Δίκτυο

Παράκαμψη στο άβατον
Π.Κ.

Μεγάλη έκθεση 181 θησαυρών και κειμηλίων από τις περισσότερες μονές του Αγίου Όρους ετοιμάζεται να εκτεθεί στο Πτι Παλαί των Παρισίων από τις 8 Μαρτίου έως τις 5 Ιουνίου, με οργανωτικό φορέα το υπουργείο Εξωτερικών και άξονα την προβολή των στενών πολιτικών και πολιτιστικών δεσμών της Πολιτείας του Άθω με την Κωνσταντινούπολη, την αυτοκρατορική αυλή του Βυζαντίου και τους γειτονικούς λαούς από την εποχή της ίδρυσής της μέχρι την Τουρκοκρατία. Δεν συμμετέχουν όλες οι μονές- σημαντική είναι η απουσία της Μεγίστης Λαύρας. Όμως, το Βατοπέδιο δίνει ένα βροντερό «παρών» με 75 κειμήλια, η Μονή Ιβήρων με 28, η Μονή Διονυσίου με 13, το Πρωτάτο με 97 κ.λπ. Έτσι οι φιλότεχνοι του Παρισιού θα δουν τα αυτοκρατορικά δώρα όπως είναι οι ψηφιδωτές εικόνες και τα πολύτιμα σκεύη, τα χρυσόβουλα, τους χειρόγραφους κώδικες, τις φορητές εικόνες, τα λειτουργικά σκεύη που περιήλθαν στις μονές από δωρεές αυτοκρατόρων, θα μάθουν για το άβατον που ισχύει με την απαγόρευση εισόδου σε αγένειους και ευνούχους από το 1045, για τον «τράγο» του 972 που αναγνώρισε την υπεροχή του κοινωνικού- κοινοβιακού μοναστικού βίου έναντι του μοναχικού κ.ά. Εντύπωση όμως προκαλεί πως το Άγιον Όρος που έδειξε τους θησαυρούς του στη Θεσσαλονίκη και το Ελσίνκι, ανατρέποντας το άβατον αρνείται σταθερά να συμμετάσχει δανείζοντας τους θησαυρούς του στις μεγάλες παγκόσμιες εκθέσεις για τη βυζαντινή εποχή και τον πολιτισμό της που παρουσιάστηκε στη Ρόγιαλ Ακάντεμι προσφάτως και λίγο παλιότερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.


Τίποτα δεν είναι τυχαίο
Ε.Δ.Χ.

Σήμερα, που η κοινωνία κοιλοπονάει και που οι περισσότεροι έχουν υπαλληλοποιηθεί, σπάνια βρίσκεις ανθρώπους να προσφέρουν το παραπάνω. Χρόνο, κέφι, έμπνευση. Έναν από αυτούς τους ελεύθερους στοχαστές συνάντησα στις Σέρρες. Είναι ο Θοδωρής Γκόνης, σκηνοθέτης, ποιητής και από πέρυσι καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών. Σ΄ αυτή τη φιλόξενη, «ανθρώπινη» πόλη, που σφύζει από ζωντάνια όλη μέρα, λειτουργεί ένα καταπληκτικό και μεγάλο Δημοτικό Θέατρο. Τα «Αστέρια». Εκεί στεγάζεται η πλούσια δραστηριότητα του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών, που λειτουργεί υποδειγματικά. Με θέατρο, μουσική, χορό, με δύο δικές του παραγωγές, με μία συμπαραγωγή. Στις Σέρρες έδωσε την πρεμιέρα του- και έσκισε- το «Σφαγείο» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, εκεί θα παιχτεί και η νεολαιίστικη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, «Οι Διψασμένοι». Το ευοίωνο είναι πως η ποιότητα των παραγωγών βρίσκουν ανταπόκριση. Δεν είναι ένα ψόφιο ΔΗΠΕΘΕ. Έντεκα εκδηλώσεις με παραστάσεις και συναυλίες ασταμάτητα. Πραγματικά σαν χειμωνιάτικο φεστιβάλ, όπως λέει ο Γκόνης, «γιορτινό κι ανοιχτό στον διάλογο, με τα ζητήματα που βάζει ο καιρός, ο χρόνος, η νέα εποχή». Και μια λεπτομέρεια. Πρόεδρος του Δ.Σ. του θεάτρου είναι η ηθοποιός Καλλιόπη Ευαγγελίδου, που μετά τον γάμο της, εγκαταστάθηκε στις Σέρρες, αφήνοντας πίσω τα άγχη και τη βουή της πρωτεύουσας, για να ασχοληθεί με πραγματική έγνοια, με το θέατρο της πόλης της. Δεν είναι τυχαία κάποια πράγματα.


Τι περιμένουν;
Μ.Μ.

Ύστερα από ακόμη μια σπουδαία των Calexico συναυλία στα μέρη μας (όχι μόνο λατρεύουν αυτό που κάνουν, αλλά τους παρακολουθούμε τόσα χρόνια να εξελίσσουν την τέχνη τους και να κάνουν συναρπαστικότερο το ταξίδι τους στις μουσικές της Δύσης) έχω ξανά την ίδια απορία. Πώς και δεν σκέφτονται οι διοργανωτές συναυλιών να φτιάξουν έστω ένα μίνι φεστιβάλ με μπάντες της alt. country, με γκρουπ μεγάλα ή μικρότερα (σαν τους Wilco ή τους Οld Crow Μedicine Show ή τους Derailers… ή τους Sadies και άλλους πολλούς) που έχουν τη δύναμη, το στυλ και όλα τα προσόντα να γίνουν οι νέοι Calexico, αγαπημένοι του ελληνικού κοινού. Αντ΄ αυτού, βλέπουμε και ξαναβλέπουμε τα ίδια κουρασμένα τύπου 80ς εξαντλημένα σχήματα… Τι περιμένουν;