Συναρπαστική περιπέτεια στο πανί

Έκπληξη αποτελεί η εντυπωσιακή στην ανάπτυξή της και ευρηματικά εμπλουτισμένη κινηματογραφική μεταγραφή της νουβέλας από τον σκηνοθέτη Ντέιβιντ Φίντσερ, σε σενάριο Έρικ Ροθ. Ο Μπραντ Πιτ υποδύεται τον Μπέντζαμιν Μπάτον σε όλο το φάσμα των ηλικιών και η Κέιτ Μπλάνσετ τη γυναίκα που πρωταγωνιστεί στη ζωή του κι εγκιβωτίζει την «Απίστευτη Ιστορία» του, καθώς την εξιστορεί, ετοιμοθάνατη πλέον και μέσω της ανάγνωσης ενός ημερολογίου, στην κόρη της. Εμβόλιμα σε αυτές τις αναγνώσεις αναπτύσσεται η δράση, που μετατίθεται και παραλλάσσει: από τη Βαλτιμόρη του 1860, στη Νέα Ορλεάνη του 1918, στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα μεγάλο ρολόι που αναρτάται στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης και πηγαίνει ανάποδα, προς τα πίσω, τιμή στους νεκρούς και υπόμνηση της ζωής που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, θα σημάνει και τη γέννηση αλλά και την αντίστροφη ζωή του Μπέντζαμιν Μπάτον, ο οποίος όμως εδώ μόνο στην όψη γεννιέται γέρος.

Στην πραγματικότητα είναι ένα μωρό με όψη 80χρονου. Με την οξύμωρη αυτή και βάναυση αντίθεση είναι και φαίνεσθαι, έχει να παλέψει στο συναρπαστικό ταξίδι της ζωής του, η οποία συστήνεται και αναπτύσσεται στην ταινία με όλα τα οικεία θέματα μιας απρόβλεπτης περιπέτειας: το νεογέννητο αποκρουστικό Μπέντζαμιν εγκαταλείπει ο απελπισμένος πατέρας του (η μητέρα πεθαίνει στη γέννα) στα σκαλοπάτια ενός οίκου ευγηρίας (!), όπου τον μεγαλώνει- σε εποχές άγριου ρατσισμού- μια άτεκνη μαύρη. Ανάπτυξη που αντιστρατεύεται την εμφάνισή του και νεανική μύηση (ταξίδι και απομάκρυνση από τη θετή μάνα, πρώτο ποτό, πρώτο σεξ, πρώτο τσιγάρο, πρώτη ερωτική σχέση) σε πορεία παράλληλη και τροχιά αναζήτησης με τα όμορφα γαλανά μάτια της Ντέιζι (Μπλάνσετ). Από την πρώτη φορά που η ματιά τους διασταυρώνεται, σε ένα παράταιρο για τα φαινόμενα βλέμμα (ενός γέρου και ενός μικρού κοριτσιού), το οποίο όμως μοιάζει να στοχεύει κατευθείαν στη ψυχή, το ερωτικό θέμα αναπτύσσεται στην ταινία με τρόπο συναρπαστικό, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Η έμφαση στον ρεαλισμό, στην αναπαράσταση των εποχών που εκτυλίσσονται τα διάφορα γεγονότα, υποστηρίζει το παραμύθι, και από κοντά τα αισθήματα, τα «γλυκά σημεία» της ζωής, που λουφάζουν στις φθαρτές μας υπάρξεις.