Φοίβη Αθηναίου
O Σουλτάνος μας μιλάει για «μηδενική επιείκεια στην απόδοση ευθυνών» μετά τη «μηδενική ανοχή στη διαφθορά». Λέτε να χιονίσει;
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Ποιος θα μαζέψει τον ασυμμάζευτο;
Τώρα που με μια σφαίρα είδαμε κατάματα το πρόσωπο της- σεμνής και ταπεινής- αλήθειας, ας αναρωτηθούμε για μερικά-σεμνά και ταπεινάπου συμβαίνουν γύρω μας:
Ποιος θα μαζέψει τους ντεμέκ «μπρατσωμένους» με τις μοτοσυκλέτες που με ύφος σαράντα καρδιναλίων κόβουν την κίνηση στους μποτιλιαρισμένους δρόμους για να περάσει, λέει, ο μεγαλόσχημος της κυβέρνησης, ή ο επώνυμος, ή για να κάνει ελιγμό με την τζιπάρα του και τη συνοδεία του;
Ποιος θα μαζέψει τους αλαζόνες παρατρεχάμενους που ποδοπατούν επιβάτες αεροπλάνων για να περάσουν και να στρώσουν τα σεπτά οπίσθιά τους εκφυλισμένοι «κρατικοί λειτουργοί»;
Ποιος θα μαζέψει τους αγράμματους, απαίδευτους σε ακραίες καταστάσεις «ειδικούς φρουρούς», ρουσφέτια υπουργών και βουλευτών, που με ύφος «εγώ είμαι και κανένας άλλος» κραδαίνουν κουμπούρια, προωθημένοι από τη λογική τραμπούκου, που τους εμφυσάει η ίδια η «υπηρεσία» τους;
Θα τους μαζέψουν εκείνοι που προωθούν ατιμώρητους (με βουνά δικογραφίες) για κομπίνες με τρακαρισμένα αυτοκίνητα και άλλες ανάλογες «λευκές περιστερές» στα υψηλά κλιμάκια της Αστυνομίας;
Ή θα τους μαζέψει η πρωθυπουργάρα, που μας μιλούσε πάνω από τα σουβλάκια για «μηδενική ανοχή στη διαφθορά»-παραδίδοντας τη χώρα στη χειρότερη διαφθορά από καταβολής ελληνικού κράτους- και τώρα μιλάει για «μηδενική επιείκεια στην απόδοση ευθυνών»; Χαχαχαχαχαχαχα, ωραίο το ανεκδοτάκι. Γελάσαμε πάλι… Φοίβη
Στη χώρα των Αθλίων
Αγαπητή Φοίβη Θα έμαθες βέβαια για τη συγκέντρωση των κατοίκων, στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα, ενάντια στην απαράδεκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τις εκατοντάδες Αφγανών που στοιβάζονται άθλια στην πλατεία, τα παγκάκια, τους γύρω δρόμους και τα κτίρια…
Ένα μεγάλο μέρος των διαδηλωτών, ίσως και η πλειονότητα, ήταν «παλιοί», λίγο-πολύ «ενσωματωμένοι» μετανάστες Αλβανοί, Πολωνοί κ.λπ., που διαμένουν εκεί μια-δυο δεκαετίες, με τα παιδιά τους που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην περιοχή.
