ΠΡΟΣΩΠΑ Πιο ώριμος, έμπειρος και επικίνδυνος

Πριν από σχεδόν 10 χρόνια, τον Μάιο του 1999, μετά τη δεινή ήττα του από τους Εργατικούς του Εχούντ Μπαράκ, ουδείς πίστευε ότι ο πολλαπλώς αποτυχημένος Μπενιαμίν Νετανιάχου θα μπορούσε ποτέ να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο. Σήμερα ωστόσο, παρά την ήττα του από την Τζίπι Λίβνι και το Καντίμα, ο αρχηγός του δεξιού Λικούντ βρίσκεται στην καλύτερη θέση για να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ.

Ο «Μπίμπι» έχει ήδη εξασφαλίσει μια θέση στην Ιστορία ως ο καταστροφέας των ειρηνευτικών συμφωνιών του Όσλο, τις οποίες είχε εντούτοις δεσμευτεί ως πρωθυπουργός ότι θα σεβόταν. Ήταν ο άνθρωπος που πυροδότησε την οργή των Παλαιστινίων, τον Σεπτέμβριο 1996, ανοίγοντας μια αρχαιολογική σήραγγα κάτω από την πλατεία των Τεμενών στην Ιερουσαλήμ. Ήταν πρωτεργάτης στη δημιουργία του οικισμού Χαρ Χόμα ανάμεσα στη Νότια Ιερουσαλήμ και τη Βηθλεέμ. Είναι ο άνθρωπος που διέταξε την (αποτυχημένη) δολοφονία στο Αμμάν του Χάλεντ Μεσάαλ, του επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς. Το μόνο που μπορεί να του πιστωθεί στις ισραηλινοπαλαιστινιακές σχέσεις είναι ότι συναίνεσε να μοιραστεί με την Παλαιστινιακή Αρχή τη Χεβρώνα, την πόλη της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης όπου 500 φονταμενταλιστές εβραίοι έποικοι ζουν ανάμεσα σε 170.000 Παλαιστινίους προστατευόμενοι από 4.000 στρατιώτες…

Και δεν είναι μόνο ότι έκανε ό,τι μπορούσε για να επιδεινώσει τις ισραηλινοπαλαιστινιακές σχέσεις. Όπως επισημαίνει η «Λε Μοντ», όταν αποχώρησε από την ηγεσία του Λικούντ μετά την εκλογική ήττα του 1999, είχε τη φήμη ψεύτη και προσώπου αμφίβολης ηθικής. Ωστόσο επέστρεψε στην εξουσία ως υπουργός Εξωτερικών και στη συνέχεια Οικονομικών στη δεύτερη και την τρίτη κυβέρνηση του Αριέλ Σαρόν. Στα οικονομικά μείωσε δραστικά τις κοινωνικές δαπάνες με αποτέλεσμα να φτωχύνει σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού, μολονότι η οικονομική ανάπτυξη του Ισραήλ είναι από το 2003 θετική. Όντας αντίθετος στην αποχώρηση από τη Γάζα, έφυγε από την κυβέρνηση τον Δεκέμβριο 2005 και υπέστη νέα δεινή ήττα στις εκλογές του 2006. Όμως εξελέγη και πάλι επικεφαλής του Λικούντ.

Σήμερα, στα 59 του, ο Νετανιάχου είναι «πιο ώριμος, πιο έμπειρος, πιο εξεζητημένος και πιο επικίνδυνος», γράφει ο Ακίβα Ελντάρ στη «Χααρέτζ». Στον τομέα της οικονομίας, υπόσχεται μείωση των φόρων κατά 20% σε τέσσερα χρόνια και πολιτική μεγάλων έργων. Στον τομέα της ασφάλειας, υπόσχεται ότι θα εξαφανίσει την απειλή της Χαμάς και της Χεζμπολάχ και θα εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνική βόμβα. Εξέφρασε τη λύπη του επειδή «η δουλειά δεν τελείωσε στη Γάζα» και αποκλείει το ενδεχόμενο να συζητήσει με τους Παλαιστινίους το δικαίωμα της επιστροφής των προσφύγων, το καθεστώς της Ιερουσαλήμ και τη διάλυση των παράνομων (ακόμη και βάσει της ισραηλινής νομοθεσίας) οικισμών, ενώ υποστηρίζει τη «φυσική» επέκταση των «νόμιμων» οικισμών. Αν γίνει πρωθυπουργός, ο Ομπάμα θα δυσκολευτεί να τον συγκρατήσει…