ΜΑΤΙΕΣ Ρολς Ρόις…

Έχω ένα φίλο αρχιτέκτονα, ευγενέστατο άνθρωπο, ευκατάστατο, ο οποίος έχει μανία με τα καλά αυτοκίνητα. Από χρόνια στριφογύριζε στο μυαλό του η ιδέα ν΄ αγοράσει μια Πόρσε. Έκανε οικονομίες, πούλησε και το αμάξι που χρησιμοποιούσε ώς τότε και την αγόρασε. Κόκκινη, αστραφτερή, κούκλα! Δεν χόρταινε να τη βλέπει!

Σάββατο μεσημέρι- φέτος το καλοκαίρι- την παρέλαβε κι αμέσως θέλησε να τη βγάλει βόλτα! Πήρε την Κηφισίας και κατηφόριζε, ευτυχής και ολίγον κορδωμένος, προς το κέντρο. Δίπλα στην Πόρσε του, ξαφνικά, βρέθηκε ένας μαυριδερός…

Αθίγγανος, μ΄ ένα φορτηγάκι Ντάτσουν, γεμάτο καρπούζια. Στο στόμα του είχε καρφωμένη, ανάμεσα στα μπροστινά του δόντια, μια οδοντογλυφίδα. Εκεί κοντά στο Γηροκομείο άναψε «κόκκινο». Ο φίλος μου πάτησε φρένο. Το ίδιο και ο καρπουζάς. «Κύριος», είπε ο οδηγός του Ντάτσουν στον αρχιτέκτονα, «αλλάζεις το αυτοκίνητό σου με το δικό μου;». Ο αρχιτέκτονας δεν απάντησε. Το βλέμμα του ήταν κολλημένο στα φανάρια, που δεν έλεγαν να πρασινίσουν. Ο τύπος με το Ντάτσουν επανέλαβε την ερώτηση στον φίλο μου. Βλέποντας, όμως, ότι ο οδηγός της Πόρσε δεν του δίνει σημασία, πήρε στο χέρι του το μικρόφωνο, που χρησιμοποιεί για να διαλαλεί το εμπόρευμά του.

Αμέσως, η Κηφισίας ξεκουφάθηκε από την ξερή, όλο γρέζια, μανάβικη φωνή του: «Ρε φίλε, σε ξαναρωτάω: αλλάζεις ή όχι το αμάξι σου με το δικό μου;».

Αλλά δεν αρκέσθηκε σ΄ αυτό: μ΄ ένα σπρώξιμο της γλώσσας στην οδοντογλυφίδα, την πέταξε μέσα στην Πόρσε! Ο οδηγός της διατήρησε την ψυχραιμία του. Και αμέσως, με το που άναψε το «πράσινο», έβαλε μπρος για να φύγει. Κι έφυγε. Τον ακολούθησε, αστραπιαία και ο μανάβης με το μικρόφωνο. Και συνέχισε απτόητος να φωνάζει: «Φίλε, δεν μου απάντησες.

Αλλάζουμε τα αυτοκίνητά μας; Σου κάνω και μια σπέσιαλ προσφορά: μαζί με το Ντάτσουν, θα σου δώσω και τα καρπούζια!».

Ο αρχιτέκτονας πάτησε γκάζι και εξαφανίσθηκε. Ύστερα από μερικές μέρες αφηγήθηκε την ιστορία με τον καρπουζά στην παρέα μας, που είχε ξελιγωθεί στα γέλια. Κατέληξε: «Όπως καταλαβαίνετε, έπειτα απ΄ αυτό το κάζο που έπαθα, δεν ξανακυκλοφορώ με την Πόρσε. Την κλείδωσα στο γκαράζ και είμαι ήσυχος…».

Τα θυμήθηκα όλ΄ αυτά, γιατί η φίλη μου και ξεχωριστή συνάδελφος Ελένη Μπίστικα, έγραψε στην «Καθημερινή» στη στήλη της, πως στη δημοπρασία που έγινε προ ημερών στον Οίκο Βonhams, για την πώληση της Ρολς Ρόις του Καραμανλή, δεν παρουσιάσθηκε κανένας ενδιαφερόμενος. Παρέθεσε δε για «φρούτο» και το εξής ανέκδοτο:

σταματάει η Ρολς Ρόις στο «κόκκινο». Ένας ταξιτζής γυρίζει και λέει στον Πρόεδρο: «Πολύ ακριβό μηχάνημα έχεις Πρόεδρέ μου». «Το κληρονόμησα», απάντησε απότομα ο Καραμανλής. Και από εκείνη τη μέρα δεν ξαναμπήκε σ΄ αυτό το αυτοκίνητο…