Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

«Σε κίνδυνο θα σε μεταμορφώσω»

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Κτύπησαν… Πέθανε ο Αλέξης…

Τώρα από εσένα μένει ποιον τρόπο να διαλέξεις…

Να κτυπήσεις σοβαρά τη Δημοκρατία… Να επιβάλεις ανεμπόδιστα την τρομοκρατία…

Μία πολύχρονη λάβα που στα στήθια σωρεύεται…

Βρήκε τον τρόπο να εκτοξευτεί σαν δύναμη του σκότους, και πορεύεται…

Σ΄ αυτόν που δεν φταίει και απροστάτευτος καταστρέφεται…

Και η απουσία της αρχής, με κατάλυση του νόμου επιτρέπεται…

Όσα αιώνες, με κόπο και με αίμα πετύχαμε…

Σαν χάρτινους πύργους, με βία και οργή γκρεμίσαμε…

Με αποκαΐδια και χάος τις ψυχές μας γεμίσαμε…

Και τη Δημοκρατία, στη χώρα της γέννας να βιώσει, αποτύχαμε…

Και αναρωτιέμαι σαν απλός πολίτης… «… Τι αφήνω στα παιδιά μου;..» Με σαφήνεια, έτσι απλά… «… Τη μαύρη καρδιά μου…» Στις Θερμοπύλες θ΄ ανατρέξω πάλι, και στο… Εικοσιένα;..

Ενώ κακές σκέψεις μ΄ έχουν ζώσει, στα οκτάχρονα του αιώνα του Εικοσιένα…

Τα ιδανικά, για μια ακόμη φορά των νέων προδίδονται…

Και τα λάθη άλλων, στις δικές τους πλάτες, αποδίδονται…

Οι πραγματικοί ένοχοι, σιωπούν και προσμένουνε…

Από θύτες, θύματα να φανούν στην επόμενη φάση, που θα πορεύονται…

Στον επόμενο… άγνωστο Αλέξη… σκοπεύουνε…

Και όσο κοιμάται ο λαός, αυτοί θα… ονειρεύονται…

Στον βωμό της θυσίας, αξία δεν έχει το όνομα!..

Ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα, είναι το… Όραμα!..

Λευτέρης Χ. Αρμελινός Δεν έχω παρά ολίγους στίχους της Κικής Δημουλά από «Το ριψοκίνδυνο όραμα της φαντασίας» της να αντιπροτείνω, αγαπητέ Λευτέρη: «Η φαντασία/- απόφοιτος του Πλάστη/ γόνος του παραλογισμού / και της υπεροψίας-/ σε κοίταξε εξονυχιστικά και είπε:/ “δε μου ταιριάζεις είσαι αβλαβής./ Σε κίνδυνο θα σε μεταμορφώσω/ με τον πιο ταχύ και αλάνθαστο τρόπο:/ αγαπώντας σε”…».


Δωράκια και εκατομμύρια

Τώρα που τα γιορτάζει τα πενήντα της και κάνει λέει ανοίγματα με τη βρετανική δισκογραφική εταιρεία Νaxos, με γκαλά και με άλλα «καλλιτεχνικά», η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, είναι ευκαιρία να κοιτάξει και πίσω.

Στα ράμματα πού ΄χει η γούνα της να σταθεί. Σε κείνα τα «παράξενα», «ύποπτα» που αφήνουν τη φαντασία να οργιάσει- ειδικά όταν συνδέονται με κινήσεις εξαναγκασθέντων σε παραίτηση γραμματέων και φαρισαίων του εκ-Πολιτισμού μας, που φρόντισαν για την «εκλογική» τους (λέμε τώρα…) περιφέρεια και τα «δικά τους παιδιά», με… αντάλλαγμα ζεστό δημόσιο χρήμα.

Αντί να προικίσουν την Ορχήστρα με μόνιμη και κρατική στέγη, βρήκαν να διοχετεύσουν εκατομμύρια σε ιδιώτη για ενοίκιο προσωρινής στέγης δοκιμών.

