιρετικά ανεπτυγμένο από τεχνολογικής πλευράς αλλά και ανεπίτρεπτα πρωτόγονο από πολιτικής, είναι ευάλωτο στην αποδιοργάνωση, παρασάγγας σαθρότερο και αναποτελεσματικότερο από όσο μας αφήνει το ίδιο να πιστεύουμε, ακόμη και στις πιο άτυχες στιγμές του. Παρ΄ ότι λοιπόν ο Τόρστεν Κρολ δεν φείδεται κυνισμού, ούτε κάνει σκόντο στις «δύσκολες» σκηνές- η περιγραφή των βασανιστηρίων δεν καταπίνεται εύκολα, ιδίως αν έχεις υπνωτιστεί νωρίτερα από σπαρταριστά εύθυμα επεισόδια-, ουσιαστικά υπογράφει ένα αισιόδοξο μυθιστόρημα. Αν ο Οντέλ Ντίφους, που μετά βίας πιάνει τη βάση στα τεστ νοημοσύνης, καταφέρνει να εξευτελίσει τις μυστικές υπηρεσίες της υπερδύναμης, δεν θα πρέπει να ανησυχούμε ιδιαίτερα εμείς οι υπόλοιποι. ΄Η μήπως το μήνυμα του συγγραφέα είναι διπλά ανησυχητικό; Μήπως από τις δαγκάνες του αμερικανικού Μολώχμας ψιθυρίζει χαιρέκακα ο Κρολ- μπορεί να γλιτώσει μονάχα ένας βλάκας σαν τον Ντίφους;