Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Εφευρέτες σφαίρας

Κυρία Φοίβη μου, Αισθάνομαι πολύ υπερήφανος. Ποιοι ανακάλυψαν τις έξυπνες σφαίρες; Οι Έλληνες αστυφύλακες. Όταν θέλεις να σκοτώσεις κάποιον, δεν τον πυροβολείς κατευθείαν στην καρδιά- κανονίζεις με τη σφαίρα εξηγώντας της τι πρέπει να κάνει και σημαδεύεις το φεγγάρι.

Μπαμ, λοιπόν, φεύγει η σφαίρα, φεύγει, πάει στο φεγγάρι χτυπάει όσο δυνατά μπορεί για να έχει πάνω της σημάδια, και χαζά χαζά γυρίζει πίσω κατευθείαν στην καρδιά.

Άντε λοιπόν οι έρημοι ιατροδικαστές να βρουν πού στόχευε, πού πήγε και από πού γύρισε και τρύπησε την καρδιά του αδικοχαμένου παιδιού. Βασίλης Λαρισαίος Τις νέες έξυπνες σφαίρες, αγαπητέ Βασίλη, τις ανακάλυψε η σεμνή και ταπεινή ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο απελθών υφυπουργός, ο Πάκης η υπερυπουργάρα (ό,τι και να κάνει μένει αμετακίνητη!) και οι λοιποί. Είναι οι σφαίρες που στα χέρια «αγνώστων» (που τόοοοσα χρόνια δεν είναι γνωστοί δηλαδή στην Ελληνική Αστυνομία!)

βρίσκουν ακριβώς τους στόχους που βολεύουν, για να αγανακτήσει ο κόσμος και να επιβάλουν νόμο βίας και αστυνομικής ασυδοσίας. Κάπως έτσι έκαναν τα τόσο ήσυχα κατά τα άλλα Εξάρχεια κάτι σαν… παρακρατική βρισιά, θεωρώντας… (αφ΄ εαυτού τους) πως είναι τόπος άχρηστων και ατόμων που επιβουλεύονται την ντεμέκ «δημοκρατία» τους. Είναι και οι σφαίρες που παραδίδονται στα χέρια αστυνομικών που φρόντισαν να τους εκπαιδεύσουν μόνο στη ρέχλα, το ρουσφέτι και την τζάμπα μαγκιά και όχι στην ψυχραιμία. Στείλτε εκεί τα συχαρίκια σας. Σ΄ εκείνους που τους βολεύουν οι έξυπνες σφαίρες, για να εξακολουθήσουν να κυβερνάνε, να μας δουλεύουν και να μας κλέβουν ανενόχλητοι…


Διακρίσεις στ΄ άδικο;

Προς Φοίβη Αθηναίου. «Κάποτε θα ΄ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ΄ αγαπούν/ και πως σε θένε/ Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί/ ψέματα λένε./ Κάποτε θα ΄ρθουν γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί/ για να σε πείσουν/ Έχε τον νου σου στο παιδί κλείσε την πόρτα με κλειδί,/ θα σε πουλήσουν./ Και όταν θα ΄ρθουν οι καιροί που θα ΄χει σβήσει το κερί/ στην καταιγίδα./ Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί/ υπάρχει ελπίδα».

Το διάβασα στις «Ματιές» του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Είναι ένα συγκλονιστικό τραγούδι που έγραψε μαζί με τον μεγάλο μας Μίκη Θεοδωράκη και το επανέλαβε με αφορμή τον άδικο χαμό του Αλέξη και τον ξεσηκωμό των νέων. Κι εγώ πήρα το θάρρος να δανειστώ τους στίχους του και να τους αφιερώσω σ΄ ένα άλλο παιδί, τον Διαμαντή, που δίνει τη δική του μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

«Υπερασπίσου το παιδί» που αργοπεθαίνει. Γιατί δεν ήταν εχθρός ο Διαμαντής για να τον πολεμήσουμε.

Ούτε ο στρατιώτης του κακού που έπρεπε να εξαφανίσουμε. Δικό μας παιδί είναι. Που τέλειωσε το Λύκειο με λαχτάρες, αγωνίες, πιθανόν και με ξενύχτια, όπως ακριβώς και τα δικά μας παιδιά. Που έδωσε Πανελλήνιες και πέρασε στην Αστυνομία. Χωρίς πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και την, άλλοτε απαραίτητη, συνηγορία του χαφιέ της γειτονιάς. Με οράματα και ελπίδες για έναν κόσμο καλύτερο. Για να συμβάλει με τις λιγοστές του δυνάμεις στη διαφύλαξη του νόμου και της τάξης που ορίσαμε. Κι εμείς, με την ανοχή μας, αφήσαμε να τον γαζώσουν με τα Καλάσνικοφ.

Κι είναι είκοσι ενός χρόνων μόνο! Ας ευχηθούμε να γλιτώσει τουλάχιστον.

Έτσι κι αλλιώς οι «γνωστικοί, λογάδες και γραμματικοί», μας έχουν, προ πολλού, πουλήσει.

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Και το ένα παιδί και το άλλο παιδί. Και του ενός ο χαμός άδικος και του άλλου ο βαρύς τραυματισμός άδικος, αγαπητέ Νίκο. Εκεί δεν υπάρχει διαχωρισμός. Ας όψονται οι υπερφίαλοι και αλαζόνες, που έφτασαν τα πράγματα ώς εκεί. Και δεν εννοούμε τον νταή ειδικό φρουρό- που και η δική του οικογένεια θύμα είναι της ξεφτίλας των κυβερνώντων.

Έχει σκεφτεί όμως κανείς πως η Πρωθυπουργάρα που έχει φέρει τη χώρα σ΄ αυτό το σημείο δεν τόλμησε ούτε να συλλυπηθεί την οικογένεια του Αλέξη, να δείξει προσωπικό ενδιαφέρον για τον Διαμαντή; Κι άντε εκείνος ας πούμε πως κυβερνά (λέμε τώραααα…). Δεν μπορούσε όμως να το πράξει η κυρά του, που ήταν τόσο μα τόσο στενοχωρημένη που δεν μπόρεσε να περάσει τις ημέρες αυτές τις γιορτινές με τις κοσμικές φιλενάδες της λόγω του ξεσηκωμού και των επεισοδίων, δεν είχε την τσίπα;- η νηπιαγωγός/χειρουργός Νατάσα (μόνον το υπολοχαγός λείπει), που υποτίθεται πως ενδιαφέρεται για μικρούς, αδύναμους και ασθενείς…


Μόλις ενός κοκόρου (και μισού) γνώση

Προς Φοίβη.

Σύσκεψη στο Μαξίμου: ποιον να βάλουμε υπουργό; Να βάλουμε τον Γιάννη! Τον Γιάννη; 45 Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση! Γι΄ αυτό θα δεχτεί, άλλωστε σπίτι χωρίς Γιάννη… Προκόπη δεν κάνει. Τι κανείς Γιάννη; Κουκκιά σπέρνω. Από σήμερα θα σπέρνεις μεταρρύθμιση! Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη. Φοβάται η οικονομική δυσπραγία τον νέο «τσάρο».

Στάθης Ζ. Εδώ κολλάει, αγαπητέ Στάθη, στην κυβερνητική «αναδόμηση» το «Τ΄ είχες Γιάννη; Τ΄ είχα πάντα».