[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ] Στάχτη στα μάτια για τη λιτότητα

Σήμερα- τελευταία ημέρα της διορίας που έχουν θέσει οι Βρυξέλλες- παρουσιάζει η κυβέρνηση το αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας, που θα αντικαταστήσει ουσιαστικά τον ψηφισμένο πριν από έναν μόλις μήνα προϋπολογισμό και θα προδιαγράφει την υπαγωγή της ελληνικής οικονομίας σε επιτήρηση.

Ωστόσο, όπως αναφέρουν όλες οι πληροφορίες, στο κείμενο δεν θα γίνεται καμία αναφορά σε συγκεκριμένα μέτρα λιτότητας και δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως αναμένουν τόσο η Ένωση όσο και οι αγορές, αλλά θα υπάρχουν γενικές διακηρύξεις περί μείωσης των δαπανών και αύξησης των εσόδων. Ο λόγος, φυσικά, είναι προφανής: εν όψει του ενδεχομένου να γίνουν εκλογές, η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να… κακοκαρδίσει κανέναν προκαταβολικά.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, δεν κρύβεται εύκολα. Έτσι, θα υπάρχει η παραδοχή για υπέρογκο- άνω του 3%- έλλειμμα και το 2007 και το 2008, αλλά και το 2009, κάτι που «εξασφαλίζει» την επιτήρηση από την Κομισιόν. Αντιστοίχως, θα προβλέπεται χαμηλότερη ανάπτυξη από εκείνην του προϋπολογισμού- κάπου στο 1,5%- αλλά και πάλι πρόκειται για υπεραισιόδοξη εκτίμηση, δεδομένου ότι η Κομισιόν στις τελευταίες της προβλέψεις μιλά ευθέως για ανάπτυξη μόλις 0,2%. Με δεδομένο μάλιστα ότι το Πρόγραμμα δεν θα περιλαμβάνει σαφή μέτρα εξυγίανσης, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα… επιστραφεί! ΤΗΝ ΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ που θα συνεδριάζει η διυπουργική επιτροπή για την οικονομία, εγκρίνοντας το αόριστο αυτό Πρόγραμμα, η οικονομική κρίση- με τη χειρότερή της μορφή, αυτή της ανεργίας- αρχίζει ήδη να «δαγκώνει». Εντός του Ιανουαρίου έχουν καταγραφεί περίπου 1.500 απολύσεις- και μόνο σε μικρές επιχειρήσεις και βιοτεχνίες. Η ΓΣΕΕ προβλέπει καταιγίδα 120.000 νέων ανέργων το 2009, ενώ ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων ΣΕΒΕ προειδοποίησε για μαύρο Μάιο από άποψη εργασίας εάν δεν ληφθούν μέτρα. ΣΤΟ ΕΤΕΡΟ ΜΕΤΩΠΟ που απασχολεί την κυβέρνηση, η περίφημη tabula rasa που εξήγγειλε ο νέος υπουργός Παιδείας Άρης Σπηλιωτόπουλος για τον διάλογο άρχισε με… καβγά καθηγητικού επιπέδου. Όπως άλλωστε λένε οι γνωρίζοντες, οι καβγάδες μεταξύ πολιτικών ή άλλων ωχριούν μπροστά στους καβγάδες των πανεπιστημιακών καθηγητών. Έτσι, οι καθηγητές Θάνος Βερέμης και Γιώργος Μπαμπινιώτης αμφισβήτησαν ο ένας την πρωτοκαθεδρία του άλλου στον διάλογο, με δημόσιες «μπηχτές» απείρου κάλλους. Κατόπιν αυτού, δύσκολα μπορεί και ο τελευταίος εναπομείνας αισιόδοξος να τρέφει ελπίδες για την έκβαση του περίφημου διαλόγου.