Υπάρχουμε – Συνυπάρχουμε

«Είδα κόσμο διαφορετικό…»
Του Γκαζμέντ Καπλάνι gazikap @gmail. com

«Αγαπητέ “Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;”. Πώς, αλήθεια, αρχίζεις να γράψεις για κάτι που έχει προκαλέσει τόσο διαφορετικά συναισθήματα; Για κάτι που σου έχει προκαλέσει λύπη, χαρά, απόγνωση, οργή, μίσος, αδιαφορία, προβληματισμό, ελπίδα- ανάλογα την τηλεοπτική ή μη, οπτική σου γωνία; Όσο υπάρχει παρατηρητής, μας λέει η Φυσική, υπάρχει και γεγονός. Αυτός είναι ένας κανόνας από τον οποίον, πέρα απ΄ τον Θεό, κανείς δεν κατάφερε να εξαιρεθεί. Δεν το κατάφερε κανένας κουκουλοφόρος, καμιά σπασμένη βιτρίνα, κανένα καμένο μαγαζί, κανένας καταστηματάρχης σε απόγνωση. Απ΄ ό,τι φαίνεται οι παρατηρητές από τον καναπέ ήταν δυσανάλογα περισσότεροι από τους παρατηρητές του δρόμου, για να υπερισχύσει το γεγονός μιας δολοφονίας. Ενός εγκλήματος. Ενός υπομνήματος. Πολλών ερειστικών πολιτικών δηλώσεων. Για να υπερισχύσει το γεγονός μιας κοινωνίας που παραπαίει. Που είναι για χρόνια βουτηγμένη στα σκάνδαλα. Στη διαφθορά. Που πλιατσικολογεί καθημερινά τους πολίτες της για να βγει στη συνέχεια και να καταδικάσει με έμφαση το πλιάτσικο ορισμένων καταστημάτων. Το γεγονός των επεισοδίων έγινε Γ εγονός, ενώ τα πραγματικά γεγονότα απέκτησαν δευτερεύουσα σημασία και τα παιδιά, οι μαθητές και οι υπόλοιποι που αυθόρμητα βγήκαν να διαμαρτυρηθούν, να φωνάξουν- να βρίσουν!- “έχασαν το δίκιο τους”. Για ακόμα μία φορά, όπως λένε κάποιοι.

Η κοινωνία χωρίστηκε σε “στρατόπεδα”. Σε αυτούς που μπορούν να δικαιολογήσουν τα επεισόδια, σε αυτούς που τα καταδικάζουν, σε αυτούς που θέλουν να επανέλθει η ζωή σε κανονικούς ρυθμούς, σε αυτούς που δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στο κέντρο, δεν μπορούν να κάνουν με άνεση τα γιορτινά τους ψώνια. Σε αυτούς που έχουν ήδη περάσει αρκετές μέρες για να το συζητούν…

Για ακόμη μία φορά δείχνουμε ανήμποροι να φανούμε ενωμένοι ενάντια σε αυτό που υποτίθεται θα μας ένωνε. Μια ολόκληρη κοινωνία νοσεί κι εμείς δείχνουμε ευάλωτοι, έτοιμοι να καταπιούμε το πολιτικό-τηλεοπτικό χάπι του αποπροσανατολισμού και της υποβάθμισης μιας υγιούς αντίδρασης του κόσμου, επιστρέφοντας σε μία καθημερινότητα μόχθου, ταλαιπωρίας, φτώχειας και ανέχειας χωρίς αντίκρυσμα. Σαν ένας μονόδρομος τον οποίον πρέπει αναγκαστικά να διαβούμε με σκυμμένο το κεφάλι. Προσπαθούμε να αποκοιμίσουμε τα τελευταία αντανακλαστικά μιας κοινωνίας που έδειξε ότι τελικά τα διαθέτει και αν μη τι άλλο έχει ακόμα τις αισθήσεις της. Αυτό πρέπει να ονομάσουμε Γεγονός και αυτό είναι που δεν πρέπει να αφήσουμε να πάει χαμένο. Αυτό είναι το έναυσμα, η ελπίδα! Αυτό είδα ο ίδιος στους δρόμους τις τελευταίες οκτώ μέρες. Είδα ανθρώπους όλων των ηλικιών. Είδα κόσμο διαφορετικό. Ανθρώπους που δεν έχω συνηθίσει να βλέπω. Ανθρώπους που, αν δεν βγεις να τους συναντήσεις και να ενωθείς μαζί τους, δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν. Δεν υπερίσχυσαν ούτε χρώματα ούτε κόμματα. Υπερίσχυσαν τα στόματα! Και η φωνή ήταν δυνατή. Αυτό με κράτησε και με κρατάει. Αυτή η ατμόσφαιρα που ένιωθες ότι είναι διαφορετική από κάθε άλλη φορά. Ας σταματήσουμε λοιπόν να εθελοτυφλούμε. Ας μην αφήσουμε τα γεγονότα των τελευταίων ημερών να περάσουν στην Ιστορία που γράφεται από τα κανάλια και τους πολιτικούς- ή όποιον άλλον επιθυμεί μια τέτοιου είδους Ιστορία προς όφελός του. Ας μη μας βρει η επόμενη εβδομάδα ίδιους. Κάτι για το οποίο η ανοχή μας κάνει συνυπεύθυνους, απαιτεί την προσπάθεια όλων για να αλλάξει. Ένας ζωντανός οργανισμός, όπως είναι μια κοινωνία, οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι για να γιατρευτεί όταν νοσεί, πρέπει να αναζητήσει τα αίτια και όχι να προσπαθήσει επιπόλαια να εξολοθρεύσει τα συμπτώματα. Ήρθε καιρός να αντιδράσουμε ψύχραιμα και ουσιαστικά. Να αλλάξουμε την καθημερινότητα μας και τη νοοτροπία μας και να ενωθούμε με τον υπόλοιπο κόσμο. Να σταματήσει να αποτελεί τροχοπέδη στη διάθεσή μας για αλλαγή η σκέψη ότι είμαστε μόνοι και μάταιες οι προσπάθειές μας. Να διαμαρτυρηθούμε για ό,τι μας καταπιέζει και μας αμφισβητεί. Να διαμαρτυρηθούμε για τους ίδιους μας τους εαυτούς. Ήρθε καιρός για τη δημιουργία μιας κοινωνίας που παράγει κι αναδεικνύει κατάλληλους και όχι καταλληλότερους. Στο χέρι μας είναι…

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία». Τάσος Πουλιάσης tasos.dcd@gmail.com

LΙΝΚ:

Link: www.gkapllani.com