ΜΑΤΙΕΣ Νοσοκομεία

«Το ΕΣΥ θεμελιώθηκε το 1983 πάνω στις αρχές της δωρεάν και ισότιμης περίθαλψης όλου του ελληνικού πληθυσμού, γεγονός που αποτέλεσε τεράστια κοινωνική προσφορά, ίσως τη μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης. Η εντεινόμενη όμως απαξίωσή του τα τελευταία χρόνια, οδηγεί στην αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων σε ό,τι αφορά την υγεία του ελληνικού πληθυσμού, αλλά και τη χρήση των υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας».

Τα λέει, στο χθεσινό «Βήμα», ο Ι. Τούντας, αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής. Και δεν είναι ο μόνος. Ο Λυκούργος Λιαρόπουλος, ανάμεσα στους άλλους, καθηγητής Οικονομίας της Υγείας, σημειώνει: «Μετά το 2000 η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας στην Ελλάδα φαίνεται να συμβαδίζει με την επικράτηση του νεοφιλελεύθερου ιδεολογήματος της κυριαρχίας της αγοράς (…). Η νοσοκομειακή περίθαλψη είναι ήδη κατά 35% ιδιωτική, ο διαγνωστικός τομέας πολύ περισσότερο και οι ιδιωτικές δαπάνες καλύπτουν το μισό από το συνολικό κόστος της Υγείας στη χώρα μας». («Το Βήμα» 23/11).

Στην ίδια εφημερίδα, ο καθηγητής και πρώην υπουργός Υγείας Δημ. Κρεμαστινός τονίζει: «Υπάρχουν σήμερα 65.000 γιατροί σε όλη τη χώρα, ενώ το ΕΣΥ σε ιδανική λειτουργία χρειάζεται 30.000. Οι υπόλοιποι 35.000 υποχρεωτικά λειτουργούν στο πλαίσιο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Έτσι, η ιδιωτική πρωτοβουλία στην Υγεία καλπάζει ανεξέλεγκτα. Από το 27% του χώρου της Υγείας που ήλεγχε το 1982, σήμερα ελέγχει άνω του 50%»!

Το θαυμαστικό είναι δικό μου. Πολύ περισσότερα θαυμαστικά, όμως, είμαι υποχρεωμένος να βάλω σε έρευνα της Χριστίνας Κοψίνη που δημοσιεύθηκε χθες στην «Καθημερινή» και από την οποία προκύπτουν τα εξής: για να καλυφθούν οι ανάγκες των νοσοκομείων χρειάζονται 4.500 γιατροί και 12.000- 15.000 νοσηλευτές. Για μια ακτινοθεραπεία, οι ασθενείς πρέπει να περιμένουν 2- 4 μήνες. Επτά μήνες είναι η αναμονή για μια μαστογραφία σε δημόσιο νοσοκομείο. Τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές ώς τις 30/9 ήταν 4,33 δισ. ευρώ. Στον αέρα θα βρίσκεται από σήμερα Δευτέρα η ομαλή λειτουργία των απογευματινών ιατρείων.

Ναι, είναι η πραγματικότητα: «το ΕΣΥ έχει πάθει έμφραγμα». «Τα δημόσια νοσοκομεία είναι υπό διάλυση». «Ακόμη και στη μητέρα του καπιταλισμού, την Αμερική, τα μεγάλα νοσοκομεία και όλες οι μονάδες Υγείας της χώρας είναι κοινωφελή, μη κερδοσκοπικά και λειτουργούν με οργανισμούς που θα ονειρεύονταν, όχι μόνο τα ιδιωτικά, αλλ΄ ακόμη και τα δημόσια νοσοκομεία μας» (Δ. Κρεμαστινός).

Αυτά όλα που έγραψα- αντέγραψα πιο σωστά- δείχνουν το μαύρο χάλι της Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα. Και είναι σωστό αυτό που λέει ο κόσμος: «στη χώρα μας, αν αρρωστήσεις βαριά και έχεις λεφτά, μάλλον θα ζήσεις. Αν είσαι φτωχός, θα πεθάνεις!». Και το συμπέρασμα; Το παραδέχεται και ο ίδιος ο υπουργός Υγείας Δημ. Αβραμόπουλος:

«Το τελευταίο χρονικό διάστημα, αναδεικνύεται μια συνολικά αρνητική εικόνα για τη λειτουργία του τομέα Δημόσιας Υγείας, με γενική κινητοποίηση όλων των εργαζομένων, νοσηλευτών, ιατρών, και διοικητικού προσωπικού. Το πρόβλημα έχει μια κεντρική και κυρίαρχη συνισταμένη: την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση (…). Απαιτείται μια θαρραλέα οικονομική ενίσχυση στο σύστημα Υγείας».

Από τη μεγαλύτερη κοινωνική προσφορά της μεταπολίτευσης, στο «μη χειρότερα».

«Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας»…