Υπάρχουμε – Συνυπάρχουμε

Τα κορμιά και οι πατρίδες
Του Γκαζμέντ Καπλάνι gazikap@gmail. com

Κανονικά θα έπρεπε να σας ευχηθώ ευτυχισμένο το 2010. Γιατί έχω την εντύπωση ότι όλοι εύχονται να περάσει γρήγορα το 2009, σαν τα πολεμικά αεροπλάνα που αφήνουν πίσω τον σπαστικό ήχο και μια λευκή λωρίδα. Όλοι προεξοφλούν πως το 2009 θα είναι μια κακή χρονιά και την περιγράφουν ως ναρκοθετημένο έδαφος. Θυμάμαι σε μια ταινία του Τsui Ηark, από εκείνες τις γεμάτες σφαίρες και καράτε, τον Μίκι Ρουρκ να λέει: «Δεν είναι και τόσο βαρύ να βάζεις το πόδι πάνω στη νάρκη. Το πρόβλημα είναι να το βγάλεις»… Έτσι λοιπόν το 2009 θα είναι μια χρονιά για γερά στομάχια και σκληρά καρύδια. Και καθώς ο Θεός δεν μας προίκισε όλους με γερά στομάχια και δεν μας έκανε όλους σκληρά καρύδια, επόμενο είναι να ανησυχούμε. Σε περιόδους κοινωνικών κρίσεων, λένε οι ψυχολόγοι, πέφτει η κατανάλωση και ανεβαίνει το άγχος, πέφτει η λίμπιντο και ανεβαίνει η πίεση, πέφτει η αυτοπεποίθηση και ανεβαίνει ο φόβος. Το χειρότερο είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, λένε ακόμα οι ψυχολόγοι, όσο πιο ευάλωτοι είναι οι άνθρωποι τόσο πιο πολύ τείνουν να φτιάχνουν αποδιοπομπαίους τράγους. Επειδή δεν αντέχεις να δεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη, προσπαθείς να τον σπάσεις για να γλιτώσεις από τα φαντάσματα του εαυτού. Αυτά λένε οι ψυχολόγοι. Εγώ πάλι, παραμερίζοντάς τους, έστω για λίγο, θέλω να εγκαινιάσω τη στήλη για φέτος με κάποιες σειρές που μου έφθασαν τις προάλλες από την αναγνώστρια Μ.Μ. Είναι από τα πιο ωραία μηνύματα που μου έχει τύχει να λάβω. Απευθύνεται σε κάποιον που μιλά σπαστά ελληνικά: « Καλωσόρισες στη χώρα μου και καλωσήλθες στη ζωή μου,συγχώρεσέ με που δεν μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα σου.Κάποιες φορές ανάμεσα στα γέλια και τις παρεξηγήσεις το ξέρω ότι καταλαβαίνεις… και καταλαβαίνω κι εγώ.Το γέλιο σου όταν προσπαθώ να μιλήσω σαν εσένα και δεν τα καταφέρνω είναι μουσική στα αυτιά μου και δεν με νοιάζει που με κοροϊδεύεις καμιά φορά… το βλέπω στα υγρά μάτια σου ότι συγκινείσαι.Κι εγώ συγκινούμαι όταν προσπαθείς να τραγουδήσεις τα τραγούδια μου.Με γυρίζεις στην παιδική μου ηλικία και μου είχε λείψει τόσο η ανεμελιά της,τώρα που σε γνώρισα το αντιλήφθηκα.Συγγνώμη αν σε προσβάλλω καμιά φορά με τις ατελείωτες ερωτήσεις μου,για μένα είσαι μια ήπειρος εξωτική και ανεξερεύνητη και θέλω να μάθω,να γνωρίσω τα πάντα.Με διασκεδάζει η αγωνία μας να περιγράψουμε κάτι, τα ξεφυσήματά μας όταν καταλαβαίνουμε άλλα αντί άλλων,τα χαχανητά μας μετά.Μου έμαθες άθελά σου ότι η σιωπή μερικές φορές είναι εκκωφαντική.Μου έμαθες ότι δεν πειράζει που είμαστε διαφορετικοί,τα κορμιά δεν έχουν πατρίδα.Ίσως πάλι να προσπαθώ να δώσω βάθος σε κάτι επιφανειακό,αν το καταλάβαινες θα ξεφυσούσες μπαϊλντισμένος από το πόσο δυσκολεύω τη ζωή μας.Είσαι ένα γλυκό μικρό παιδάκι ή ένας γέρος κυνικός φιλόσοφος;Αυτή η απορία θα με τρελάνει…

Σ΄ αρέσει όταν σε μαλώνω,μ΄ αρέσει όταν με ζηλεύεις.Δεν διαφέρουμε πολύ από δύο σκυλάκια που παίζουν στο πάρκο,απλά με άλλα παιχνίδια. Θα ήθελα να σου μάθω κι άλλα παιχνίδια,αυτά του μυαλού,αλλά δεν ξέρω αν μπορώ και δεν ξέρω αν θέλεις.Είσαι ευτυχισμένος,το βλέπω,ποια είμαι εγώ που θα σου “μάθω”;Αν κάποτε φύγω ξέρω ότι θα θυμώσεις,ξέρω ότι θα στενοχωρηθείς,αλλά ξέρω και ότι θα καταλάβεις.Τε ντούα σουμ ζεμρα ιμε… ». Καλή χρονιά, με υγεία και αντοχές σε όλους: σε όσους μιλούν ελληνικά και σε όσους τα μιλούν σπαστά…

LΙΝΚ:

● www.gkapllani.com