Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Στρεβλό μοντέλο

ΥΠΑΡΧΕΙ και μια εξυγιαντική διάσταση στην γκρίζα εικόνα της κρίσης. Οι Έλληνες φαίνεται πως αρχίζουμε να συγκρατούμαστε στην κατανάλωση, να επιλέγουμε πού θα δαπανήσουμε το εισόδημά μας με πιο ορθολογικό τρόπο. Η έννοια «κάνω οικονομία» που είχε εξαφανιστεί από το νεοελληνικό λεξιλόγιο- για νοικοκυριά από ένα εισόδημα και πάνω, εννοείται- κερδίζει και πάλι έδαφος. Σήμερα κυριαρχούν οι συζητήσεις για το πώς μπορεί να αποφεύγει κανείς τη σπατάληάλλωστε αυτό επιβάλλει και η οικολογική δεοντολογία.

Η στροφή αυτή μπορεί βεβαίως να επηρεάσει αρνητικά κάποιους κλάδους εμπορικής δραστηριότητας και να στοιχίσει θέσεις εργασίας και με αυτή την έννοια δεν είναι βεβαίως ευχάριστη. Όμως, από την άλλη πλευρά, η ελληνική οικονομία δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να στηρίζεται επ΄ άπειρον στην κατανάλωση, η οποία με τη σειρά της στηρίζεται στον δανεισμό.

Πρόκειται για ένα στρεβλό μοντέλο, που διογκώνει το ιδιωτικό και το δημόσιο χρέος, αυξάνει τις εισαγωγές και άρα το έλλειμμα του ισοζυγίου και θα φέρει αργά ή γρήγορα σε αδιέξοδο τα νοικοκυριά. Ο ρυθμός ανάπτυξης πρέπει να αποκτήσει λοιπόν και άλλον τροφοδότη εκτός από την κατανάλωση και δη τις επενδύσειςδημόσιες και ιδιωτικές.