Το Πνεύμα του Τόνου

Της Γραφής
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες του κόσμου έχουν πατέρα τους τον Αβραάμ. Από τον Αβραάμ, κατεβαίνοντας γενιές τεσσαράκοντα, φτάνουμε στον Ιησού τον Ναζωραίο και τον Χριστιανισμό. Η θρησκεία των Εβραίων έχει προπάτορες τον Ισαάκ και τον Ιακώβ και το Ισλάμ ανάγει την καταγωγή του Μωάμεθ στον Ισμαήλ. Ο Ισμαήλ ήταν γιος του Αβραάμ από την ψυχοκόρη του Αβραάμ και της Σάρας την Άγαρ και γεννήθηκε κατά επιταγή του εθίμου με τη συγκατάθεση της Σάρας, επειδή ο Πατριάρχης δεν μπορούσε να αποκτήσει από τη Σάρα διάδοχο γιο. Όταν όμως ξαφνικά κάρπισε η μήτρα της υπερήλικης Σάρας και γεννήθηκε ο Ισαάκ, ο Ισμαήλ έγινε αυτόματα νόθος. Ο Πατριάρχης έβγαλε στην έρημο με λίγων ημερών τροφή πάνω σε γαϊδούρι την άτυχη ψυχοκόρη με τον Ισμαήλ και την εξόρισε από τη γη των πατέρων τους.

Άρα ό,τι γίνεται εκεί κάτω είναι βαθύρριζη, εμφύλια, ανελέητη, ολέθρια και γεμάτη μίσος ανειρήνευτη διαμάχη.

Οι Εβραίοι θεωρούν τους απογόνους του Ισμαήλ νόθους, μπάσταρδους, και οι Παλαιστίνιοι Ισμαηλίτες απόγονοι νιώθουν εξόριστοι και διωγμένοι από τη γενέθλια γη τους. Δεν υπάρχει βαθύτερο και διαρκέστερο μίσος από το αδελφοκτόνο. Γι΄ αυτό φοβάμαι πως δεν έχει τελειωμό, με τα δύο τέκνα του Αβραάμ να αλληλοεξοντώνονται και το τρίτο να κοιτάζει χριστιανικότατα, γιορτάζοντας τη γέννηση του μακρινού τρισέγγονου του Ισαάκ.