«Δεν χλευάζεις τη σοβαροφάνεια μόνο με δύο βατραχοπέδιλα»

Φοράνε το φράκο τους, αλλά ανεβαίνουν στη σκηνή με βατραχοπέδιλα και παίζουν βιολί με τσατσάρες και κρεμάστρες. Ακροβατούν πάνω σε καρέκλες και χορεύουν καν καν. Σπρώχνονται και βάζουν τρικλοποδιές ο ένας στον άλλον. Οι Le Quatuor, το κουαρτέτο από τη Γαλλία που θα βρίσκεται στην Αθήνα μέχρι την Κυριακή (στο θέατρο «Μπάντμιντον»), πάντα με σοβαρό ύφος, συνεχίζουν να παίζουν μουσική σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

«Δεν χλευάζουμε τη σοβαροφάνεια επειδή φοράμε φράκο και βατραχοπέδιλα», είπαν στα «ΝΕΑ» στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, όπου φωτογραφήθηκαν με τη σκηνική αμφίεσή τους. Και δεν προσβάλλουμε την κλασική μουσική. Άλλωστε, έχουμε θαυμαστές από σημαντικές ορχήστρες του κόσμου», λένε οι Jean-Claude Camors (βιολί), Laurent Vercambre (βιολί), Ρierre Ganem (άλτο) και Jean-Yves Lacombre (βιολοντσέλο).

«Στη σκηνή παίζουμε κλασική μουσική και απλώς συνεχίζουμε με ραπ, τζαζ. Δεν είναι εύκολη η μετάβαση. Απαιτεί πειθαρχία και συγχρονισμό. Ειδικά όταν παράλληλα κάνουμε μιμικές και χορευτικές κινήσεις», λένε οι τέσσερις μουσικοί, τραγουδιστές , μίμοι, ακροβάτες και χορευτές.

Τα επί σκηνής απρόοπτα οι Quatuor τα εντάσσουν απ΄ ευθείας στο πρόγραμμά τους. Και οι θεατές επικροτούν και γελούν, θεωρώντας τα σκηνοθετημένες γκάφες. «Στην περιοχή της Καμπανίας, στη Γαλλία, το 2005 η σκηνή ανοιγόκλεινε. Μόνο που άνοιξε τη λάθος στιγμή και μας “κατάπιε”. Οι θεατές δεν κατάλαβαν ότι ήταν ατύχημα. Ξεκαρδίστηκαν. Και εμείς το εκμεταλλευτήκαμε. Πιάσαμε τα βιολιά μας και συνεχίσαμε να παίζουμε σαν να μη συνέβη τίποτα. Μια άλλη φορά ένα βατραχοπέδιλο σκάλωσε στο χαλάκι της σκηνής, με αποτέλεσμα ένας μας να σωριαστεί κάτω. Άλλος είχε πέσει πάνω στο βιολοντσέλο και το έσπασε!», λένε. Και μια άσχημη στιγμή: «Το 1996, σε παράστασή μας στην Ουάσιγκτον, κάηκαν οι λάμπες στα παρασκήνια, γέμισε ο τόπος καπνό και το θέατρο εκκενώθηκε».

Στην παράσταση πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι γρήγορες εναλλαγές- από Μπαχ, Χάντελ και Βιβάλντι μέχρι τσιγγάνικες και ιρλανδικές παραδοσιακές μελωδίες. Από κάντρι και τζαζ έως Φρανκ Σινάτρα και Χατζιδάκι. «Η εμπορικότητα δεν μας απασχολεί. Δεν “παντρεύουμε” διαφορετικά είδη της μουσικής επειδή θέλουμε να αρέσουμε σε όλους, αλλά επειδή μας αρέσει και η ραπ, και η τζαζ, και η κλασική μουσική», λένε.

Μουσική, χορός ή παντομίμα είναι το Α και το Ω των παραστάσεών σας; Πριν από 28 χρόνια συμμετείχαμε σε μια δωδεκαμελή ομάδα που έκανε χιουμοριστικά θεάματα, αναμειγνύοντας στοιχεία μουσικά και θεατρικά. Κάτι σαν κλόουν.

Το ίδιο κάνουμε και ως Le Quatuor, μόνο που η βάση μας πλέον είναι η μουσική. Αν και πολύ αργότερα πήγαμε σε ωδείο… Δεν θα σχηματίζαμε ποτέ μια ομάδα που θα είχε στο ρεπερτόριό της μόνο θέατρο και χορό. Η φωνή και τα βιολιά είναι τα όπλα μας. Όχι τα αξεσουάρ και τα σκηνικά αντικείμενα.

ΙΝFΟ

Le Quatuor στο θέατρο «Μπάντμιντον» (Άλσος Στρατού, Γουδή, τηλ. 211-1086.024) έως 16 Νοεμβρίου. Εισιτήρια: από 58 έως 23 ευρώ (φοιτητικό: 13).

Με μια ματιά

1 980: Σχηματίζονται οι Le Quatuor 1 982: Κερδίζουν βραβείο ως Καλύτερο Θέαμα στο «Φεστιβάλ Οff» της Αβινιόν 1 987-91: Η παράσταση «Violons Dingues» («Παλαβά Βιολιά»), ανεβαίνει στο Παρίσι, στο Χονγκ Κονγκ και στο λονδρέζικο «Queen΄s Εlizabeth Ηall» 1 989: Συμμετέχουν στο «1789… et nous» («Το 1789… κι εμείς»), με χορογραφίες Μορίς Μπεζάρ στο «Grand Ρalais» του Παρισιού και σε Βρυξέλλες, Λωζάννη 1 993-1994: Η παράσταση «Le Diable aux Cordes» («Ο Διάβολος στις Χορδές»)

ανεβαίνει σε Ρώμη, Παρίσι, Ασία, Αυστραλία, Ιαπωνία, Νέα Ζηλανδία και κερδίζει βραβείο Μoliere 1 998: Ακόμη δύο βραβεία, Μoliere και Victoire de la Μusique 2003: Τρίτο Μoliere, για την παράσταση «Sur la Corde Reve» («Στη Χορδή του Ονείρου»)

2005: Τιμώνται από το γαλλικό κράτος ως «Προστάτες των Τεχνών και των Γραμμάτων» 2005-2007: Η παράσταση «Corps a Cordes» («Σώμα Εγχόρδων») ανεβαίνει στο Παρίσι