Το Πνεύμα του Τόνου

Ο τρόμος των λέξεων
, Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Πριν από πολλά χρόνια μια μεγάλη εταιρεία δημοσκοπήσεων στην Αμερική είχε δεχθεί παραγγελία από μεγάλο σοβαρό περιοδικό να διενεργήσει μια έρευνα που θα ανίχνευε τις κοινωνικές ευαισθησίες, τις προσδοκίες και τις βουλήσεις του μέσου Αμερικανού. Η εταιρεία δημοσκοπήσεων συνέταξε ένα σταθμισμένο ερωτηματολόγιο και οι απαντήσεις που πήρε ήταν λογικά για κάθε λαό και κάθε εποχή αναμενόμενες. Με ποσοστά πάνω από 75%-80% οι Αμερικανοί πολίτες επιθυμούσαν δικαιότερη κατανομή του πλούτου, άγρια φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, έλεγχο της αγοράς για πάταξη της κερδοσκοπίας, ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με εγγύηση αλλά και με ευθύνη του κράτους, δωρεάν εκπαίδευση, προστασία του εισοδήματος των πολιτών από τις αυθαιρεσίες και τη ληστρική συμπεριφορά των τραπεζών, εγγύηση του κράτους των καταθέσεων και των συντάξεων σε περίπτωση πτώχευσης Ταμείων και Τραπεζών, μείωση των αμυντικών δαπανών και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αλλά και ανθρωπιστική αντιμετώπιση για τη διαβίωση ανέργων, αστέγων, μεταναστών. Οι ερωτήσεις, αν θυμάμαι καλά, ήταν εκατό. Και τα ποσοστά, όπως είπα, ξεπερνούσαν το 75% υπέρ λύσεων, θεσμών κ.λπ. που ο πλέον αναλφάβητος πολιτικά θα χαρακτήριζε σοσιαλιστικής φιλοσοφίας ή, έστω, σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής. Το σοκ ερχόταν όμως στις απαντήσεις στην εκατοστή ερώτηση: «Θα επιθυμούσατε μια σοσιαλιστική διακυβέρνηση στις ΗΠΑ».

Απάντηση: 99% ΟΧΙ. Η τρομοκρατία των λέξεων. Να γιατί η γνωστή πλέον κότα της Αλάσκας όπου στεκόταν κι όπου βρισκόταν «σοσιαλιστή» ανέβαζε και κατέβαζε τον Ομπάμα. Αλλά σοβαρά, μπορούν να κυβερνηθούν οι λαοί με λέξεις μπαμπούλες και με λέξεις φετίχ όπως η Αλλαγή;