«Δεν κοιτάζομαι στον καθρέφτη και αυτοθαυμάζομαι»
«Ήταν λίγο υπερβολή άλλος ένας χειμώνας στις πίστες. Είναι και μια χρονιά που ο κόσμος έχει αρκετά στην πλάτη του...», λέει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης. «Έτσι, θα αρκεστώ σε συναυλίες». Στο μεταξύ το CD του «7» έγινε διπλά πλατινένιο (65.000 αντίτυπα)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά «Δεν κοιτάζομαι στον καθρέφτη και αυτοθαυμάζομαι»
Της Χάρης Ποντίδα
Το «παιδί» που έγινε το μεγαλύτερο ποπ αστέρι της γενιάς του μεγαλώνει. Παρά το εφηβικό του λουκ (που εμπνέει στυλίστες και φωτογράφους) πάτησε ήδη τα 30 έχοντας διανύσει και την πρώτη του (δισκογραφική) δεκαετία, με επιτυχία. Η εν λόγω λέξη βέβαια μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως. Για κάποιους το όνομά του ισοδυναμεί με μία μάλλον άνευρη ποπ, που σιγά σιγά εξαντλείται κυρίως όσο πιο βαθιά δικαιώνεται από το σύστημα. Ακόμη όμως και να μην ισχύει αυτό (για αρκετές χιλιάδες δεν ισχύει), όποιος έχει ζήσει μια σταθερά ανοδική πορεία δεν είναι εύλογο να φοβάται την «κοιλιά»;
Ο ίδιος πώς νιώθει άραγε;
«Ξέρω ότι θα έρθει κάποια στιγμή», λέει. «Ήδη έχω μια δεκαετία στη δισκογραφία. Πρέπει όμως να το προβλέψει κανείς την κατάλληλη στιγμή- να μη φανεί σαν αποτυχία. Το να κάνεις λίγο πίσω όταν αισθανθείς την “κοιλιά” δεν πειράζει. Το να συνδυαστεί αυτό με μια επαγγελματική αποτυχία, είναι διαφορετικό». Τι θεωρείς αποτυχία;
Έναν κακό δίσκο. Μια αποτυχημένη περιοδεία…
Εννοείς να μην αγοραστεί ο δίσκος ή να μην έρθει ο κόσμος να σε δει;
Δεν είναι μόνον οι πωλήσεις, είναι και το πόσο θα ακουστεί ένα τραγούδι… Από τις πωλήσεις μέχρι τι αίσθηση έχεις για την αποδοχή αυτού του δίσκου. Μπορεί να χαθεί, να μην παιχτεί, να μην υπάρξει…
Από την πείρα σου σ΄ αυτό τον χώρο, βλέπεις να είναι εύκολο να προβλέψει κανείς την «κοιλιά»;
Η ζωή σού δίνει σημάδια. Αν τα παρατηρήσεις καλά…
Εσένα τι σημάδια σού δίνει;
Όλα καλά. Και δεν ίπταμαι, νομίζω… Διάβασα ένα σχόλιο από ένα κορίτσι στο Ίντερνετ: «Μπα, βγαίνει καινούργιος Χατζηγιάννης; Θα τον ακούσουμε από τον ΟΤΕ ή θα τον τον αγοράσουμε;».
Κοίτα. Είναι τόσο δεδομένα ορισμένα πράγματα στον χώρο μας πλέον που… Και δεν εννοώ μόνο την Ελλάδα. Το να τα αφορίζουμε όλα, δεν είναι λίγο ξεπερασμένο;
Τα θεωρείς δεδομένα;
Όχι. Εντάξει, είναι προσωπική επιλογή. Ζούμε σε μια εποχή που και η δισκογραφία είναι σε κρίση και προσπαθεί να βρει κεφάλαια από παντού. Για μένα είναι ευπρόσδεκτα όλα αυτά που συμβαίνουν μέχρι το σημείο που αρχίζουν να κάνουν κακό στην ουσία της δουλειάς, να σε φθείρουν μουσικά…
Ναι αλλά μπορεί να σε φθείρουν υπογείως. Να δρομολογείται με έναν συγκεκριμένο τρόπο η έμπνευσή σου. Προκειμένου να μη χαθεί ένα τόσο δελεαστικό οικονομικό πακέτο…
Όντως τα πολλά λεφτά μπορεί να σε παρασύρουν. Αλλά δεν ανήκω σ΄ αυτή την κατηγορία. Παρ΄ όλο που είναι, όπως λες, πολύ δελεαστικά τα πακέτα. Και δεν είναι ένας άνθρωπος. Είναι μια αλυσίδα πραγμάτων που μεσολαβεί.
