«Αγαπώ την ποπ, αλλά χωρίς τις συμβάσεις της»

Στη δισκογραφία λένε πως το δεύτερο είναι πάντα το δύσκολο άλμπουμ. Αν το δεύτερο είναι «το δύσκολο», το τρίτο είναι το «δυσκολότερο». Ειδικά αν είσαι ένα συγκρότημα που εκτοξεύτηκε στα ύψη, παρέμεινε εκεί και βρέθηκε μέσα σε μια δίνη από ποπ υπερβολές των θαυμαστών του πριν καλά καλά ζεστάνει τις κιθάρες του.

Ο ελληνικής καταγωγής Άλεξ Καπράνος, τραγουδιστής και κιθαρίστας των Franz Ferdinand, έχει πολλά να πει γι΄ αυτό, παραμονές της κυκλοφορίας του καινούργιου τους «Τonight: Franz Ferdinand». Οι φήμες οργιάζουν για τον καινούργιο ήχο των Βρετανών.

Πρόσφατα, έγραφαν πως θα είναι περισσότερο dance από ροκ. «Πάρα πολλά ακούγονται, τόσα που δεν τολμώ να πω άλλο τίποτε πια», λέει στο «Rolling Stone» ο σταρ της παρέας, Άλεξ, λίγες ημέρες πριν βγει ο δίσκος.

«Είναι για την ακρίβεια ένας σκοτεινός δίσκος, αν μπορώ να περιγράψω την ατμόσφαιρά του. Αυτό που αναζητούσα ήταν η αφέλεια που έχει ένα παιδί όταν ακούει μουσική. Όταν σε παρασύρει η μουσική και δεν μπορείς να ελέγξεις το σώμα σου. Όταν δεν μπορείς να κρατηθείς και χοροπηδάς πάνω στο στρώμα. Αυτό που αναζητούσαμε ήταν εφηβική αισιοδοξία».

Ένα από τα καινούργια τραγούδια λέγεται «Οδυσσέας»- ο Καπράνος δεν ξεχνά τις ελληνικές του ρίζες. «Είναι ένα παράξενο τραγούδι, το συγκεκριμένο», εξηγεί, «έχει την αμεσότητα ενός ποπ τραγουδιού, αλλά μοιάζει και με μιαν αφηρημένη κατασκευή. Αγαπώ την ποπ, χωρίς όμως τις συμβάσεις της».

Παλιότερα είχε πέσει στο τραπέζιστην ΕΡΤ- η ιδέα να τους ζητηθεί να μας εκπροσωπήσουν και στη Γιουροβίζιοντη χρονιά που εντέλει εκπροσώπησε την Ελλάδα η Έλενα Παπαρίζου. Εκείνο, πά ντως, που αγαπούν οι Franz Ferdinand είναι οι συναυλίες σε μικρούς, γεμάτους χώρους. «Είναι φοβερή η αίσθηση. Να παίζεις σε κλαμπ που χωράνε το πολύ 100-150 ανθρώπους. Η ενέργεια είναι απερίγραπτη. Εκείνη τη στιγμή μπορείς να ξέρεις αν αυτό που παίζεις αξίζει κάτι και αν αυτό που σ΄ αρέσει εσένα στις πρόβες, περνάει στο κοινό».

Ο Άλεξ Καπράνος έχει και μια έκπληξη για τους θαυμαστές του γκρουπ. Αυτήν τη φορά, ας προετοιμαστούν να ακούσουν μεγαλύτερα σε διάρκεια τραγούδια. «Ένα απ΄ αυτά, το “Lucid Dreams”, διαρκεί οκτώ λεπτά. Δεν θα λείψουν βέβαια και τα δίλεπτα κομμάτια», λέει στην «Daily Record».

Εκτός από αυτά όμως, έχει πάρει και άλλες αποφάσεις. «Κομμένο το ουίσκι στα παρασκήνια», λέει. «Μου είχε γίνει συνήθεια μετά τη συναυλία. Έχω ήδη αρχίσει να το ελαττώνω. Αλλιώς θα χάσω τη φωνή μου».