«ΤΟ ΧΑΜΑΜ»

Στο δεύτερο συγγραφικό του εγχείρημα, ο συγγραφέας και πάλι κινείται στους χώρους που γνωρίζει καλά. Τη γενέτειρα του, την Πόλη, και τον τόπο που τον δέχτηκε ως μετανάστη, τη Γερμανία. Με γραφή αυθόρμητη, που παραπέμπει συχνά στον προφορικό λόγο, γεμάτη με ιδιωματισμούς που την κάνουν να δείχνει ζωντανή, αλλά και «ηλικιωμένη» παράλληλα, καταγράφει τη ζωή ενός νέου που ζει στο περιθώριο της κοινωνίας, χωρίς να είναι περιθωριακός με την κλασική έννοια του όρου.

Απλώς στη γενέτειρά του ανήκει στην ελληνική μειονότητα, όπως και στην ξενιτιά, όπου και πάλι δεν ανήκει στην ομάδα των πολλών. Περιπέτειες μιας ζωής δοσμένες με τρυφερότητα και χιούμορ, που αποτελούν συνάμα μια διαδρομή τού αναγνώστη στους τόπους και τον χρόνο.