ΑΜΕΙΛΙΚΤΗ ΛΟΓΙΚΗ

Ο αφηγητής απευθύνεται ευθέως στον αναγνώστη. Δεν διστάζει να αποκαλύψει τη δέση και τη λύση της πλοκής από πολύ νωρίς. Έτσι ξεμπερδεύει μια κι έξω με τη ζητούμενη αναγνωστική αγωνία. Το βιβλίο της ΜακΚάλερς δεν διακρίνεται για την τεχνική ή την τέχνη του. Παρά ταύτα, είναι ένα βιβλίο γραμμένο από μια αυθεντική παραμυθού, που διηγείται μια εξωφρενική- κι όμως σχεδόν σπαρακτική- ιστορία. Μια ιστορία για τρεις αλλόκοτους ανθρώπους, ιδιότυπους από επιλογή ή από ανάγκη, οι οποίοι μπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι αισθημάτων και σπάνε τα μούτρα τους. Το πιο παράδοξο: παρά τους εξωφρενικούς ήρωες και τα αλλόκοτα συμβάντα- ή ίσως εξαιτίας τους- η συγγραφέας προσεγγίζει το θέμα της με ανθρωπογνωσία και αφηγηματική συμπάθεια. Άλλωστε η ερωτική συμπεριφορά των ανθρώπων δεν ακολουθεί τους κανόνες της αμείλικτης λογικής. Και η ερωτική έλξη δεν καταλαβαίνει από ορθολογισμό.