Πολιτική πορνογραφία

ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΩΝ
ΟΚΤΩ, ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΑΠΟ ΚΑΝΑΛΙ ΣΕ
ΚΑΝΑΛΙ, ΕΚΤΥΛΙΣΣΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΖΩΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΧΡΟΝΙΑ
Και για να μην παίζουμε με τις λέξεις και τις σημασίες τους, εξηγούμαι. Ως πορνογράφημα θα μπορούσε να ορισθεί η τέλεση πράξεως διόλου σπουδαίας και ουδόλως τελείας η οποία έχει ως σκοπό να ακυρώσει τα αισθήματα του ελέους και του φόβου που θα μπορούσαν, υπό άλλες συνθήκες, να συγκινήσουν το κοινό της.

Να ακυρώσει τα αισθήματα του ελέους και του φόβου για να αφήσει ελεύθερο το πεδίο να αναπτυχθεί το ποταπότερον ένστικτο αυτοσυντήρησης μιας ολόκληρης φυλής ανθρώπων οι οποίοι διαγκωνίζονται μπροστά στα μάτια μας χωρίς να διεκδικούν τίποτε παραπάνω από την επιβίωσή τους.

Τη φυλή αυτήν την αποτελούν οι λεγόμενοι «πολιτικοί», υπουργοί, υπουργήσιμοι βουλευτές, σκέτοι βουλευτές, ανθυποβουλευτές, σχολιαστές, κριτές και διάφοροι ειδήμονες οι οποίοι παίζουν το παιχνίδι της δημοκρατίας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι πρωταγωνιστές των πορνογραφημάτων παίζουν το παιχνίδι της ηδονής. Χωρίς δηλαδή να εμπλέκεται ούτε σταγόνα από αίσθημα,

Σε αντίθεση με τα ερωτικά πορνογραφήματα, το πολιτικό πορνογράφημα δεν μεταδίδεται σε ώρες χαμηλής ακροαματικότητας

ή από ειλικρίνεια, στις περιπτύξεις τους, τα βογγητά τους και τις διάφορες γκριμάτσες με τις οποίες προσπαθούν να διεγείρουν τις αισθήσεις μας.

Η φυλή, ως φυλή, διαθέτει και φυλετικά χαρακτηριστικά. Ανεξαρτήτως χρώματος δέρματος και θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων διακατέχεται από μιαν άκρως δημοκρατική κουτοπονηριά την οποία θέλει να εμφανίζει ως ευφυΐα- με τον ίδιο τρόπο που τα «κολπάκια» των πρωταγωνιστών του πορνό στην οθόνη συνθέτουν τον κώδικα της απόλαυσης.

Ξεκινώντας από τα «ουδέν σχόλιον»- τα οποία συνήθως διατυπώνονται με χαμόγελο που υποτίθεται λέει πολλά- ώς εκείνα τα στερεότυπα «η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης» η οποία Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, με τον ίδιο τρόπο που «υπεράνω όλων είναι η πατρίς», οι πρωταγωνιστές υπεκφεύγουν σαν ταξιτζήδες με πειραγμένα ταξίμετρα.

Κουτοπόνηροι και πάνω απ΄ όλα κυνικοί. Δεν τους νοιάζει αν θα τους πιάσεις να σου λένε ψέματα, δεν τους νοιάζει αν θα τους πιάσεις τη στιγμή που φεύγουν με το ταμείο από την μπροστινή πόρτα. Το πορνογράφημα στο οποίο πρωταγωνιστούν τους παρέχει ασυλία. Όλα γίνονται εκεί, στο ενυδρείο της πολιτικής, το οποίο απέχει με ένα αλεξίσφαιρο και άθραυστο υαλοπίνακα από την πραγματική ζωή, με την ίδια λογική που η οικονομία του χρηματοπιστωτικού συστήματος απέχει από την «πραγματική» οικονομία- άλλο αστείο κι αυτό.

Σε αντίθεση με τα ερωτικά πορνογραφήματα, το πολιτικό πορνογράφημα δεν μεταδίδεται σε ώρες χαμηλής ακροαματικότητας. Η αδράνεια μιας κοινωνίας που φοβάται να σκεφτεί τον εαυτό της εξακολουθεί να το αντιμετωπίζει, όχι μόνον ως κοινώς αποδεκτόν, αλλά και ως άκρως διδακτικόν θέαμα, και ως εκ τούτου κατάλληλο για όλους.

Γιατί όμως αυτό το άκρως διδακτικόν θέαμα, το κοινώς αποδεκτόν και το κατά συνέπεια κατάλληλο για όλους σου δίνει την εντύπωση πως σου βγάζει τον χειρότερο εαυτό σου;όπως ακριβώς η πορνογραφία σου βγάζει τη χειρότερη εκδοχή του ερωτισμού. Τους τελευταίους μήνες μόνον ποια πρότυπα έχουν διαμορφώσει τη φυσιογνωμία της δημόσιας ζωής;

Τους βλέπεις και σκέφτεσαι πως είσαι ηλίθιος που δεν μπορείς να εξαπατήσεις τον συνεταίρο σου, πως είσαι βλάκας που δεν έκλεψες την Εφορία, πως είσαι ανόητος που δεν εκβίασες τον υφιστάμενό σου, πως είσαι χαμένος και άχρηστος γενικά που προσπαθείς να αρθρώσεις τις σκέψεις σου και να κάνεις τη δουλειά σου, αντί να γαβγίζεις από το πρωί ώς το βράδυ υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα της φυλής σου.