Δεκαπέντε εκατομμυριάκια ευρώ δίνουν (για 15 χρόνια) για το ενοίκιο της αίθουσας, που ούτε συναυλίεςπαρά μόνον κάτι μικρούτσικες…- μπορεί να στεγάσει. Εκατομμυριάκια που πηγαίνουν σε «άγνωστο» ιδιώτη (αφήνοντας πολλούς κατήγορους να φανταστούν ακόμη και υπόπτους για αδικήματα που εμπίπτουν σε νομικούς κώδικες…) και με τα οποία θα μπορούσαν να αγοράσουν όποια στέγη θέλουν στη Θεσσαλονίκη.

Ξόδεψαν δε και 925.000 ευρώ για ηχητικές μελέτες και αναμόρφωση του κτιρίου (του ιδιώτη- ήτοι του το ΄φτιαξαν κιόλας).

Το ωραιότερο δε είναι ότι η εορτάζουσα ΚΟΘ και οι «αρμόδιοι» δεν έχουν δώσει ποτέ στη δημοσιότητα, αν και τους ζητήθηκε, αν και προκλήθηκαν, αν και πρόκειται για δημόσια, κρατική σύμβαση, το μισθωτήριο συμβόλαιο και το όνομα του ιδιοκτήτη.

Μήπως τώρα που γιορτάζει λοιπόν θέλει να κάνει ένα αντι-δωράκι στον ευγενικό χορηγό της-τον ελληνικό λαό που μόνον πληρώνει και πληρώνει και πληρώνει σε ύποπτα κι ανύποπτα; Μήπωωωως;

Φοίβη
«Ντροπή ξέρεις τι είναι;…»

Αγαπητή κ. Αθηναίου μου Απίθανο; Ο υπουργός λέει δεν φέρει ευθύνη στην αναπαράσταση της απόδρασης Παλαιοκώστα διότι μόλις προ ημερών είχε αναλάβει καθήκοντα υπουργού. Ξηλώθηκε όμως από τη θέση του ο διευθυντής φυλακών Κορυδαλλού!

Λύστε μου την απορία: ο διευθυντής φυλακών Κορυδαλλού δεν ήταν «άνθρωπος» του υπουργού που αντικατέστησε τον προηγούμενο μόλις ο υπουργός ανέλαβε; Γιατί να έχει απαλλακτικό το σύντομο της παραμονής του ως υπουργός ένας πολιτικός και δεν απαλλάσσεται ο υφιστάμενός του ο οποίος τοποθετήθηκε ύστερα από την ανάληψη καθηκόντων του ως υπουργού και άρα έχει ακόμα λιγότερο καιρό στο νέο πόστο του από ό,τι ο πολιτικός προϊστάμενός του;

Και καλά ο υπουργός, ο κάθε υπουργός δεν μας λογαριάζει, τα παιδιά του δεν τα σκέφτεται; Τι τα διδάσκει; Πώς τα αντικρύζει στα μάτια; Πώς θα τα προφυλάξει από τις απορίες και τα όλο νόημα βλέμματα του κοινωνικού τους περίγυρου;

Με τιμή, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Εξέλιπεν η ντροπή, η τσίπα, αγαπητέ Ευθύμιε. Όπως έγραψε ο ποιητής Βύρων Λεοντάρης «Ντροπή ξέρεις τι είναι κι ένιωσες ποτέ σου;/ Αυτή δεν κρύβεται εκτίθεται και σ΄ εκθέτει σε φτυσιές και λιθοβολισμούς/ αυτή δεν έχει αντισήκωμα/ δεν την καλύπτει τίποτε στο πρόσωπό σου/ και στη γυμνή της θέα εξαγριώνονται/ όσοι δεν ντρέπονται ή φοβούνται να ντραπούν,/ οι ανώδυνοι και ανεπαίσχυντοι κι ειρηνικοί,/ και σου χυμούν με λύσσα να σε ξαποστείλουν/ σε ανεξιλέωτο θάνατο».