[ Δρόμοι ]

Στις πλάτες…
… εκατομμυρίων νέων, οι κυβερνήσεις (που τρέχουν και χρυσώνουν τραπεζίτες) βρήκαν να κάνουν οικονομίες προτού τους παραδώσουν στις ελεύθερες αγορές: περικοπές στις δαπάνες για την παιδεία, απολύσεις δασκάλων και καθηγητών, περιορισμός μαθημάτων, κατάλυση των εγγυήσεων για την ελεύθερη πρόσβαση όλων των νέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράξενη υπόθεση αυτή η ελευθερία των αγορών. Για να τη χτίσεις, πρέπει πρώτα να γκρεμίσεις την ελευθερία όλων των άλλων.

Στους δρόμους…
… βρίσκονται εδώ και μερικές εβδομάδες οι Ιταλοί καθηγητές και μαθητές, απέναντι σε μια κυβέρνηση που θέλει να παραδώσει τη μόρφωση στις αγορές. Από σήμερα θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και οι Γάλλοι, με μαζικές απεργίες διαρκείας, από το νηπιαγωγείο μέχρι τα πανεπιστήμια, δάσκαλοι και μαθητές, φοιτητές και καθηγητές, σε ένα μεγάλο κίνημα ανυπακοής στην εκπαιδευτική πολιτική του Σαρκοζί. Ένας από αυτούς τους καθηγητές δηλώνει τη δική του ανυπακοή με την παρακάτω επιστολή, που απευθύνεται στην προϊσταμένη του αρχή.

«Κύριε Διευθυντά…
… Σας απευθύνω αυτή την επιστολή επειδή σήμερα πια, συνειδητά, δεν μπορώ να σωπαίνω άλλο. Συνειδητά, αρνούμαι να υπακούσω. Εδώ και ένα χρόνο, στο όνομα κάποιων “απαραίτητων” μεταρρυθμίσεων, έχει αρχίσει μια διαδικασία διάλυσης της Εθνικής Παιδείας η οποία απελπίζει ολοένα και περισσότερο τους διδάσκοντες. Η εκθεμελίωση της Εθνικής Παιδείας είναι μια διαδικασία που δεν μπορώ να την αποδεχτώ χωρίς να αντιδράσω. Σκοπός της επιστολής μου είναι να σας πληροφορήσω πως δεν πρόκειται να συμμετάσχω σε αυτή τη διάλυση. Συνειδητά, αρνούμαι να συναινέσω με την ενεργό συμμετοχή μου ή με τη συνένοχη σιωπή μου στη διάλυση ενός συστήματος που, όσο κι αν είναι ατελές, έχει αποστολή τη μόρφωση και τη μάθηση, προσφέροντας κάθε ευκαιρία σε όλους τους μαθητές αδιακρίτως. Στο τελευταίο βιβλίο του “Παιδαγωγική: το χρέος της αντίστασης”, ο μεγάλος παιδαγωγός Φιλίπ Μεϊριέ γράφει εμπνευσμένος από τον Ρουσσώ: “Έχουμε χρέος να αντισταθούμε. Να αντισταθούμε, ο καθένας από το μετερίζι του και παντού όπου αυτό είναι δυνατόν σε καθετί ταπεινωτικό, δουλοπρεπές και διχαστικό. Για να μεταδώσουμε αυτό που είναι μεγαλειώδες, απελευθερωτικό και ενωτικό. Η παιδαγωγική μας ελευθερία είναι η παιδαγωγική της ελευθερίας”. Απέναντι στους τυχοδιωκτισμούς της νεωτερικότητας, ένας καθηγητής δεν έχει κανένα λόγο να κάνει σκόντο στις φιλοδοξίες του. Το αντίθετο. Απέναντι στη δικτατορία του εφήμερου, πρέπει να εργαστεί για το διαχρονικό. Απέναντι στον κατεστημένο συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να προωθήσει την αναζήτηση της αλήθειας και του κοινού καλού. Για να αντισταθεί στην εμπορευματοποίηση του κόσμου, πρέπει να υπερασπιστεί το μοίρασμα της μόρφωσης σε όλους. Παρακαλώ δεχθείτε, κύριε Διευθυντά, την έκφραση των πιο ειλικρινών αισθημάτων μου. Αλέν Ραφαλό, καθηγητής.

Υστερόγραφο…
… Χρειάζεται δύναμη για να μπορεί κάποιος να κολυμπήσει ενάντια στο ρεύμα. Ας μη φοβάται αυτός μήπως τον πουν περιθωριακό. Γιατί, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, σύμφωνα με αυτά τα ωραία λόγια του ΖανΛικ Γκοντάρ, “το περιθώριο είναι εκείνο που ορίζει τη σελίδα”».