[ Δρόμοι ]
Οι οπαδοί…
… της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν δεν υπήρχαν οι Γερμανοί, θα έπρεπε να τους είχαν εφεύρει. Γιατί μέσα από τις στάχτες που άφησε πίσω της η Γερμανία, μετά το αιματοκύλισμα της ηπείρου σε δύο παγκόσμιους πολέμους, γεννήθηκε σε κάποιους η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης. Μήπως ήταν αιθεροβάμονες;
Η Βρετανία…,
… η μεγάλη υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, ήταν φιλελεύθερη όποτε τη συνέφερε να ανοίξει τις αγορές των ανταγωνιστών της και προστατευτική όποτε αυτοί απειλούσαν τις αγορές της. Η Γαλλία ανακάλυψε τον φιλελευθερισμό αργά. Το ίδιο και η Γερμανία που, όπως έχει γράψει ο οικονομολόγος Φρίντριχ Λιστ, απέκτησε τη μεγάλη εθνική βιομηχανία της χάρη στον προστατευτισμό. Αυτά συνέβαιναν πριν από έναν- δύο αιώνες στην Ευρώπη. Υπάρχει λόγος να συμβαίνουν και σήμερα;
Η ζώνη…
… του ευρώ προέβλεπε πάντα ζουρλομανδύες λιτότητας για τους λαούς που θέλοντας και μη σήκωσαν στους ώμους τους το βάρος της δημιουργίας της. Δεν προβλέπει όμως διαδικασίες βοήθειας προς τις χώρες αυτών των λαών όταν κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν. Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και αύριο- μεθαύριο ποιος ξέρει ποια άλλη χώρα κινδυνεύουν να πέσουν στα νύχια των αρπακτικών κερδοσκόπων που μυρίζονται αίμα. Άραγε θα επιβεβαιωθεί ο αρχιερέας του νεοφιλελευθερισμού Μίλτον Φρίντμαν, που είχε πει πως η γύμνια της ζώνης του ευρώ θα φανεί στην πρώτη σοβαρή κρίση; Η Γερμανία, η κυρίαρχη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που άνοιξε τις πόρτες (και τις αγορές) των κρατών-μελών με μια ενιαία νομισματική ζώνη, ξαναβάζει τον προστατευτισμό από το παράθυρο. Στη δίνη της κρίσης που συγκλονίζει το σύστημα, φάνηκε απρόθυμη να βοηθήσει τα κράτη μέλη-που προσπαθούν απεγνωσμένα να σώσουν τις τράπεζές τους και τις βιομηχανίες τους. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω, ήταν το μήνυμά της. Προστατευτισμός, και μάλιστα μέσα στην ίδια τη ζώνη του ευρώ, από εκείνους ακριβώς που παρουσίαζαν αυτόν τον κοινό οικονομικό χώρο σαν ένα φιλελεύθερο κόσμημα. Η Γερμανία θωρακίζεται στο οχυρό της και για να δώσει τη βοήθειά της στα πιο ευάλωτα κράτη-μέλη επιβάλλει στους λαούς τους σκληρούς όρους. Όμως, αυτό δεν θα έχει άραγε μεγαλύτερο κόστος; Πώς θα αποδεχτούν αυτοί οι λαοί τις σοβαρές επιπτώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις τους από το νέο βάρος που καλούνται να σηκώσουν στους ώμους τους; Θα δείξουν κατανόηση; Θα σκύψουν το κεφάλι; Ή θα ξεσπάσουν με μια μαζική έκρηξη;
Για να σωθεί…
… το σύστημα, η Γερμανία- μέσω Αλμούνια- θέτει στους λαούς των χωρών που ενδεχομένως θα βοηθήσει όρους τόσο επαχθείς που θυμίζουν τους όρους που είχαν θέσει στον γερμανικό λαό οι νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο Β΄). Θα ήταν βέβαια ευρωπαϊκή καταισχύνη αν η Γερμανία παρέδιδε αυτούς τους λαούς στη μέγγενη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δεν είναι όμως εξίσου ατιμωτικό να θέλει να παίξει η ίδια αυτό τον ρόλο;














