[ Δρόμοι ]

1919…
… Ο Τζον Ριντ δημοσιεύει το κλασικό βιβλίο του «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Είναι η ιστορία της επαναστατημένης Ρωσίας του 1917. Η Ρωσία έχει καθηλωθεί σε έναν πόλεμο που δεν τον θέλει κανείς και ο στερημένος λαός της ζητάει ψωμί και γη. Οι Μπολσεβίκοι ανταποκρίνονται στις ανάγκες του με ένα κύμα εθνικοποιήσεων.

2008…
… Οι ΗΠΑ είναι καθηλωμένες σε έναν πόλεμο που δεν τον θέλει κανείς και που κοστίζει 10 δισ. δολάρια τον μήνα. Ο λαός ζητάει ειρήνη και η οικονομία βυθίζεται στη χειρότερη κρίση από το Μεγάλο Κραχ του 1929. Άνθρωποι που είχαν δανειστεί χάνουν από τη μια μέρα στην άλλη τα σπίτια τους και τα υπάρχοντά τους. Εργοστάσια πετούν τους εργάτες τους στον δρόμο. Οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν στα ύψη. Ο αμερικανικός λαός ζητάει ψωμί και γη. Ειρήνη…
… γη, ψωμί. Με αυτά τα αιτήματα, γράφουν οι «Τάιμς της Μόσχας», η Ρωσία συγκλόνισε κάποτε τον κόσμο. Οι δέκα πρώτες μέρες του φετινού Οκτώβρη στις ΗΠΑ σίγουρα συγκλόνισαν και τον δικό μας κόσμο, αν και με έναν διαφορετικό τρόπο. Γι΄ αυτό, καλά θα κάνουμε να μάθουμε περισσότερα για τις χώρες μέλη της λέσχης G20, που θα συναντηθούν στη Νέα Υόρκη αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές. Όπως γράφουν οι «Τάιμς της Ιρλανδίας», θα επιχειρήσουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να σχεδιάσουν ένα νέο χρηματοπιστωτικό και νομισματικό σύστημα που θα στηρίζεται στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των χωρών. Η επιβίωση του δολαρίου ως κατ΄ εξοχήν αποθεματικού νομίσματος είναι αμφισβητήσιμη- όπως και η αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Στη συνάντηση της Νέας Υόρκης θα μετάσχουν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα και οι χώρες μέλη της G20 (Αργεντινή, Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ινδία, Ινδονησία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Τουρκία, Βρετανία, ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση). Τι μας νοιάζει;

Οι χώρες…
… της G20 αντιπροσωπεύουν το 90% της παγκόσμιας οικονομίας, το 80% του παγκόσμιου εμπορίου και το 66% του παγκόσμιου πληθυσμού. Πρόκειται για τεράστια μεγέθη, αν κάνουμε τη σύγκριση με τις χώρες μέλη της λέσχης G8 (Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία, Βρετανία και ΗΠΑ), που αντιπροσωπεύουν μόλις το 50% της παγκόσμιας οικονομίας και το 14% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Βραζιλίας είναι όσα και των χωρών της G8 χωρίς την Ιαπωνία και τη Ρωσία. Της Ινδίας είναι όσα και των ΗΠΑ, ενώ της Κίνας είναι πενταπλάσια. Βλέπουμε δηλαδή μπροστά μας την ανάδυση μιας νέας παγκόσμιας πολιτικής πραγματικότητας και το τέλος της παντοκρατορίας των παλαιών αποικιοκρατικών δυνάμεων. Τέτοιες συγκλονιστικές αλλαγές ήμασταν μέχρι τώρα συνηθισμένοι να τις βλέπουμε μόνο ύστερα από αιματηρούς πολέμους. Οι απλοί άνθρωποι ένα μονάχα έχουν να ελπίζουν: Πως η Αμερική και οι άλλες μεγάλες δυτικές δυνάμεις θα αποδεχτούν ειρηνικά τη νέα (και υποβαθμισμένη) θέση τους στον κόσμο.