Φαινόμενα

Δεντράκι με στολισμό ΜΑΤ
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Νέο δράμα, με θρηνωδίες on camera για τα «άδεια μαγαζιά του αθηναϊκού κέντρου»
Για πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες η γαλοπούλα δεν… πετάει και- αντί να πανηγυρίζει το καταναλωτικό φιλοθέαμον πλήθος και η αγορά μαζί του, που επιτέλους δείχνει σημάδια ισορροπίας – ο τηλεοπτικός λαϊκισμός ανακάλυψε νέο δράμα για να σκηνοθετήσει το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του: δεν ψωνίζει ο Έλληνας!

Και εκεί που είχαμε αρχίσει να συνειδητοποιούμε ότι η σπατάλη, η σκανδαλώδης κατανάλωση ήταν η αιτία για την ξέφρενη κούρσα αυξήσεων σε είδη πρώτης ανάγκης, εκεί που λέγαμε ότι επιτέλους ο Έλληνας θα αποκτήσει την ωριμότητα και συνείδηση και δεν θα είναι πλέον ο κακόγουστος νεόπλουτος της Ευρώπης, αρχίζουν οι εκκλήσεις για κατανάλωση.

Μεγαλοχασάπης με τα ρούχα της δουλειάς εξηγεί στον φακό του Μega το πρόβλημα: «Δεν είναι πια ο Έλληνας καταναλωτής αυτός που ήταν, που ερχόταν και σού ΄λεγε βάλε κι αυτό, βάλε κι εκείνο, βάλε και τ΄ άλλο, και τού ΄λεγες τι θα τα κάνεις, και σού ΄λεγε, ε, μην έρθει κάνας άνθρωπος».

Εξ ου και ο δήμαρχος Αθηναίων έχει πάθει εμμονή με το χριστουγεννιάτικο δεντράκι του. Έθιμο έτσι κι αλλιώς εισαγόμενο και συνδεδεμένο αποκλειστικώς με τα καταναλωτικά ήθη. Τα χιλιάδες λαμπιόνια του ήταν η απόλυτη υπόσχεση χλιδής, το κατάφωτο όνειρο της αφθονίας που στήριξε τις μεγάλες αγορές μέχρι χθες, αυτό το ίδιο που πλέον καταρρέει θορυβωδώς.

Συμβολική η καταστροφή του δένδρου. Συμβολική, όμως, και απρόσμενη η θέα του με τις δυνάμεις των ΜΑΤ οπλισμένες σαν αστακούς να προστατεύουν με την πολεμική απειλή τους τη χαμένη αθωότητα του πλουμιστού δενδρυλλίου. Αρκεί αυτή η εικόνα για να έχουμε τον απόλυτο συμβολισμό για το πού κατέληξαν πραγματικά οι γλυκερές υποσχέσεις του παγκοσμιοποιημένου «αμερικανικού ονείρου».

Όσο για τις τηλεοπτικές θρηνωδίες επειδή, λέει, «έχει πληγεί το κέντρο της Αθήνας από τα επεισόδια», αναδεικνύουν πλήρως τα ελαττώματα του μιντιακού τοπίου και δη του τηλεοπτικού. Γιατί πουλάει η υπερβολή η οποία στηρίζεται σε κλισέ της ενημέρωσης.

Απόδειξη ότι οι σημερινές μοιρολογίστρες είναι οι ίδιες που πριν από λίγο καιρό μοιρολογούσαν την οικονομία της αγοράς που κατέρρεε.

Οι ίδιες που παρουσίαζαν σαν επιδαύρια τραγωδία την πτώση της Γουόλ Στριτ, τη φτώχεια που πλησιάζει με βήμα γοργό. Τότε το δράμα ήταν η παγκόσμια κρίση. Τώρα το δράμα είναι των μικρομάγαζων του αθηναϊκού κέντρου.

Και κάθε φορά κάπου πρέπει να πέφτει το ανάθεμα. Την οικονομική κρίση τη φόρτωναν στα golden boys. Πριν από μερικές εβδομάδες αυτά έβριζαν όλοι. Ξεχάστηκαν. Τώρα όλοι βρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν έβρισε τους κουκουλοφόρους. Γιατί μίλησε για κοινωνική εξέγερση. Σιγά σιγά, καθώς ξεφτίζει ο ενθουσιασμός για την αντίδραση των νιάτων, για την αγωνιστικότητα, για τη διεκδίκηση ονείρου, το μόνο που μένει σαν θλιβερό μοτίβο της τηλεοπτικής συντήρησης είναι το «δράμα των καταστημάτων του κέντρου της Αθήνας».


Καταναλώστε, καταναλώστε…

Σταμάτησαν να παραληρούν από ενθουσιασμό για τα νιάτα και έχουν αίφνης οι ενημερωτικές τηλεοπερέτες υιοθετήσει τους «καταστηματάρχες και τους εργαζομένους τους, που έχουν οικογένειες και θέλουν κι αυτοί να κάνουν Χριστούγεννα».

Μόλις λίγες εβδομάδες έχουν περάσει από τότε που οι ίδιοι παρουσιαστές, των ίδιων εκπομπών, ζητούσαν να μπει ένα φρένο στην αγορά, να υπάρχει έλεγχος των τιμών, έλεγαν ότι είμαστε η ακριβότερη χώρα της Ευρώπης- και είναι αλήθεια – ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η σκανδαλώδης κερδοσκοπία. Και πάνω που τα συζητούσαμε όλα αυτά, άνοιγαν το ένα εμπορικό κέντρο μετά το άλλο, σε μια τόσο μικρή αγορά όπως η ελληνική, που σημαίνει έντονες και εμφανέστατες αλλαγές στα αγοραστικά ήθη.

Αλλά, αίφνης όλοι αθωώνονται σαν θύματα πολέμου: και οι κερδοσκόποι, και οι γαλοπούλες που φέτος δεν… πετούν, και τα μελομακάρονα που έχουν μια περιουσία. Σαν άστρο ελπίδας αναδύεται η προτροπή για περαιτέρω κατανάλωση. Και μη χειρότερα!