ΠΡΟΣΩΠΑ Η ζωή μου μ΄ ένα κογιότ

ToυΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
gangel@dolnet.gr
«O Τσάρλι είναι ένα κογιότ που γεννήθηκε στην άγρια φύση και τον βρήκα ξαφνικά στο κατώφλι μου τον περασμένο Απρίλιο, όταν κυνηγοί σκότωσαν τους γονείς του επειδή σκότωναν πρόβατα. Οι όποιες επιφυλάξεις μου για να μεγαλώσω ένα άγριο ζώο απλούστατα δεν είχαν καμιά σημασία- δεν μπορούσε να έχουν σημασία- όταν συνειδητοποίησα ότι η επιβίωσή του, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, εξαρτιόταν από μένα.

«Τη στιγμή που γράφω το κείμενο αυτό, ο Τσάρλι είναι σχεδόν έξι μηνών. Δεν τον βλέπω σαν κατοικίδιο ζώο, μολονότι κοιμάται κουλουριασμένος δίπλα μου κάθε βράδυ (εκτός από τις νύχτες κοντά στην πανσέληνο), χαίρεται να τον πηγαίνω βόλτες με το ημιφορτηγό και λατρεύει τη γάτα μου. Δεν θέλω να μου ανήκει, μόνο να ζούμε αρμονικά μαζί. Και αυτό συμβαίνει».

Η συγγραφέας και φωτογράφος Σριβ Στόκτον, 31 χρόνων, δημοσίευσε το παραπάνω κείμενο στο μπλογκ της τον Δεκέμβριο του 2007. Δύο χρόνια νωρίτερα, είχε καβαλήσει τη βέσπα της για να πάει από το Σαν Φρανσίσκο στη Νέα Υόρκη. Όταν έφτασε στο Ουαϊόμινγκ, ερωτεύτηκε το κοκκινόχωμα, τα βουνά, τους ανοιχτούς χώρους. «Ήξερα πως ήθελα να ζήσω εκεί», λέει στον Στιούαρτ Τζέφρις της βρετανικής «Γκάρντιαν».

Άρχισε να εργάζεται ως αναπληρώτρια δασκάλα, ερωτεύτηκε έναν κυνηγό, τον Μάικ και μια μέρα ο Μάικ εμφανίστηκε με το ορφανό κογιότ στην τσέπη του. Ήταν μόλις μιας ημέρας και η Σριβ ερωτεύτηκε και το κουτάβι. «Έπρεπε να αποφασίσω: είτε θα μεγάλωνα τον Τσάρλι (όπως ονόμασε το κογιότ), είτε θα τον άφηνα να πεθάνει». Επέλεξε το πρώτο. Ήταν η αρχή μιας υπέροχης σχέσης- και ενός μπλογκ με την ονομασία Daily Coyote, όπου η Στόκτον περιγράφει το πώς μεγαλώνει ένα άγριο ζώο στο σπίτι της. Το μπλογκ (http://www. dailycoyote. net/) σημείωσε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ και η Στόκτον είναι σήμερα μια σταρ του Διαδικτύου.

Σε μια φωτογραφία ο Τσάρλι κάθεται μαζί με τη γάτα της. Γιατί άραγε ο Τσάρλι δεν τρώει την Έλι; «Το ξέρω, η Έλι θα πρέπει να είναι θήραμα του Τσάρλι, όμως η Έλι έχει μια επιβλητική παρουσία, την οποία ο Τσάρλι σέβεται». Σέβεται, επίσης, τη Στόκτον: «Χρειάστηκε μια φορά να αμυνθώ με μια καρέκλα και τώρα ξέρω το γιατί. Κάθε μέρα πρέπει να επιβεβαιώνω την πρωτοκαθεδρία μου, για παράδειγμα τρώγοντας το φαγητό μου πριν βάλω σ΄ αυτόν φαγητό, αλλιώς θα μου επιτεθεί». Τον έχει επίσης ευνουχίσει, πράγμα που έχει πιθανότατα βοηθήσει στη συγκατοίκησή τους… Το μπλογκ έγινε τώρα βιβλίο με τίτλο «Τhe Daily Coyote: μια ιστορία αγάπης, επιβίωσης και εμπιστοσύνης στην άγρια φύση του Ουαϊόμινγκ». Η Στόκτον ζει πλέον από το γράψιμό της. Είναι άραγε ευτυχισμένη; «Αισθάνομαι δέος κάθε στιγμή», απαντά. «Είναι 8.15 π.μ. και ο Τσάρλι τρέχει μέσα στη χιονοθύελλα. Πιθανότατα θα έρθει σύντομα μέσα, για μια αγκαλιά».