Δίκτυο

Το τίμημα της αμφιβολίας
Π.Κ.

Η αμφιβολία θα μείνει για πάντα. Αν δηλαδή το μοναδικό χρυσό μυκηναϊκό δαχτυλίδι του 15ου αι. π.Χ. που παρέδωσε μια κυρία είχε πράγματι βρεθεί από τον πεθερό της πριν από πολλά χρόνια στ΄ Αναφιώτικα και αν προέρχεται από τα «μπάζα» της Ακρόπολης ή από κάπου αλλού. Οι ειδικοί επιστήμονες του υπουργείου Πολιτισμού και του «Δημόκριτου» όμως αποφάνθηκαν ότι το σπάνιο αυτό χρυσό δαχτυλίδι είναι γνήσιο, αρχαίο, 18 καρατίων. Συνεπώς η γυναίκα, η οποία το ανακάλυψε μετά το 2004 κρυμμένο στο κοτέτσι του πεθερού της στη Βάρη, θα πρέπει να αποζημιωθεί ικανοποιητικά από το κράτος. Επιτροπές εκτιμήσεων επί επιτροπών, προσφυγές στα δικαστήρια και διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε δύο προτάσεις: εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ- τα εύρετρα- σύμφωνα με τους μεν, διακόσιες χιλιάδες ευρώ σύμφωνα με τους δε. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, αφού εξέτασε τις δύο τιμές κατέληξε στις εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ αντί για τις διακόσιες, με τις οποίες η ιδιοκτήτρια δήλωσε ότι δέχεται να συμβιβαστεί. Όσο για τη διαφορά των πενήντα χιλιάδων, απ΄ ό,τι προκύπτει από τη συζήτηση του Αρχαιολογικού Συμβουλίου, είναι το τίμημα της αμφιβολίας όσον αφορά τον τόπο και τις συνθήκες εύρεσης, αφού είναι αδύνατον να αποδειχθεί εκ των υστέρων ότι το αρχαίο δεν προέρχεται από συστηματική ανασκαφή. Και η αμφιβολία είναι δικαίωμα του επιστήμονα.


Εθνική Ελλάδος
Ε.Δ.Χ.

Αν η διανομή είναι η μισή σκηνοθεσία, στην περίπτωση των κατά Γκότζεφ «Περσών» που προετοιμάζονται για την Επίδαυρο- παραγωγή Εθνικού Θεάτρου- έχουμε μια Εθνική Ελλάδος, ένα σύνολο πρωτοκλασάτων ηθοποιών. Ωστόσο βλέποντας ποιος παίζει τι, δεν φαντάζεσαι μόνο τη μισή σκηνοθεσία, αλλά και τη βασική, ακραία ιδέα. Όχι ως προς τους τρεις υποκριτές (Άτοσσα- Αμαλία Μουτούση, φάντασμα Δαρείου- Μηνάς Χατζησάββας, ΞέρξηςΝίκος Καραθάνος) αλλά και ως προς τον αγγελιαφόρο, τον Χορό και την απρόσμενη, «τρελή» προσθήκη ρόλου. Κατ΄ αρχήν τον μακρύ μονόλογο του Άγγελου, την καλύτερη αφήγηση αρχαίας τραγωδίας, που καταφθάνει στα Σούσα και πληροφορεί για την πανωλεθρία της Σαλαμίνας, μνημειώδες κομμάτι θεατρικού έργου, θα τον μοιράσει σε πέντε πρωταγωνιστές από τους καλύτερους της νέας γενιάς του θεάτρου μας (Δημήτρης Ήμελλος, Νίκος Κουρής, Γιώργος Γάλλος, Γιάννος Περλέγκας και Βασίλης Ανδρέου). Τον Χορό των γερόντων, πιστών του βασιλιά, τον αντιστρέφει σε χορό γυναικών, με το σκεπτικό ότι στα Σούσα δεν ξέμειναν μόνο οι γέροντες που δεν πήγαν στον πόλεμο αλλά και τα γυναικόπαιδα. Ενώ το κερασάκι στην τούρτα φαίνεται ότι είναι η προσθήκη ενός σαιξπηρικού εμβληματικού ρόλου, του τρελού, τον οποίο αναθέτει στην Λένα Κιτσοπούλου. Αυθαιρεσίες, οι οποίες στην τέχνη συχνά απελευθερώνουν ενέργεια, σπάνε καλούπια, ανοίγουν σύγχρονα ζητήματα, υπό την προϋπόθεση να είναι ιδιοφυείς. Και επειδή ο Γκότζεφ θεωρείται τολμητίας, σύγχρονος καλλιτέχνης, η αναμονή της παράστασής του στην τραγωδία του Αισχύλου έχει «ψωμί».


Γκλονγκ, ο κώδων…
Μ.Α.

Τον κώδωνα του κινδύνου στον υπουργό Πολιτισμού κρούει το ΠΑΣΟΚ διά στόματος Μαρίας Δαμανάκη. Και επισημαίνει σε επιστολή της- και εγκαίρως- να προχωρήσει σε προγραμματισμό του θερινού ωραρίου μουσείων και αρχαιολογικών χώρων ώστε να αποφευχθούν τα περυσινά παρατράγουδα. Τονίζει επίσης το σοβαρό πρόβλημα έλλειψης προσωπικού, τη στιγμή που βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο οι διαπραγματεύσεις, ώστε να διορθωθούν τα κακώς κείμενα στις προσλήψεις: δηλαδή να σταματήσουν τα ρουσφέτια από την Κεντρική Διοίκηση και να έχουν λόγο για τις ανάγκες τους οι τοπικές εφορείες, ενώ γίνεται προσπάθεια να μην απολύονται- για να μην αποκτούν δικαιώματα- οι εξειδικευμένοι συμβασιούχοι. Παρατηρήσεις εύστοχες που αφήνουν να διαφανεί πως η αντιπολίτευση έχει βάλει στο φουλ τις μηχανές της.