«Τα Μάρμαρα δεν είναι ελληνικά, είναι παγκόσμια»
Μπορεί ο φιλόδοξος διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου Νιλ ΜακΓκρέγκορ να δηλώνει πως δεν ετοιμάζει τις περιοδικές εκθέσεις βάσει πολιτικής επικαιρότητας, αλλά οι επιλογές του τον διαψεύδουν καθώς τον επόμενο μήνα ετοιμάζει μεγάλη έκθεση για το Ιράν. Εδώ με ένα από τα εκθέματα του Μουσείου
«Μια μουσειακή συλλογή καταπιάνεται με την αλήθεια και ο μόνος δρόμος προς την αλήθεια είναι η σύγκριση. Μια συγκριτική συλλογή σε αντιπαράθεση με μια εθνική συλλογή προσφέρει τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε διαφορετικές αλήθειες». Τάδε έφη ο Νιλ ΜακΓκρέγκορ στους «Sunday Τimes». Ο σκληροπυρηνικός διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, ο οποίος αν και ανέλαβε το τιμόνι σε μια δύσκολη εποχή για το μουσείο, για πολλούς θεωρήθηκε πετυχημένος. Αφού πέρασε κάμποσους σκοπέλους στα επτά χρόνια της θητείας του, στα 63 του, ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμη μια πενταετία, γυρίζοντας την πλάτη στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, καθώς «δεν πρόκειται για ένα πραγματικά δημόσιο ίδρυμα».
Τι είναι εκείνο λοιπόν που τον γοητεύει στη συγκεκριμένη καρέκλα; Το ότι τα εθνικά μουσεία αφηγούνται ιστορίες του κάθε τόπου, ενώ εκείνο που διευθύνει ο ίδιος είναι από τα λίγα παγκοσμίως που επιτρέπουν τη σύγκριση μεταξύ των διαφορετικών πολιτισμών. Το Βρετανικό Μουσείο, το οποίο φέτος κλείνει 250 χρόνια ζωής, το πετυχαίνει- κατά τον κ. ΜακΓκρέγκορ- με τον πλέον κατανοητό τρόπο. Άποψη ιδιαιτέρως φιλόδοξη που αποτελεί και το βασικό του επιχείρημα για την πεισματική του άρνηση του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα: επιχειρεί να τα αποσπάσει από το ελληνικό εθνικό πλαίσιο και «να τα εξυψώσει εντάσσοντάς τα στην ευρύτερη ιστορία των πολιτισμών της υφηλίου».
Τι πέτυχε ο Νιλ ΜακΓκρέγκορ στα επτά χρόνια που διευθύνει το Βρετανικό Μουσείο; Να μεταφέρει στο Διαδίκτυο περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντικείμενα των συλλογών του μουσείου μέσα από εικόνες υψηλής ανάλυσης και λίαν συντόμως τρισδιάστατες. Με τον τρόπο αυτό ο φιλόδοξος διευθυντής θα καταφέρει να κάνει πραγματικότητα τον νέο στόχο του: να μετατρέψει το Βρετανικό Μουσείο σε ιδιωτική συλλογή για κάθε πολίτη του κόσμου. Παράλληλα το σύστημα αυτόματης ξενάγησης εμπλουτίζεται διαρκώς με ξένες γλώσσες- επιδιώκει μάλιστα το σύστημα αυτό να το προσφέρει και μέσω Διαδικτύου, ώστε οι επισκέπτες να μπορούν να κατεβάζουν την ξενάγηση στο iΡod τους πριν φτάσουν καν στο μουσείο!
Και όλα αυτά ενώ την ίδια ώρα επιχειρεί να φτιάξει ένα παγκόσμιο δίκτυο επιμελητών που θα γνωρίζουν με ακρίβεια το περιεχόμενο των συλλογών του Βρετανικού Μουσείου και θα μπορούν να στήνουν τις εκθέσεις με βάση το υλικό αυτό στις δικές τους χώρες. Το πρώτο πείραμα που έγινε στο Πεκίνο το 2007 στέφθηκε με επιτυχία και τώρα ο Νιλ ΜακΓκρέκγορ βάζει στόχο τις αφρικανικές χώρες που βρίσκονται νότια της Σαχάρα.














