ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Η ασάλευτη ζωή της ρωσικής επαρχίας, η απομόνωση στα χωριά αλλά και στην αποκτηνωμένη και διαλυμένη κοινωνία, ο εξευτελισμός αλλά και οι αδυναμίες και τα ελαττώματα των ανθρώπων, το όραμα ενός κόσμου διαφορετικού που διαψεύσθηκε αποδίδονται στο μυθιστόρημα του Μπόρτνικοφ με μια θραυσματική και ανίερη γλώσσα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό «Όταν ήμουν μόνος στο σπίτι, έπαιρνα ένα μαχαίρι και προσπαθούσα να κόψω τις δίπλες από τα πλευρά μου.
Έκλαιγα και θύμωνα. Μισούσα τον πόνο. (…)
Έπρεπε να γίνω άνθρωπος. Έτσι μου έλεγαν…
Έπρεπε να κάνω κάθε μέρα κάποιες συγκεκριμένες πράξεις.
Να πηγαίνω σχολείο, να είμαι έξυπνος, να πετυχαίνω τους στόχους μου.Έπρεπε να έχω καλούς τρόπους, να είμαι τίμιος, περίφροντις, εργατικός…» (απόσπασμα από το βιβλίο)
Google news
