Δίκτυο

«Σφαγείο» με πένθιμο «γλέντι»
Ε.Δ.Χ.

Κάθε φορά που πλησιάζουμε ως θεατές τη σκοτεινή μορφή των ηρώων του έργου το οποίο διαδραματίζεται στη σκηνή, «ξυπνάμε», επηρεαζόμαστε, σκεφτόμαστε, γύρω από την ιστορία που μόλις παρακολουθήσαμε. Σαν να αντανακλάται στον περίγυρό της, ώς τις οντολογικές πηγές. Μ΄ αυτήν την αίσθηση βγήκε το κοινό από την προχθεσινή, αθηναϊκή πρεμιέρα του «Σφαγείου», του Ισραηλινού συγγραφέα Ιλάν Χατσόρ, με θέμα τη συγκρουσιακή σχέση τριών Παλαιστινίων αδελφών, που η ζωή τους έχει γίνει άθυρμα στη δίνη των ισχυρών. Η χρονική στιγμή, να παρουσιαστεί το «Σφαγείο» τώρα, που η αδυσώπητη αραβο-ισραηλινή σύγκρουση κορυφώνεται με τον βομβαρδισμό και το ανελέητο σφυροκόπημα των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας, δίνει στην παράσταση διαστάσεις πολιτικού θεάτρου. Και σαν να εισβάλλει με σφοδρότητα στη ζωή μας ο κοινωνικός και πολιτικός ρόλος της τέχνης. Κάτι που συνεχίστηκε και μετά το σπαρακτικό φινάλε της παράστασης του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Βγαίνοντας από την αίθουσα, στο φουαγιέ του θεάτρου, μας περίμενε ένα ευχάριστο ξάφνιασμα. Εννέα αγόρια και κορίτσια από τον Σύλλογο Παλαιστινίων Φοιτητών στην Ελλάδα, ντυμένοι στα μαύρα με το εμβληματικό ασπρόμαυρο μαντίλι στον λαιμό, είχαν στήσει χορό. Διαδοχικές εικόνες, ήχοι, αισθήσεις πάνω σε παραδοσιακά γαμήλια τραγούδια, που αναφέρονται στην ένωση, στην αγάπη, στη συνύπαρξη, συνετέλεσαν στην αντιληπτική διεργασία των θεατών, οι οποίοι μετείχαν σ΄ αυτό το πένθιμο «γλέντι». Συμμετοχή, ρίγος και αισθητική απόλαυση. Ήταν μια πολιτιστική εκδήλωση αντάξια ενός πολιτικού θεάτρου, που προίκισε πολιτικά το «Σφαγείο». Να κάποιες δράσεις τέχνης που μοιραζόμαστε, χωρίς τους μοντέρνους, παραστασιακούς, interactive κώδικες.


Διαφορετικά DVD
Π.Θ.Κ.

Ήρθε ξαφνικά στο ελληνικό σινεμά στα μέσα του ΄80 και από τότε διανύει μια μοναχική και πάντα ποιητική και φευγάτη πορεία. Ο λόγος για τον Δήμο Αβδελιώδη, ο οποίος μόλις πέρυσι μας ξάφνιασε και στο θέατρο και του οποίου οι δύο μεγάλου μήκους ταινίες- «Το δέντρο που πληγώναμε», «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων» – κυκλοφόρησαν σε DVD από τα Μastixa shop, μια εταιρεία της Χίου η οποία δίνει πολύπλευρο «παρών» στη διεθνή αγορά με τοπικά ελληνικά προϊόντα της Χίου, που είναι και η ιδιαίτερη και αγαπημένη πατρίδα του Δήμου Αβδελιώδη και όπου έχει γυρίσει όλες τις ταινίες του. Παράλληλα με την παρουσίαση των DVD, ο Παντελής Θαλασσινός έδωσε και συναυλία στον Ιανό παρουσιάζοντας μερικά τραγούδια από την ξεχωριστή θεατρική παράσταση του Δήμου Αβδελιώδη «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι»- παίζεται στο «Βεάκη»- η οποία τον ερχόμενο μήνα θα βγει σε CD και τα τραγούδια θα τα ερμηνεύει αυτός.


Άρωμα Ανατολής
Χ.Π.

Καθαρός ανάλαφρος ήχος και μια αύρα που έχει κάτι από τα αρώματα των μικρασιατικών παραλίων. Ο Άλκης Ζαπόγλου και οι Κontrabando είχαν αφετηρία τους τις μουσικές σκηνές της Δράμας, σιγά σιγά κατέβηκαν στα νότια, έπαιξαν σε μουσικές σκηνές στην Αθήνα, έβγαλαν δύο CD («Cargo» και «Εlephant»), επεκτάθηκαν και στο εξωτερικό με φεστιβάλ, από την Κωνσταντινούπολη και την Οχρίδα μέχρι τη Νυρεμβέργη και το Μπάρι. Το περασμένο Σάββατο, τους είδαμε στο «Cafe Αλάβαστρον».

Ένα σχήμα που πειραματίζεται με την ανατολίτικη παράδοση, περνώντας και μέσα από τους δρόμους της ηλεκτρονικής εποχής μας. Κανονάκι και ηλεκτρικό μπάσο σε πλήρη αρμονία. Και διαρκή αναζήτηση.