Το Πνεύμα του Τόνου

«Ποιος κυβερνά αυτήν τη χώρα;»
, Της Εύας Κοταμανίδου

35 χρόνια από τα ηρωικά, μαρτυρικά εκείνα χρόνια του Πολυτεχνείου. Τι απέγιναν τα οράματα, εκείνες οι ανατέλλουσες νέες ελπίδες, οι στεντόρειες κραυγές: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία»; «Πέρασαν και πάν΄ κυρά, πέρασαν και πάνε»! Ακολούθησε βέβαια η Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, η τιμωρία των υπαιτίων της χουντικής προδοσίας. Και μετά τι; «Μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» ξανακυλήσαμε, ως είθισται εν Ελλάδι, μετά μια ηρωική ανάταση, στο κυβερνητικό μπάχαλο των μέσων της δεκαετίας του ΄60; Όλοι εναντίον όλων; Σ΄ ένα κράτος υπό διάλυση, όπου παρανομούντες υπουργοί αναγκάζονται, με βαριές κατηγορίες υπεξαίρεσης, σε παραίτηση κι όλοι τρέμουν νέες αποκαλύψεις, ώς και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός; Τα πάντα καταρρέουν κι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι αλαζόνες παραληρούν ανενδοίαστα, φοβούμενοι μη χάσουν τις καρέκλες εξουσίας που δεν ετίμησαν. Ως περιοδεύοντες ανίδεοι στα υπουργικά γραφεία άφησαν τα πάντα να διαλυθούν. Ευνόησαν, υποστήριξαν κλοπές δημόσιας περιουσίας (Βατοπέδι), αγνόησαν παιδεία, υγεία, πολιτισμικές αξίες, τις εγκατέλειψαν, τις άφησαν να φυτοζωούν. Οργιάζουν η παρανομία, η διαφθορά, η απάτη. Οι φυλακές στενάζουν, τα δανεισμένα νοικοκυριά πνίγονται από την οικονομική κρίση, η ανεργία, η φτώχεια υποβαθμίζουν ζωές και οι τράπεζες χαριεντίζονται με «ναι μεν αλλά», με «ήξεις αφήξεις», περιουσίες χάνονται και το κράτος «άδει» αφημένο σε χέρια ανίκανων ιθυνόντων. Καιρός να θυμηθεί επιτέλους ο ανιψιός τον «θείο» και ν΄ αναρωτηθεί: «Ποιος κυβερνά αυτήν τη χώρα;», εκτός κι αν προτιμά το άλλο: «Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο τρελοκομείο»! Και εμείς τι φταίμε;