Το Πνεύμα του Τόνου

Ένας άρχοντας
, Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Έφυγε την τελευταία ημέρα του 2008 έναςκυριολεκτικά- άνθρωπος του πολιτισμού. Μια φωτισμένη προσωπικότητα, που συνδύαζε την πλατιά γνώση των πολιτιστικών φαινομένων και συνάμα την οργανωτική ιδιοφυΐα, την έμπνευση και την πρακτική στη διαχείριση των καλλιτεχνικών γεγονότων. Ο Παύλος Χατζηθωμάς, ύστερα από δύσκολα τελευταία χρόνια αναπαύθηκε στην αττική γη, αφήνοντας μνήμη αγαθή σε όσους τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του. Με ειδικές σπουδές στη Γαλλία πάνω στη διαχείριση πολιτιστικών δρώμενων, πολύ γρήγορα έφτασε σε νέα ηλικία στον βαθμό του γενικού διευθυντή του υπουργείου Πολιτισμού.

Θυμάμαι την οργή της Μελίνας όταν υποχρεώθηκε να στερηθεί την πείρα του, όταν με νόμο καταργήθηκε η θέση των γενικών διευθυντών. Έως τότε είχε συλλάβει πρώτος τον θεσμό των επιχορηγήσεων του θεάτρου και του χορού και είχε ιδρύσει τον προάγγελο των ΔΗΠΕΘΕ, τα ημικρατικά περιφερειακά θέατρα. Είχα την τιμή μαζί με άλλους (κι αυτούς φευγάτους τώρα:

Πέλο Κατσέλη, Αλέκο Λιδωρίκη, Νίκο Τζόγια, Στάθη Δρομάζο, Σάββα Χαρατσίδη) να μετέχω στην άμισθη επιτροπή που σχεδίασε τους θεσμούς αυτούς και θαυμάζαμε όλοι την ταχύτητα, τη σαφήνεια και την τιμιότητα των προτάσεών του. Ύστερα ίδρυσε την «Έκφραση», μόνιμο χώρο υποδοχής στην Αθήνα των περιφερειακών καλλιτεχνικών δράσεων, την ευθύνη των οποίων είχε ο Κώστας Μανιουδάκης.

Τότε, εξάλλου, αξιοποιήθηκε και το τάλαντο του Πολυχρόνη Πολυχρονόπουλου.

Εύχομαι στη Μαρία και στα παιδιά του την εξ ύψους παρηγορία.