Υπήρχε και «αντιδιαδήλωση» υπέρ των Αφγανών μεταναστών, η σύνθεση της οποίας- σε αντίθεση με των κατοίκων – ήταν καθαρά ελληνική. Νεολαίοι ΣΥΝ, αντιρατσιστές κ.λπ.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, ήταν οι δηλώσεις των «παλιών» μεταναστών κατοίκων για τους «νέους». Εμείς, έλεγαν, φτιάξαμε χαρτιά, γίναμε νόμιμοι, δουλεύουμε σκληρά, έχουμε οικογένειες, τα παιδιά μας σπουδάζουν, δεν κλέβουμε, είμαστε καθαροί, πληρώνουμε τόσα λεφτά σε φόρους, ΙΚΑ, δημοτικά τέλη κ.λπ. Ενώ αυτοί (οι Αφγανοί) «είναι βρωμιάρηδες, ήρθαν λαθραία, δεν έχουν χαρτιά, δεν δουλεύουν, δεν πληρώνουν φόρους και εισφορές, ζουν στην ακαθαρσία, κλέβουν, ληστεύουν και ενοχλούν τα παιδιά μας όταν παίζουν στο πάρκο»…
Δηλαδή, σήμερα οι Αλβανοί χρησιμοποιούν τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαμε εμείς πριν από είκοσι χρονια εναντίον τους, συγκρίνοντάς τους με τους «πάντα προκομμένους» Έλληνες μετανάστες του εξωτερικού…
Αλεξ. Μπαρδάς, Γαλάτσι «Αυτό το χώμααααα είναι δικό τους και δικόοοοοο μας» μελοποιούσε ο Μίκης, αγαπητέ Αλεξ.,
καταλήγοντας: «Σώπα όπου νά ΄ναι θα σημάνουν οι καμπάνες». Ε, καιρός να το ανακαλύψουν και οι παλιοί (που ως γνωστόν είναι αλλιώς) για τους νέους (που ως γνωστόν είναι και ωραίοι). Πάντως, μόνο στην Ελλάδα μπορούσαμε να φτάσουμε ακόμη και στις διακρίσεις μεταξύ οικονομικών μεταναστών… Μόνον εδώ η ανθρωπιά- και η απανθρωπιάέχουν συγκεκριμένο πρόσωπο. Αντί να νοιαστούν και να κάνουν κάτι για τους συνανθρώπους τους που αναγκάζονται να ζουν στα παγκάκια, πεινασμένοι και ρακένδυτοι, διαμαρτύρονται για τη… βρώμα τους.
Κλείσ΄ τα όλα Μεγάααααλεεε
Αξιότιμη κ. Αθηναίου μου Μόλις την Πέμπτη 4/12 βίωσα το θεώρημα της πεταλούδας καταμεσής της Μεσογείων, λίγο πριν από το «Ερρίκος Ντυνάν». Ξεκίνησα από το σπίτι μου αλλά η Κηφισίας- νωρίς το πρωί, όχι όμως σε ώρα που να το δικαιολογεί- είχε μποτιλιάρισμα. Δεν κουνιόταν τίποτα. Σκέφτηκα πως ίσως από κάτι καβάτζες που γνωρίζω θα μπορούσα να βγω στη Μεσογείων και να συνεχίσω την κάθοδό μου προς το κέντρο. Αμ δε.
Εκεί στο τελείωμα του ανισόπεδου κόμβου Κατεχάκη το μποτιλιάρισμα με περίμενε, λες και είχαν διακτινιστεί τα συσσωρευμένα ακινητοποιημένα Ι.Χ. που πήγα να γλιτώσω στην Κηφισίας. Κατέβασα το τζάμι του παραθύρου και ρώτησα τον τροχονόμο που είχε κόψει την κίνηση, αφού- όσο μπορούσα να δω στη λεωφόρο πιο κάτω- δεν συνέβαινε κάτι που να δικαιολογεί την ακινητοποίηση.
«Περνάει ο Καραμανλής», έλαβα την απάντηση από τον τροχονόμο. «Και πού είναι;», απόρησα. «Κατεβαίνει από την Καισαριανή, αλλά πήραμε εντολή να κόψουμε την κίνηση εδώ», με διαφώτισε αφήνοντάς με αποσβολωμένο! Εδώ, που λέτε, κολλάει το θεώρημα της πεταλούδας, που σημειώνω για να υπενθυμίσω ή να το μάθουν όσοι δεν το γνωρίζουν. Εν ολίγοις «το πέταγμα μιας πεταλούδας στη Νέα Υόρκη μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στο Τόκιο»!
Αν έρχονται τα πάνω-κάτω κάθε φορά που αποφασίζει να πατήσει το πόδι του στην Αθήνα ο εκλαμπρότατος, ας το αφήσει καλύτερα. Δεν μας φτάνουν όλα τα δεινά, έχουμε κι εκείνον ο οποίος με ό,τι θυμάται χαίρεται, αλλά εν τέλει εμείς – έτσι κι αλλιώς- κλαίμε.
Με εκτίμηση, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Ίσαααααα, αγαπητέ Ευθύμιε.
Περνάει ο Μεγάλος, ο ασύγκριτος, ο ακαταμάχητος, ο ανυπέρβλητος. Δεν θα κλείσει όλο το Λεκανοπέδιο (που στενάζει υπό τον ζυγό του);
Πού νομίζετε ότι βρίσκεστε; Σε Μπανανία;












