Φάγαμε … στον «Άρη»

Αργά την Κυριακή το βράδυ, μετά την έκθεση οίνου στη Θεσσαλονίκη «Χάρτες των Γεύσεων», ο οινοπαραγωγός Βαγγέλης Γεροβασιλείου μάς κάλεσε για δείπνο σε ένα μαγαζί για το οποίο μας υποσχέθηκε ότι θα μας αρέσει: στον «Άρη». Είχε δίκιο. Η πόλη είχε αρχίσει να ζει στο κλίμα των ταραχών έπειτα από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη από αστυνομικό και το γεγονός μονοπωλούσε τη συζήτηση ακόμα και όσο έρρεε το κρασί και κατέφθαναν τα πιάτα με εξαιρετικό φαγητό, τα οποία ετοίμαζε ένας από τους πιο ταλαντούχους σεφ της Βόρειας Ελλάδας, ο Άρης Ασλάνογλου, ο οποίος έχει επίσης ένα εστιατόριο στη Νικήτη.
Το εστιατόριο «Άρης» είναι σχετικά μικρό. Ένας μακρόστενος χώρος στα Λαδάδικα με απλή, σχεδόν ουδέτερη ατμόσφαιρα.
Λευκοί, άδειοι τοίχοι, απλά έπιπλα, ένα μαγαζί που είτε σκόπιμα είτε κατά λάθος αφήνει το φαγητό να λάμψει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και πράγματι λάμπει.
Δοκιμάσαμε ορισμένα πολύ ωραία ορεκτικά. Τα πιο δυνατά πιάτα ήταν αυτά που είχαν κάποιο ελληνικό σημείο αναφοράς, όπως οι αγκινάρες στη σχάρα με φρέσκο, σχεδόν ζουμερό αυγοτάραχο σε κομμάτια από πάνω. Ήταν περιχυμένες με λίγο ελαιόλαδο. Το σαγανάκι από κατσικίσιο τυρί, γεμάτο από σουσάμι, ήταν κομψό και απλό. Εξεπλάγην από την επιλογή του σεφ για συνοδευτικό σε αυτό το σχετικά λιπαρό ορεκτικό: φαρδιές λωρίδες 5 εκ. από χοιρομέρι και μάλιστα πολλές! Νόστιμο μεν, αλλά ένα ωμό χορταράκι θα ήταν σίγουρα πιο ελαφρύ. Το καρπάτσιο από χταπόδι ήταν κομμένο σε σχετικά χοντρές ροδέλες και σερβιρισμένο με κουταλιές από μαύρο χαβιάρι. Μου άρεσε πολύ. Υπήρχε κάποιος αισθησιασμός στον συνδυασμό, το χταπόδι ζουμερό και σαρκώδες και το τραγανό χαβιάρι ως αντίβαρο με χαρακτηριστική αλμυρή πλούσια γεύση. Ο σεφ Άρης σερβίρισε αρκετά κομμάτια από φουά γκρα, μαγειρεμένο ελάχιστα, μαζί με μπαλίτσες γλυκοπατάτας και μια πολύ γλυκιά σάλτσα. Δεν λέω σχεδόν ποτέ όχι στο φουά γκρα, αλλά πιστεύω ότι δεν ταίριαζε με την εξαιρετική ποικιλία από σύγχρονα ελληνικά πιάτα που απάρτιζαν το υπόλοιπο μενού μας. Τα ορεκτικά ολοκληρώθηκαν με το καλύτερο απ΄ όλα: τέλεια μαριναρισμένο τόνο με την πιο ελαφριά γεύση, που μας έκανε όλους να αναρωτιόμαστε τι περιείχε: ελαιόλαδο, βασιλικό, κουκουνάρια και σύμφωνα με τον σεφ μια δόση από το σπιτικό αλάτι του με βανίλια. Έπειτα από τη λαμπρή αυτή έναρξη, είδαμε με χαρά ότι τα κυρίως πιάτα ήταν στο ίδιο επίπεδο. Ο τόνος ήταν τέλεια ψημένος στη σχάρα, πράγμα σπάνιο γιατί οι περισσότεροι Έλληνες σεφ απλώς… τον σκοτώνουν. Έφτασε σερβιρισμένος με μια κενέλ από ελαφριά κρέμα καπνιστής μελιτζάνας. Το ριζότο με μανιτάρια, αν και δεν είναι κυρίως πιάτο, ήταν εξαιρετικό, κρεμώδες και με βάθος γεύσης. Η μπριζόλα με μαλακές, νόστιμες ψητές πατάτες και ψητά μανιτάρια στη σχάρα ήταν κλασικό πιάτο, που ικανοποιεί τα γούστα κάθε κρεατοφάγου.
Εντυπωσιαστήκαμε. Ο Άρης Ασλάνογλου πετυχαίνει το σπάνιο αυτό πάντρεμα της δημιουργικότητας με την καθαρή αίσθηση της ελληνικής και μεσογειακής γήινης γεύσης. Τα φαγητό του είναι πεντανόστιμο.
«Άρης»: Καλαποθάκη 8 Θεσσαλονίκη. Τηλ. 2310-243.737
ΙΝFΟ
Τιμές
Από 35 έως 40 ευρώ, χωρίς κρασί
Ατμόσφαιρα
Απλή και λίγο ουδέτερη
Κουζίνα
Νέα ελληνική κουζίνα με γούστο και γεύση
Σέρβις
Καλό
Κάβα
Καλή














