Φαινόμενα

Με παλαμάκια, εν – δυο!
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Από την πλούσια δεξαμενή της νεανικής κουλτούρας το ριάλιτι αλιεύει υλικό μετατρέποντας εκπροσώπους διαφόρων ρευμάτων σε διαφημιστικό δόλωμα
Τις είδαμε στο σαλονάκι της Τατιάνας την περασμένη εβδομάδα. Μουτράκια εφηβικά, έκφραση επιτηδευμένα αυθάδικη, κάπως μπλαζέ, λογάκια λιγοστά, προκλητικά και στυλ, ντύσιμο παρδαλό, πολύχρωμο, σκούφιες, φαρδιά φούτερ και piercing στο πρόσωπο. Στολή και πλήρης εξάρτηση χιπ χοπ, όπως αποκαλείται το ρεύμα αυτό της νεανικής κουλτούρας (ένα από τα πολλά) του οποίου δήλωναν φανατικές. Στόχος τους η πρόκληση. Κοινός εκ πρώτης όψεως με τον στόχο της εκπομπής της Τατιάνας, που ανακάλυψε στις τρεις πιτσιρίκες τη νέα «ασώματο κεφαλή» για να παρουσιάσει και με την ευκαιρία να παραστήσει ότι ασχολείται με τους νέους. Τις προάλλες οι σιαμαίες που ζουν ενωμένες από το κεφάλι, προχθές ο «άντρας» που γέννησε μωρό, χθες οι έφηβοι και οι κουλτούρες τους, όλα «νούμερα» του τηλεοπτικού τσίρκου.

Τα κορίτσια, βέβαια, δεν ευθύνονται και δεν τα αφορά διόλου ότι αποτέλεσαν τηλεοπτικό έδεσμα ακριβώς επειδή οι δροσερές φατσούλες, οι δικές τους και των συνομηλίκων τους που βρέθηκαν στον ρόλο του «ζωντανού κοινού», κάνουν ωραίο κοντράστ με τον συντηρητισμό της μικροαστικής τηλεόρασης της Τατιάνας. Ήθελαν προφανώς να βγουν στην τηλεόραση με τον ίδιο τρόπο που μπουκάρισαν στη «Μεγάλη Βρετανία» και στο υπουργείο Πολιτισμού για να προκαλέσουν αντιδράσεις. Και ήταν και η εκπομπή από κοντά. Για να καταγγείλει η Τατιάνα τον κοινωνικό συντηρητισμό. Θα τρελαθούμε;

Αλλά το χειρότερο θέαμα ήταν η κολακεία της νεανικής ματαιοδοξίας την ίδια στιγμή που το τελετουργικό του θεάματος προσέβαλλε τα νιάτα. Γιατί οι τρεις πολύχρωμες κοριτσίστικες παρουσίες έγιναν άλλοθι για μια ακόμη παράσταση, από αυτές που τελευταία δίνουν πολλές εκπομπές και δη παρουσιαστές, αποδοχής ό,τι μπούρδας κι αν κάνουν ή πουν οι νέοι. Μόνο που δεν υποκλίθηκε μπροστά τους η Τατιάνα, επειδή «ξεμπρόστιασαν το σύστημα», το ίδιο και η καθηγήτρια- πανελίστρια κ. Τζάνη, που δήλωνε με ενθουσιώδες πάθος ότι «αισθάνεται νέα» χάρη στα κορίτσια που της προσέφεραν τη σκέψη τους.

Αλλά, αλίμονο, την ίδια στιγμή το τελετουργικό της εκπομπής τις διέψευδε αποδεικνύοντας ότι ο στόχος είναι ύπουλος και ο ρόλος που επιφυλάσσει για τα νιάτα η τηλεόραση αυτού του είδους είναι ο ρόλος των υποταγμένων στον πιο άγριο και ύπουλο συντηρητισμό, αυτόν του θεάματος. Εικόνα θλιβερή τα παιδιά που χτυπούσαν ρυθμικά παλαμάκια κατόπιν εντολής των ανιματέρ και υπό τους ήχους νεανικών τραγουδιών για να υποδυθούν ενθουσιασμό και ζωντάνια.

Τίποτε το χειρότερο από αυτά τα πειθαρχημένα στρατιωτάκια στους όρους του θεάματος, τα ίδια που λίγο πριν έδειχναν πόσο θυμωμένα είναι με τους κανόνες της ενήλικης κοινωνίας, με «το σύστημα», που δεν τους επιτρέπει να κάνουν όνειρα και να σκεφτούν το μέλλον. Ούτε ένας πιτσιρικάς δεν σηκώθηκε να πει ότι δεν θέλει να χτυπήσει παλαμάκια με εντολή. Ούτε φυσικά οι τρεις καλεσμένες διαμαρτυρήθηκαν, οι οποίες βέβαια είχαν κάνει την κόντρα τους με τους θυρωρούς της «Μ. Βρετανίας» και του υπ.

Πολιτισμού επειδή δεν τις άφηναν να αλωνίσουν για την πλάκα τους στους διαδρόμους.


Δολώματα της διαφήμισης

Ύπουλη κάτω από το πανηγυρτζίδικο και χαβαλεδιάρικο γλάσο της, η εξουσία της τηλεόρασης- γι΄ αυτό και απόλυτη-, αποδείχθηκε η μόνη ικανή να ταπεινώσει την περηφάνια και την άγουρη ορμητικότητα των νιάτων. Στρίμωξε στα σαλονάκια τού ριάλιτι τούς πιο μαγεμένους από τις κάμερες και τους ανοχύρωτους, για να τους μετατρέψει σε δολώματα της διαφήμισης καταναλώνοντας τη μια φορά τη συγκίνησή τους για τη δολοφονία του συνομήλικού τους Αλέξη, και τη άλλη την προκλητικότητά τους και τις ιδιαιτερότητες της κουλτούρας τους. Είναι η μέθοδος που, για να ελεγχθεί το καινούργιο, πρέπει να υποταχθεί σε κανόνες οι οποίοι θα εξασφαλίζουν την ομαλή, χωρίς αιφνιδιασμούς, διαδοχή του κοινού στην ίδια πάντα αγορά.