Οι βάρβαροι μεταμορφώθηκαν έπειτα από τη μεταπολίτευση

Για πολλούς συνομηλίκους μας οι βάρβαροι δεν έφυγαν ποτέ εντελώς- δεν αποκόβεσαι άλλωστε εύκολα από μια τόσο βολική δικαιολογία να αντιμετωπίζεις τις ευθύνες σου. Και η μορφή τους μεταπλάστηκε μετά τη μεταπολίτευση, διαβρώνοντας έκτοτε πολλαπλά τον ελεύθερο βίο μας. Σημειώνω τρεις από τις πιο κύριες μεταπλάσεις που φάνηκαν ξεκάθαρα στην αναταραχή που ζήσαμε πρόσφατα, αυτές που ακόμη οδηγούν κάποιους συνομηλίκους μου στις συμπεριφορές που η νεαρή σχολιάστρια θεωρεί- δικαιολογημένα μεν, λανθασμένα δε- χαρακτηριστικές προβάτων.

1. Η πρώτη μετάπλαση είναι η ενοχική παιδαγωγική που εκδηλώθηκε όταν τα χθεσινά παιδιά απέκτησαν παιδιά δικά τους. Βλέποντας υπό το πρίσμα της χουντικής δαιμονολογίας τον κόσμο, κάποιοι συνομήλικοί μου θεώρησαν ότι κάθε επιβολή πειθαρχίας εκ μέρους των γονιών, ή διδασκαλία του σεβασμού εκ μέρους των παιδιών, είναι έκφανση φασισμού, ότι κάθε αντίσταση στο απόλυτο «θέλω» των βλαστών τους είναι μια κάποια μορφή βασανιστηρίων του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Κι αυτό οδήγησε αρκετούς σε προβληματικές σχέσεις με τα παιδιά τους, και- ακόμη χειρότερο- εκείνα σε προβληματικές σχέσεις με τους εαυτούς τους αλλά και την κοινωνία, στον βαθμό που έλαβαν το μήνυμα ακριβώς που τους δόθηκε: ότι κάθε αντίσταση στο απόλυτο «θέλω» τους είναι φασισμός.

2. Η δεύτερη παραμόρφωση είναι η παρανοειδούς υφής άποψη ότι κάθε εμπόδιο στις προσωπικές μας επιθυμίες αποτελεί μέρος σχεδιασμένης επιβουλής κατά της ελευθερίας- και εδώ βλέπουμε απροκάλυπτη την άρνηση της πραγματικότητας της αποχώρησης των βαρβάρων. Ως κύριος αυτουργός της επιβουλής προτιμάται το κράτος, στο οποίο προβάλλεται η παντοδυναμία σαδιστικού πατέρα-αφέντη. (Ταυτόχρονα, βέβαια, σε τέλειο δείγμα ψυχοπαθολογικής ταύτισης με τον θύτη, αυτοί που μισούν πιο πολύ το κράτος είναι οι πιο απόλυτοι θιασώτες του κρατισμού, όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τις άκρως καταστροφικές της δημόσιας παιδείας κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών υπέρ… της δημόσιας παιδείας!) Ως κύριο σύμβολο της κρατικής επιβουλής ορίζονται οι αστυνομικοί- ή «μπάτσοι», στο υποκοσμικό γλωσσικό ιδίωμα που πλέον υιοθετεί και η τελευταία καθωσπρέπει μεγαλοαστή-, που τα μεταχουντικά σεκλέτια κάποιων φαντασιώνουν ως αιμοχαρείς υπανθρώπους. Το γεγονός όμως ότι κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα, αντί να καθησυχάζει τους συνομηλίκους μου, απλώς αυξάνει τη δυσπιστία τους στην πραγματικότητα. Και κατά τούτο, ο τραγικός φόνος του δύσμοιρου μαθητή τούς ήρθε κουτί, επιβεβαιώνοντας συμβολικά αυτό που εκείνοι, ως γνήσιοι παρανοϊκοί, ήξεραν ότι κατά βάθος ισχύει: ότι οι σκοτεινές δυνάμεις τούς την έχουνε στημένη. 3. Η τρίτη παραμόρφωση είναι η ανεξέλεγκτη και διαβρωτική κυριαρχία της μυθολογίας της Αριστεράς στον πολιτικό μας λόγο. Καθώς η χούντα ήταν δεξιά, βλέπετε, όπου ως «δεξί» ορίζεται από τη λεγόμενη προοδευτική διανόηση το καθετί που δεν είναι «αριστερό», οτιδήποτε φέρει υποψία δεξιόστροφου στίγματος καταδικάζεται, ώστε να ερμηνεύονται τα πάντα, ιδέες, πολιτική, ιστορία, κοινωνία, διαστρεβλωμένα μέσα από το παραμορφωτικό, μανιχαϊκό πρίσμα της απαρχαιωμένης κοσμοθεωρίας ενός στρατοπέδου του ψυχρού πολέμου- κι αυτά όλα με την κενή νοήματος στάμπα του «προοδευτικού».

Η άρνηση της πραγματικότητας της αποχώρησης των βαρβάρων της χούντας μάς έχει στοιχίσει ήδη πολύ ακριβά- ίσως και το ίδιο το μέλλον του τόπου μας. Εύχομαι για το Νέο Έτος, φίλες και φίλοι συνομήλικοι μεσήλικες, να ενηλικιωθούμε πριν μας πιάσουν τα γεράματα.

Ο Απόστολος Δοξιάδης είναι συγγραφέας.