«Δεν είμαστε στο ΄60 πια, τα κινήματα αλλάζουν»
«Ήμουν αβάντ-γκαρντ από παιδί» δηλώνει η Γιόκο Όνο και δείχνει έργα απ΄ όλη την εικαστική πορεία της, για να το αποδείξει
Κανείς δεν το αμφισβητεί. Πως ένα τραγούδι- σύνθημα, το «Give Ρeace a chance», που συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τότε που το έγραψε ο Τζον Λένον, συνεχίζει να σημαίνει τόσα, ίσως και πιο πολλά, από την εποχή που το πρωτοάκουσε ο κόσμος. Και η Γιόκο Όνο, η οποία πρόσφατα το παρουσίασε σε καινούργιο ρεμίξ, βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα, όσο η ευχή «Και επί γης ειρήνη».
«Όλοι όσοι ασχολούνται με την τέχνη, έχουν πολλές δυνατότητες να πετύχουν πράγματα για τον κόσμο. Όπως και οι επιστήμονες, έτσι και οι καλλιτέχνες», είναι η άποψη της Γιόκο, που αυτές τις ημέρες παρουσιάζει την έκθεσή της «Βetween Sky and Μy Ηead» (Ανάμεσα στον Ουρανό και στο Κεφάλι μου), ίσως τη μεγαλύτερη έκθεσή της στην Ευρώπη ώς τώρα. Πρόκειται για μια σφαιρική ματιά σε όλη την καριέρα της, η οποία αρχίζει από τα πρώτα χρόνια του ΄60, όταν ξεκινούσε σαν μια άγνωστη φιλόδοξη Γιαπωνέζα.
Το ενδιαφέρον αναμένεται ζωηρό και από το ευρύτερο κοινό που προσελκύουν έτσι κι αλλιώς οι δραστηριότητες της πιο διάσημης χήρας της μουσικής. Ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να δει, ανάμεσα σε άλλα, κάποια από τα φαξ με τις δακτυλογραφημένες οδηγίες της Γιόκο για την παρουσίαση των έργων της. Όπως αυτό που λέει «αφήστε ένα κομμάτι καμβά στο πάτωμα ή στον δρόμο» (για να το πατήσουν οι επισκέπτες), ή εκείνο που σημείωνε στο «Βlood Ρiece», «χρησιμοποίησε το αίμα σου για να ζωγραφίσεις. Συνέχισε να ζωγραφίζεις μέχρι να λιποθυμήσεις. Και ζωγράφιζε μέχρι να πεθάνεις».
Ο επισκέπτης καλείται να περπατήσει μέσα στο έργο της Αmaze, έναν λαβύρινθο και να παίξει με τις λέξεις. Τα έργα της Όνο μπορεί ο καθένας να καταλάβει τι θέλουν να πουν. Αυτό άλλωστε είναι μέρος του μηνύματος. Η τέχνη της είναι «ανοιχτή σε όλους».
Αυτά τα έργα, όπως λέει, «μιλάνε για ιδέες και για τα όνειρα της δεκαετίας του ΄60, πριν αυτά καταρρεύσουν».
«Εκείνη την εποχή- λέει η Γιόκο, όταν τη ρωτούν- όλοι μας εκφραζόμασταν υπέρ της ειρήνης και ο πόλεμος σταμάτησε. Αυτή τη φορά δεν ξέρω». «Δεν είναι η εποχή όπου θα κάνεις μια βόλτα στους δρόμους με σημαίες που θα γράφουν “ειρήνη”. Πρέπει να σκεφτείς πολλές πλευρές για το πώς θα χειριστείς όλο αυτό το πράγμα…».