Έχεις μάνατζερ που αναλαμβάνει τέτοιου είδους συμφωνίες; Επιτελείο ανθρώπων;
Σιγά μην έχω και το Φόρεϊν Όφις. Τις υποδείξεις μπορεί να τις κάνει κι ένας φίλος. Εν πάση περιπτώσει, λέω τι με ενοχλεί, τι θέλω και τι όχι. Αν ενοχλεί εμένα, το πιο πιθανό είναι να ενοχλήσει και τον κόσμο που με ακούει. Κι αν έχω παρασυρθεί κάπου στην πράξη, το είδα και το μείωσα. Το αποσυμφόρησα…
Όπως;
Κάποια διαφημιστικά πράγματα που έκαναν την παρουσία τους έντονη…
Ή όταν παίζεται ένα τραγούδι πολύ συχνά στο ραδιόφωνο;
Εκεί δεν γίνεται να επέμβεις. Το ραδιόφωνο είναι ένα αυτόνομο μέσο… Κι εδώ που τα λέμε, καλύτερα να σε παίζουν πολύ, παρά καθόλου. Αλλά δεν είναι και η δουλειά μου αυτή. Από τη στιγμή που βγαίνει ένας δίσκος, φεύγει από πάνω μου…
Kαι έχεις την αγωνία πώς θα πάει;
Ξέρεις κανέναν να θέλει να αποτύχει; Εκτός κι αν είναι ηττοπαθής. Κι εγώ δεν είμαι…
Πόσω μάλλον όταν είσαι στην κορυφή…
Μη φανταστείς ότι κοιτάζομαι στον καθρέφτη και αυτοθαυμάζομαι. Μπορώ να σου πω ότι όσο προχωράει αυτό το πράγμα και μεγαλώνει και το χαιρόμαστε, τόσο αυξάνεται το άγχος για το επόμενο βήμα. Που δεν πρέπει να είναι το ίδιο, αλλά καλύτερο. Δεν θέλω να είμαι στάσιμος, θέλω να εξελίσσομαι.
Κι αν εξελιχθείς προς μια κατεύθυνση που δεν είναι αποδεκτή ή δεν αντέχει το κοινό;
Νoμίζω ότι εμείς μεταβάλλουμε την κρίση του κοινού. Όταν σε έχουν αποδεχτεί μπορείς να τους προτείνεις κιόλας…
Αυτό έχει ένα ρίσκο…
Δεν έχω βγει χαμένος απ΄ τα ρίσκα που έχω πάρει. Και δεν μιλάω για αλλαγή για την αλλαγή. Ένας έθνικ δίσκος, ας πούμε, θα με ενδιέφερε. Αν υπήρχε κάποιος να μου δώσει τραγούδια…
ΙΝFΟ
Συναυλία στις 14 Φεβρουαρίου στο Κλειστό Γυμναστήριο του ΟΑΚΑ και στις 21 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη (Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ ΠΑΟΚ). Έναρξη: 20.30. Προπώληση: Μetropolis, Τickethouse, Ρublic, Τicketservices.
«Τρώμε στη μάπα κακά τραγούδια»
Κρίση στη μουσική; «Δύσκολα ακούμε καλά τραγούδια. Αυτό που επικρατεί στον χώρο της μουσικής είναι ανούσιο- χωρίς να λέω ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Το κακό είναι ότι τα τρώμε στη μάπα νυχθημερόν. Σιγά μην τ΄ αγοράσουμε κιόλας».
Ραδιόφωνο: Μου αρέσουν πιο εναλλακτικοί ραδιοσταθμοί, όπως ο Κosmos. Να ανοίγει λίγο το αυτί…
«7» (το νέο του CD): «Νομίζω ότι είναι σοβαρό δείγμα αλλαγής. Αν τον ακούσεις προσεκτικά, είναι διαφορετικός. Δεν είναι τόσο ποπ, με τη μουσική έννοια της λέξης. Νομίζω ότι έχει και τραγούδια που θα μείνουν στον χρόνο».
Φιλοδοξία: «Ένας σοβαρός επαγγελματίας θέλει να αφήσει πίσω του τραγούδια. Μια ιστορία… Για τα δικά μου δεδομένα, δεν τα έχω καταφέρει άσχημα».
Η γενιά του: «Είναι παγιδευμένη σε πολλά αδιέξοδα. Υπάρχει η τρομερή ανασφάλεια για το αύριο».
Οι εξεγέρσεις: «Ήταν βίαιες, εχθρικές, εν μέρει δικαιολογημένες αλλά με μια υπερβολή που δεν έπρεπε να επιτρέψει η πολιτεία. Όμως καταλαβαίνω την οργή, τα αδιέξοδά τους».
Βlogs: «Το τι λένε μεταξύ τους (οι νέοι) δεν φαντάζεσαι. Ακόμη κι εγώ που ανήκω σ΄ αυτή τη γενιά, σοκάρομαι».
Google news
