Δίκτυο

«Ωραίοι ως Έλληνες»
Χ.

Δεν δόθηκαν με… ομοφωνία τα φετινά Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης του υπουργείου Πολιτισμού (που αφορούν εκδόσεις του 2007), ύστερα από «επανειλημμένες συνεδρίες και μακρές συζητήσεις» όπως σημειώνεται. Τίμησαν ωστόσο, έστω κατά πλειοψηφία, έναν δραστήριο φιλέλληνα μεταφραστή, τον Ντέιβιντ Κόνολι (με το Βραβείο Μετάφρασης έργου ελληνικής λογοτεχνίας σε ξένη γλώσσα) για την απόδοση στα αγγλικά του έργου «Ωραίος σαν Έλληνας/ Τhe beauty of a Greek» του Νίκου Εγγονόπουλου (Εκδόσεις Ύψιλον). Κατά πλειοψηφία δόθηκε και το Βραβείο Μετάφρασης έργου ξένης λογοτεχνίας στην ελληνική γλώσσα στην Μαρία Παπαδήμα για την ελληνική απόδοση του «Βιβλίου της ανησυχίας» του Μπερνάρντο Σοάρες (Εκδόσεις Εξάντας). Εκτός νυμφώνος έμειναν, για το πρώτο βραβείο, μεταφραστές όπως ο Νικόλα Κροτσέτι (για Πατρίκιο στα ιταλικά), Ρομπέρ Νταβρό (για Κορνάρο στα γαλλικά) και Λι Τσενγκούι (για Καζαντζάκη στα κινεζικά), Ισμήνη Βλαβιανού (Ιωάννου στα γαλλικά), Ζντράβκα Μιχαήλοβα και, για το δεύτερο, οι Ιωάννα Αβραμίδου, Γιώργος Δεπάστας, Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Γιάννης Χάρης, Παναγιώτης Χοροζίδης.


Κλειστή έως την Πέμπτη
Μ.Α.

Ήταν στραβό το κλήμα, το ΄φαγε κι ο γάιδαρος λέει η λαϊκή ρήση. Και βρίσκει την πλήρη εφαρμογή της στην περίπτωση των υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού, που εξακολουθούν να κρατούν κλειστή την Ακρόπολη- θα την κρατήσουν κλειστή έως την Πέμπτη- αφήνοντας απ΄ έξω εκατοντάδες τουρίστες. Δεν τους αρκεί η διαβεβαίωση πως το πολιτιστικό επίδομα που διεκδικούν έχει ενταχθεί στον τακτικό προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ και κατά συνέπεια έχουν εξασφαλίσει το κεκτημένο τους. Θέλουν να δουν και την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών στα χαρτιά. Έτσι, σήμερα και αύριο θα κρατήσουν την Ακρόπολη, τον Λευκό Πύργο, τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟ και του ΤΑΠΑ κλειστές, ενώ Τετάρτη και Πέμπτη θα μπει λουκέτο σε όλες τις υπηρεσίες, τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Ό,τι χρειάζεται δηλαδή η πληγωμένη Αθήνα για να κρατήσει τους τολμηρούς τουρίστες, που αποφάσισαν να φτάσουν μέχρι εδώ.
Τέχνη κατανοητή
Κ.Κ.

Ο Ρέμπραντ, ο μέγιστος ζωγράφος του 17ου αιώνα και ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών, αμφισβητήθηκε από το φιλότεχνο κοινό της εποχής του. Το αριστουργηματικό έργο του Ζακ Λουί Νταβίντ «Ο θάνατος του Μαρά» πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, αφού στην εκπνοή του 18ου αιώνα τα αισθητικά κριτήρια ήταν διαφορετικά. Μεγάλοι δημιουργοί αναγνωρίστηκαν μετά θάνατον και έργα διαχρονικής αξίας είχαν απαξιωθεί αρχικά. Η τέχνη προηγείται της εποχής της ή- κατά μία άλλη άποψη- το ευρύ κοινό δεν είναι ποτέ έτοιμο να δεχθεί το καινούργιο. Χθες ολοκληρώθηκε στην Αθήνα η διεθνής εικαστική έκθεση «Τransleat me», η οποία είχε κύρια συνιστώσα τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Η Ζωή Παππά, η οποία είχε και την οργανωτική ευθύνη, ήταν επί ένα μήνα πάντοτε παρούσα και εξαιρετικά πρόθυμη να εξηγήσει, αλλά και να μυήσει τον αδαή στη Σύγχρονη Τέχνη. Έχοντας διδάξει σε εκπαιδευτικά ιδρύματα γνωρίζει τι κεντρίζει το ενδιαφέρον και πώς μπορεί να γίνει κατανοητή μια έννοια. Με απτά παραδείγματα, ερωτήσεις κρίσεως, αλλά και παύσεις ώστε ο αποδέκτης να βρει τον χρόνο να επεξεργαστεί την πληροφορία, υφαίνει με αριστοτεχνικό τρόπο τον ιστό της γνώσης, έτσι ώστε ο επισκέπτης να έχει πάρει μια δυνατή γεύση, να μην αρκείται σε αυτό που βλέπει, αλλά να προχωράει κάποια βήματα παραπέρα. Αυτά τα βήματα, μικρά ή μεγάλα, ανάλογα με το υπόβαθρο, τις γνώσεις, την κρίση και την αντίληψη του καθενός, οδηγούν στην προσέγγιση των καινοτόμων δημιουργιών. Το μεγάλο όφελος του μέσου επισκέπτη δεν ήταν η θέαση των έργων των 18 Ελλήνων και ξένων εικαστικών, αλλά η κατανόηση της ιδέας, η εξοικείωση με τη Σύγχρονη Τέχνη.