Υπάρχουμε – Συνυπάρχουμε;

Βιτριόλι από Μανχάταν
Του Γκαζμέντ Καπλάνι gazikap@gmail. com

Βιτριόλι ρίχνουν στις γυναίκες που μορφώνονται οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Οι «ανυπάκουες» γυναίκες τιμωρούνται με βιτριόλι στο Πακιστάν, στην Καμπότζη, στο Μπανγκλαντές, στην Ινδία. Το βιτριόλι ήταν γνωστό στην Ελλάδα, όταν το χρησιμοποιούσαν ως όπλο εκδίκησης και «διά λόγους τιμής», τη δεκαετία του ΄60. Το βιτριόλι διαλύει τα κόκαλα του προσώπου, τυφλώνει, σακατεύει. Προπαντός ταπεινώνει. Είναι σαν να δολοφονείς καθημερινά το θύμα σου. Να το κάνεις να εύχεται καθημερινά να είχε πεθάνει. Αν αφαιρέσεις το πρόσωπο από το θύμα σου, έχεις αφαιρέσει τα πάντα. Το θύμα είναι ταυτόχρονα ένα παράδειγμα για τις άλλες. Μια προειδοποίηση για τη ζωντανή κόλαση που τις περιμένει. Κάπως έτσι, υποθέτω, θα σκέφτηκαν οι εντολοδόχοι της επίθεσης με βιτριόλι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, τη μετανάστρια συνδικαλίστρια, που σακατεμένη πλέον, παλεύει ακόμα για τη ζωή της. Μόνο που το βιτριόλι που έριξαν στην Κούνεβα δεν έχει άρωμα Αφγανιστάν. Υπάρχουν πολλές υποψίες πως έχει άρωμα Μανχάταν. Μοιάζει με το βιτριόλι που έριξαν, πριν από πολλά χρόνια, στον γνωστό Αμερικανό δημοσιογράφο, ειδικευμένο σε θέματα εργασίας και συνδικάτων, Βίκτορ Ρίζελ. Ο Ρίζελ ήταν αρθρογράφος στη «Νew Υork Ρost» και έκανε έρευνα με θέμα τα μαφιόζικα κυκλώματα εργολάβων. Στις 5 Απριλίου 1956, σε ένα από τα στενά του Μανχάταν, οι δράστες έριξαν βιτριόλι στο πρόσωπό του και τον τύφλωσαν για πάντα. Η επίθεση προκάλεσε σάλο. Οι δράστες συνελήφθησαν μέσα σε πέντε μήνες, λογοδότησαν ενώπιον της Δικαιοσύνης, φέρνοντας στο φως ένα γιγαντιαίο κύκλωμα απάτης και εκβιαστών, όπου συνυπήρχαν εργολάβοι και άνθρωποι του υποκόσμου. Οι εντολοδόχοι της επίθεσης ήταν η μαφιόζικη οικογένεια Λουκέζε, διαβόητη για τη δραστηριότητά της στους χώρους της εργολαβίας, ειδικευμένη στη δημιουργία συνδικάτων-μαϊμού, που επέβαλλε εργασιακές συνθήκες δουλείας, κλείνοντας τα στόματα των εργατών και εξασφαλίζοντας παχυλά κέρδη σε εργοδότες και εργολάβους. Για την επίθεση οι νονοί είχαν «προσλάβει» ανθρώπους του υποκόσμου, τους οποίους εξουδετέρωσαν κατόπιν, για να εξαφανίσουν τα ίχνη του εγκλήματος. Οι δράστες στην περίπτωση του Ρίζελ συνελήφθησαν γιατί υπήρχε η θέληση να συλληφθούν. Η Αστυνομία δεν έψαχνε τα αισθηματικά του Ρίζελ αλλά πήγε στην καρδιά του προβλήματος. Και στην περίπτωση της Κούνεβα; Η σιγή για την επίθεση εναντίον της έσπασε (ευτυχώς) από την αντίδραση των συναδέλφων της, κάποιων ευαισθητοποιημένων πολιτών, ευαισθητοποιημένων αρθρογράφων και οργανώσεων φεμινιστριών, κομματικών ή μη. Η έρευνα της Αστυνομίας, όπως διαβάσαμε στις εφημερίδες, ήταν θλιβερά ελλιπέστατη. Παρ΄ ότι καθημερινά προκύπτουν στοιχεία, που αποτελούν και πάλι μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Απειλές κατά της ζωής της, κυκλώματα υπερεκμετάλλευσης, λευκές συμβάσεις, εργολαβικά συνεργεία καθαρισμού εκτός ελέγχου. Είναι φανερό ότι οι εντολοδόχοι της επίθεσης δεν στόχευαν μόνο την Κούνεβα. Θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα προπαντός στις μετανάστριες και τους μετανάστες στην Ελλάδα, ότι αν δεν δεχτούν τη σχέση αφεντικού-δούλου θα καταλήξουν άσχημα. Εάν επιβεβαιωθούν οι υποψίες, τότε πρόκειται για μια καθαρά τρομοκρατική επίθεση. «Εγώ φοβάμαι πλέον για τον εαυτό μου και για τις κόρες μου», μου έλεγε τις προάλλες μια μετανάστρια από τη Βουλγαρία που εργάζεται ως καθαρίστρια. «Όλες νιώθουμε ότι είμαστε στόχος». Ήταν έκδηλος ο φόβος στο βλέμμα της. Έκδηλη και η οργή. Κάποιοι δεν θέλουν να δουν τον φόβο και την οργή που συσσωρεύεται, στάλα στάλα, στους μετανάστες. Κάποιοι άλλοι, αντί να ψάχνουν σοβαρά τους δράστες, διαβάζουν Άρλεκιν. Και άλλοι θεωρούν ότι η επίθεση κατά της Κούνεβα αφορά μια «ξένη γυναίκα». Αλίμονο σε όσους δεν καταλαβαίνουν ότι ο Άλλος είναι ένας καθρέφτης όπου αντικατοπτρίζονται σε μεγέθυνση οι εφιάλτες του Εαυτού…

ΥΓ: Ο τραπεζικός λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της Κωνσταντίνας Κούνεβα και της οικογένειάς της: 5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς. Decheva Εlena Κuneva Κostadinka Νikolova

LΙΝΚ:

● www.gkapllani.com