Η «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ»

Με κοφτή, αποσπασματική, πυκνή και γι΄ αυτό δύσκολη γραφή συνοδευόμενη από αποκαθηλωτικές υποσημειώσεις που όμως οδηγούν εντέχνως στην ταύτιση με τον ήρωα, ο συγγραφέας- επιμελητής των επιστολών του Τίρμερ μας δίνει έναν κόσμο μπολιασμένο από τις πνευματικές αναζητήσεις ενός Τόμας Μαν, ενός Έσσε ή ενός Μούζιλ, όπου όμως τα πράγματα θριαμβεύουν έναντι των ιδεών, ωθούμενα ώς τις έσχατες συνέπειές τους. Το πολιτισμικό σοκ της μετάβασης δίνει γρήγορα τη θέση του στην πράξη και ο ήρωας/επιστολογράφοςδιηγηματογράφος, έχοντας ταυτίσει καπιταλισμό και δημοκρατία, αποφασίζει να επιλέξει τη «δημιουργικότητα του χρήματος». Δεν πρόκειται για οπορτουνισμό αλλά για την ώθηση της λογικής της νεοαναδυόμενης αγοράς στα άκρα.

Άθελά του όμως μέσω της αφήγησης που αποτυπώνεται στις επιστολές και τα διηγήματα του επιμέτρου, η ζωή του, με την άνοδο και την πτώση, την ηρωοποίηση και την ατίμωση, τη δειλία και τη νιτσεϊκή θέληση για δύναμη, θα γίνει μυθιστόρημα, δικαιώνοντας αρχετυπικά το όνειρό του.

Εν τέλει έχουμε ένα βιβλίο αυτογνωσίας και ενηλικίωσης του ήρωα και ημών των ιδίων, κι ακόμη ένα μυθιστόρημα φώτισης για όσα η κοινωνική θεωρία και μεταθεωρία ελάχιστα έχει αγγίξει στα χρόνια προ και μετά την πτώση του Τείχους. Η λογοτεχνία έχει νικήσει.