ΟΙ ΝΟΜΑΔΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ ΚΑΙ Ο ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ
Γάλλος που έχει ζήσει πολλά χρόνια σε άλλες ηπείρους, ο φετινός νομπελίστας Ζαν Μαρί Λε Κλεζιό υιοθετεί στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του μια «πολιτικά ορθή», μελαγχολική στάση έναντι των κόσμων που χάνονται. Έτσι και στην «Έρημο» του 1980 που είχε βραβευτεί από την Γαλλική Ακαδημία
Το βιβλίο είναι αντιπροσωπευτικό της «ποιητικής περιπέτειας» που χαρακτηρίζει το έργο του Λε Κλεζιό. Το αστικό κομμάτι του θυμίζει Αθλίους και Όλιβερ Τουίστ με τους κακότυχους, τους ζητιάνους και τους περιθωριακούς να κυριαρχούν, χωρίς πάντως να διαθέτει την πειστικότητα ενός Ουγκώ και ενός Ντίκενς. Πολύ πιο ενδιαφέροντα είναι τα κεφάλαια που αναφέρονται στις νομαδικές φυλές της Σαχάρας, καθώς ο νομπελίστας συγγραφέας, ίσως και μέσω της Μαροκινής συζύγου του, γνωρίζει εις βάθος τον εκεί τρόπο ζωής. Όμως αυτή η γνώση χάνει σε δύναμη λόγω της λυρικής του διάθεσης, των αργόσυρτων, επαναληπτικών περιπλανήσεων των πρωταγωνιστών και μιας ταξιδιάρικης ιδεολογίας τύπου Νouvelles Frontieres που καταναλώνει τον πλανήτη ως θέαμα. Έτσι διολισθαίνει προς μια στερεοτυπική σχηματοποίηση των ηρώων του.











