[ ΡΙΠΕΣ ] Βεντέτες

Η επίθεση εναντίον του 21χρονου αστυνομικού Διαμαντή Μαντζούνη ίσως βοηθήσει να μπει στις πραγματικές της διαστάσεις η συζήτηση για την τρομοκρατία και τους κουκουλοφόρους.

ΓΙΑΤΙ βέβαια όσο δικαιολογημένη συγκίνηση και οργή προκαλεί ο απρόκλητος φόνος ενός μαθητή, άλλο τόσο συγκινεί και εξοργίζει η δολοφονική επίθεση εναντίον ενός νέου αστυνομικού. Και οι δύο είναι δικά μας παιδιά. ΤΟ ότι ο κίνδυνος, ακόμα και για την ίδια τη ζωή, αποτελεί μέρος της δουλειάς ενός αστυφύλακα δεν αλλάζει ούτε την τραγικότητα του περιστατικού για τον ίδιο και την οικογένειά του ούτε όμως τη σοβαρότητα των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στη λειτουργία της Δημοκρατίας μας.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτή η απλή και αυτονόητη αλήθεια μοιάζει να μη γίνεται κατανοητή από πολλούς. Οι οποίοι επιδίδονται σε μια προσπάθεια καταλογισμού ευθυνών συχνά με μικροκομματικές σκοπιμότητες.

ΑΥΤΟ που προέχει όμως σήμερα είναι να επικρατήσει ψυχραιμία και να μπει ένα τέλος στον φαύλο κύκλο της βίας που όλοι καταλαβαίνουμε ότι μπορεί να ξεσπάσει.

ΚΑΙ στη δημοκρατία ένας μόνο τρόπος υπάρχει: η διασφάλιση της νομιμότητας προς κάθε κατεύθυνση.

ΜΠΟΡΕΙ όποιος θέλει να διαμαρτύρεται όσο θέλει. Κανένα κοινωνικό πρόβλημα ωστόσο δεν μπορεί να αποτελεί το άλλοθι για πράξεις βίας εναντίον του κοινωνικού συνόλου είτε αυτές αφορούν τα μαγαζιά είτε βέβαια πολύ περισσότερο τις ζωές αστυνομικών.

ΟΣΟΙ τα συγχέουν ανοίγουν επικίνδυνους δρόμους και είναι ασφαλώς ευθύνη της αστυνομίας να μην επιτρέψει κάτι τέτοιο. Όπως ασφαλώς είναι καθήκον της να βρει και να οδηγήσει στη Δικαιοσύνη τους δράστες της επίθεσης.

ΤΑ όσα διάφοροι θερμοκέφαλοι διαδίδουν για βεντέτες και εκδίκηση δεν έχουν θέση πουθενά. Η εμπειρία της 17 Νοέμβρη έδειξε ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μπορεί να συμβαδίσει με τη σχολαστική τήρηση της Δημοκρατικής Νομιμότητας.