Φαινόμενα

Συγγενής εκ τηλεαγχιστείας
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Ένα ακόμη φονικό για να ασχοληθούν τα κουτσομπολάδικα, αυτό με άφθονο οπτικό υλικό και πολύ φωτογενή συστατικά
Το υλικό ιδανικό για την τηλεόραση: μια γκανγκστερική εκτέλεση επιχειρηματία της νύχτας με όλα τα χαρακτηριστικά που δείχνουν «ξεκαθάρισμα λογαριασμών», ο οποίος όμως ήταν και ο σύντροφος της τραγουδίστριας Αγγελικής Ηλιάδη, που όχι μόνο είναι εγγονή της Καίτης Γκρέυ αλλά και πολύ ταλαιπωρημένο κορίτσι από σκληρούς γονείς, οι διενέξεις με τους οποίους είχαν γίνει τηλεοπτικό θέαμα πριν από μερικά χρόνια. Δεν φτάνουν αυτά, αλλά ο δολοφονηθείς υπήρξε ο σύζυγος της Πόπης Μαλλιωτάκη, της αναδειχθείσας από τη λαζοπούλεια σάτιρα στον θίασο των τηλεδιασημοτήτων και ως εκ τούτου μόνιμης καλεσμένης των εκπομπών τηλεχαβαλέ- με όλο τον σεβασμό για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου που για όλους τους ανθρώπους είναι ίδια, αλλά αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους μια μαφιόζικη δολοφονία έγινε όχι απλώς το θέμα της ημέρας, όχι απλώς ηρωοποιήθηκε ο δολοφονηθείς επιχειρηματίας και χωμένος στα νυχτερινά κόλπα, αλλά σχεδόν κλάφτηκε σαν δικός μας άνθρωπος.

Άλλωστε με αυθόρμητη ειλικρίνεια εξομολογιόταν στον φακό της εκπομπής της η Χριστίνα Λαμπίρη ότι «είχε τόσες φορές μιλήσει η Πόπη Μαλλιωτάκη στην εκπομπή για τον Μπάμπη» (σ.σ. Λαζαρίδη), είχαν τόσες φορές μιλήσει για την Αγγελική Ηλιάδη, που ήταν σαν να τον γνώριζε πολύ καλά, σαν να ήταν «δικός τους άνθρωπος». Μα ήταν. Η τηλεόραση του κουτσομπολιού μιλούσε για τον «θάνατο ενός πολύ δικού της ανθρώπου».

Και η αλήθεια είναι ότι δεν είχε μείνει πτυχή προσωπική αυτής της οικογένειας που να μην τη γνωρίζει το φιλοθέαμον κοινό.

Από τον καημό της Μαλλιωτάκη ότι της είχε κλέψει τον σύζυγό της η Αγγελική Ηλιάδη, μέχρι το δράμα της τελευταίας με τους γονείς της που ήθελαν να την απομυζούν οικονομικά, αλλά και τους γονείς της που έβγαιναν στις τηλεοράσεις και εξετίθεντο, μέχρι την αγάπη της γιαγιάς Καίτης Γκρέυ τίποτε δεν είχε μείνει κρυφό.

Όλα αυτά, τα εξ ορισμού φωτογενή περιεβλήθησαν με το ακόμη λαμπρότερο πέπλο του μαφιόζικου μυστηρίου. «Συμβόλαια θανάτου», «εντολές δολοφονίας» λόγω επαγγελματικού ανταγωνισμού, συνεντεύξεις του τύπου «θέλουν να με δολοφονήσουν», φίλοι που δηλώνουν στον φακό ότι «πήγαινε πολύ καλά ο Μπάμπης με το μαγαζί και γι΄ αυτό τον φθονούσαν» γίνονται αίφνης του συρμού. Μαθαίνουμε τους κώδικες της νύχτας. Σαν να είναι κάτι καθημερινό και χρήσιμο. Σίγουρα είναι συναρπαστικό. Άλλωστε, αυτή είναι η δουλειά της εγχώριας κουτσομπόλικης τηλεόρασης, να μεταφέρει στο κοινό του μικροαστικού καναπέ τις μεγάλες συγκινήσεις, για να μη χρειαστεί να σηκωθεί από αυτόν.

Έτσι όπως πριν από μερικά 24ωρα ένα άλλο φονικό είχε επιβάλει στην ίδια τηλεόραση να ανοίξει για λίγο το παράθυρό της στο δροσερό τοπίο των αληθινών συναισθημάτων των παιδιών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, την ίδια μέθοδο, αδειάζει βιαστικά τα σαλονάκια της από τις συγκινητικές παιδιάστικες φωνές που μιλούσαν για τον 15χρονο συμμαθητή τους, που τον σκότωσε σφαίρα αστυνομικού και τα γεμίζει γρήγορα με τα γνώριμα υλικά, της γαστριμαργικής καταβύθισης σε προσωπικές ζωές, σε προσωπικά δράματα, σε σκοτεινούς «απλήρωτους λογαριασμούς» ανθρώπων της νύχτας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχε μείνει πτυχή προσωπική αυτής της οικογένειας που να μην την γνωρίζει το φιλοθέαμον πλήθος

Φωτογένεια που μπερδεύει τους ρεπόρτερ

Αυτούς γνωρίζει καλύτερα ο φακός των Λαμπιρο-Τατιανο-Δρουζαίων και μαζί τους το φιλοθέαμον κοινό τους. Τόση φωτογένεια σε αυτή την υπόθεση μπερδεύει και τους ρεπόρτερ. «Σαν αρχαία τραγωδία ήταν» θα πει για την άγρια σκηνή της εκτέλεσης ο ρεπόρτερ στης Λαμπίρη, αφηγούμενος πώς άρχισε να ουρλιάζει η Αγγελική Ηλιάδη όταν κατάλαβε τι έχει συμβεί. Ποια «αρχαία τραγωδία»; Αντιθέτως, πολύ νέα τραγωδία. Στης Δρούζα πληροφορούμαστε ότι «πάρα πολλοί άνθρωποι ζουν με την αγωνία ότι θα τους δολοφονήσουν». Ποιοι είναι αυτοί; Πώς έγινε η ατμόσφαιρα του υποκόσμου καθημερινότητα των πάρα πολλών; Επειδή «γνωρίζαμε» τηλεοπτικώς τα πρόσωπα της ιστορίας σημαίνει ότι ταυτίζονται και οι ζωές μας; Ε, όχι δα!