Έξι κρυφά καπέλα στον φόρο ακινήτων

Αντιμέτωποι με πολλαπλές αρνητικές εκπλήξεις έρχονται δεκάδες χιλιάδες φορολογούμενοι που τις τελευταίες ημέρες λαμβάνουν το εκκαθαριστικό του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων.

Πληρώνουν υψηλό φόρο για ακίνητα με αμελητέα εμπορική αξία, τους επιβάλλεται φόρος για το «σπίτι στο χωριό», είναι υποχρεωμένοι να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για την πληρωμή φόρου που επιβάλλεται στην αποθήκη και το πάρκινγκ και βλέπουν φορολογουμένους με πολύ μεγαλύτερης αξίας ακίνητη περιουσία να

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Πληρώνουν οι γκαρσονιέρες αλλά τη γλιτώνουν οι πολυτελείς μονοκατοικίες!

γλιτώνουν τον φόρο ακινήτων! Πρόκειται για μερικά από τα κρυφά χαρακτηριστικά του φόρου ακινήτων που τον καθιστούν όχι μόνο άδικο αλλά και, σε πολλές περιπτώσεις, παράλογο.

Η λίστα των αδικιών και των παραλόγων του νέου φόρου είναι μακριά. Ειδικότερα: 1 Δεν πληρώνει για τριπλάσια αξία
Από τον φόρο απαλλάσσεται μια κατοικία κάθε νοικοκυριού αντικειμενικής αξίας έως 300.000 ευρώ. Αυτός ο τρόπος υπολογισμού του αφορολογήτου ευνοεί εισπρακτικά το Δημόσιο, αλλά αδικεί τους μικροϊδιοκτήτες που αναγκάζονται σε πολλές περιπτώσεις να πληρώσουν περισσότερο φόρο από ιδιοκτήτες πολυτελών κατοικιών. Πώς προκύπτει αυτό; Ιδού ένα παράδειγμα: Φορολογούμενος έχει στην κατοχή του τρεις γκαρσονιέρες αντικειμενικής αξίας 40.000 ευρώ η καθεμιά, δηλαδή συνολικά 120.000 ευρώ. Με βάση τον τρόπο υπολογισμού του αφορολογήτου απαλλάσσεται από το ΕΤΑΚ η μια γκαρσονιέρα και του επιβάλλεται φόρος 1 τοις χιλίοις για τις υπόλοιπες δύο, δηλαδή 80 ευρώ. Ένας άλλος φορολογούμενος έχει στην κατοχή του μια πολυτελή μονοκατοικία αντικειμενικής αξίας 300.000 ευρώ. Δεν του επιβάλλεται ούτε ένα ευρώ φόρος ακινήτων, αν και η αξία της ακίνητης περιουσίας του είναι σχεδόν τριπλάσια από αυτή του πρώτου φορολογουμένου.

2Χαράτσι για αποθήκες, πάρκινγκ
Αν και εξαιρείται από τον φόρο η κύρια κατοικία του φορολογουμένου, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις αποθήκες και τα πάρκινγκ που συνοδεύουν την κύρια κατοικία. Αν το πάρκινγκ και η αποθήκη έχουν χιλιοστά στο οικόπεδο, επιβάλλεται φόρος τουλάχιστον 1 ευρώ ανά τετραγωνικό. Αν αποτελούν παρακολουθήματα ενός διαμερίσματος, επιβάλλεται φόρος ακινήτων για το 20% της επιφάνειάς τους. Δεν είναι λίγοι οι φορολογούμενοι που διαπιστώνουν ότι καταβάλλουν φόρο για το πάρκινγκ και την αποθήκη της κύριας κατοικίας τους ενώ περίμεναν ότι δεν θα φορολογούνταν.

3Για κτίσματα μηδαμινής αξίας
Επιβάλλεται ελάχιστος φόρος 1 ευρώ ανά τετραγωνικό για όλα τα κτίσματα που βρίσκονται σε πόλεις. Πρόκειται για άκρως εισπρακτική πρόβλεψη, η οποία σε πολλές περιπτώσεις επιβάλλει υψηλό φόρο σε ακίνητη περιουσία με μηδαμινή εμπορική αξία. Για παράδειγμα, φορολογούμενος σε προάστιο της Αθήνας έχει στην κατοχή του έναν υπόγειο αποθηκευτικό χώρο επιφάνειας 200 τ.μ. Εμπορική ζήτηση στην περιοχή δεν υπάρχει και η αποθήκη δεν είναι δυνατόν να ενοικιαστεί. Ο συγκεκριμένος φορολογούμενος καταβάλλει κάθε χρόνο 200 ευρώ φόρο ακινήτων για το συγκεκριμένο υπόγειο!

4Πληρώνουν οι ψιλοί κύριοι
Επιβάλλεται φόρος ακινήτων όχι μόνο στους επικαρπωτές των ακινήτων αλλά και στους ψιλούς κυρίους. Ενώ στους επικαρπωτές είναι λογικό να επιβληθεί φόρος, αφού κάνουν χρήση του ακινήτου ή το εκμισθώνουν αποκομίζοντας εισόδημα, οι ψιλοί κύριοι είναι ουσιαστικά «αποκομμένοι» από το ακίνητο. Και όμως, επιβάλλεται φόρος και στους ψιλούς κυρίους, το ύψος του οποίου εξαρτάται από την ηλικία του επικαρπωτή. Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του επικαρπωτή τόσο μεγαλύτερος είναι και ο φόρος που πληρώνουν οι ψιλοί κύριοι.

5 Για το «σπίτι στο χωριό»
Από τον κανόνα του ενός ευρώ ανά τετραγωνικό ελάχιστο φόρο εξαιρούνται τα κτίσματα σε δήμους ή δημοτικά διαμερίσματα με πληθυσμό κάτω των 1.000 κατοίκων, με αποτέλεσμα να επιβάλλεται υψηλός φόρος σε χωριά που με βάση την απογραφή εμφανίζουν πληθυσμό οριακά υψηλότερο των 1.000

κατοίκων. Το όριο θα λειτουργούσε καλύτερα αν ανέβαινε στις 3.000 κατοίκους, αφού έτσι θα επέβαλλε φόρο σε οικισμούς που είναι κωμοπόλεις ή πόλεις. Προφανώς για εισπρακτικούς λόγους επελέγη το όριο των 1.000 κατοίκων.

6Υπερφορολόγηση σε σχέση με τα οικόπεδα
Το ότι επιβάλλεται ελάχιστος φόρος 1 ευρώ ανά τετραγωνικό στα κτίσματα οδηγεί σε υπερφορολόγησή τους σε σχέση με τα οικόπεδα. Για παράδειγμα, προκύπτει υψηλότερος φόρος για ένα κτίσμα 100 τετραγωνικών μέτρων (100 ευρώ) με αντικειμενική αξία 80.000 ευρώ σε σχέση με ένα οικόπεδο με αντικειμενική αξία 90.000 ευρώ που βρίσκεται σε ακριβή περιοχή και η εμπορική του αξία είναι διπλάσια ή και τριπλάσια από το κτίσμα των 100 τ.μ.